إن‌شاالله که حق با من نیست!

فاش نیوز - بسم‌الله الرحمن الرحیم؛ ما(اکثرکشورهای این‌طرفی و آن‌طرفی) اینجا در شرق و ایران دچار اختلالات اجتماعی هستیم و آیا این یک مسئله تازه‌ است؟

خیانت و یاغیگری همیشه بوده؛ درکل تاریخ بشریت و کل جهان، اما هیچ‌وقت غیرت و آبرو آنقدر بزرگ نشده بوده است که در اینور آب بزرگ شده است.

توجه کنیم در این صد و چندساله، همه محتویات لازم برای عادی‌سازی روابط جنسی مدرن در حال تزریق به این آدم‌هاست. اما جذبش نمی‌کنند. در غیر رسانه به‌اصطلاح ملی ما، و کردستان عراق کمیته‌ای مشغول فیلترکردن سریال‌های تلویزیونی«ضدخانواده» نیست و همه دارند با اشتیاق می‌بینند که زمانه عوض شده است. اما مرد کرد، همسر خائنش را درست جلوی دادگاه با شلیک شش گلوله به قتل می‌رساند.

در کردستان عراق و ترکیه و ایران و کشورهای دیگر، خیانت به همسر حبس دارد. زن حبسش را کشیده، آمده بیرون و طلاق هم گرفته، اما باز کشته شده؛ یعنی آن مرد نه‌تنها سریال‌های تلویزیونی را جذب نمی‌کند، بلکه قوانینی که وضع‌ کرده‌اند تا مثلا خشمش را به رسمیت بشناسند هم جذب نمی‌کند. مهم نیست که بگوید ما زن خائنت را مجازات می‌کنیم، تو بکش کنار! چون برایش کافی نیست. بعد افرادی ساده‌دل می‌گویند، چرا به‌جای دخترش مینا، پسره را نکشت؟ عزیز من، چون کشتن پسر مشکلش را حل نمی‌کند. چون برایش کافی نیست.

در همین ایران فعلی خودمان اگر آقا یا خانوم ایکس به عروسی یا جشن تولد دعوت بشود، و نیاید، با او دشمن می‌شوند؛ رابطه با او قطع می‌شود و ممکن است کار به دعوا هم بکشد. خانواده‌ها دنبال بهانه هستند تا نسبت به‌هم کینه‌توزی کنند. بهانه‌هایی کاملا چیپ و بی‌معنی و ابلهانه!

هیچ‌جای دنیا کسی کلیه‌‌اش را نمی‌فروشد تا همان یخچالی را که خواهرزنش خریده است را بخرد. ولی اینجا بعضا شاهدش هستیم. این رفتار عجیب و غریب، که یک چیز جدید است، نه‌ربطی به‌اسلام و مذهب دارد و نه‌سنت. 

همه این نمونه‌ها بخشی از یک پکیج بزرگ از اختلالات هستند، که ارتباط مستقیم دارد با فشاری که به‌ آنها وارد می‌شود را دارد. که من اسمش را می‌گذاریم فشار زندگی و روانی. احساس پوچی!
اجتماع به طرق مختلف به طرف حالی می‌کند که هیچ نیست، اما همزمان همان اجتماع از او توقعاتی دارد که خیلی بیشتر از توقعات  از کسی که "هیچ" است می‌باشد.
از مشاوران خانواده بپرسید چند مراجعه کننده دارید که یکی از طرفین علنا و بدون خجالت عنوان می‌کند: هدفش ادب کردن همسرش است؟ اکثریت مردم، در طبقات مختلف و با فرهنگ‌های مختلف و با تمکن‌مالی مختلف مشغول اثبات این هستند که اینطور نیست که هیچی نیستند، ادب‌کننده‌اند، سبقت‌گیرنده‌اند، سمبه‌کینه‌شان‌پر زور، غیرتشان موثرتر. زرنگیشان امتیازگیرنده‌تر است.

 مثلا خیلی ساده بگویم، در بین قلیل و اندکی از دختران دبیرستانی، داشتن دوست‌پسر که گاهی قاطی می‌کنند و فحاشی می‌کنند، یک پوئن مثبت است. (و عده‌ای تعجب می‌کنند که راک‌استار زندگی اینها چرا شده تتلو! و امثالهم)، چون حتی زننده بودن هم نقض است. هیچی بودن.

(فکر کنید) برای باور این که قاط‌ زدن هم مثلا، چیزی‌ست... بروید از بزهکاران و خلافکاران غیرمالی زندانی بپرسید آن کار غلطی که انجام داده‌اید و به خاطرش اینجا هستند را دقیقا به چه دلیلی انجام داده‌اید. حالا قبول کنیم که شاید به نظر شما، نصفش تحت تأثیر مواد بوده، ولی نصف بقیه‌اش متأثر از میل شدید به اثبات شدن بوده است. این که بگوید برای خودش کسی است.

ما در خاورمیانه هیچ‌وقت نتوانسته‌ایم تجربه تدریجی! و طولانی! و البته فشرده‌ای از اتفاقاتی ناپسند و حتی پسندیده‌ای که در غرب وحشی! اتفاق افتاد را داشته باشیم. مردها و زنان ما یکسره از گذشته پرت شده‌اند به دنیایی که مردها و زن‌های امروزی هستند. جهانیش! کس دیگه‌ای هستند. بنابراین مرد و زن ما کسی نیستند؛ همه؛ با توجه به اختلالات درمان نشده فقط یک «هیچ‌کس» ترحم‌ برانگیزاند. و بیشتر تلاش می‌کنند! همان تعدادی از همه، این ناهنجاری‌های اخلاقی و دست و پازدن‌های بسیاریشان. برای کسی بود.
می‌توانید حرف‌های من را قبول نداشته باشید. اما تستش کنید. هرجا رفتاری غیرقابل توضیح دیدید، چک کنید از ترس کسی نشدن و چیزی نبودن انجام شده یا نه؟
ان‌شاءالله که حق با من نیست.

|| محمدرضا سابقی