دوشنبه 10 آذر 1404 , 07:13
قصه پرغصه یک جانباز بسیجی فراموششده
فاش نیوز - بنیاد شهید هیچکسی را آدم حساب نمیکند من در سال ۱۳۶۲/۱۱/۱۰ فکر کنم مجروح شدم در تاریخ ۱۳۶۳/۱/۱۱ به هوش آمدم خیلی در بیمارستانها بستری شدم بعد ۲۵درصد جانبازی دادن ۵ یا ۶ سال از بنیاد شهید حقوق میگرفتم. بعد از چند سال درصدم شد ۲۰!
بعد از یک سال درصدم ۱۵ شد و حقوقم قطع شد.
بدبختی من ازآنجا شروع شد در سال ۷۱ بود فکر کنم کارم کشید بیمارستان اعصاب و روان و بستری شدم. بعد از آن چند ماه خانه بودم و چند ماه در بیمارستانها اعصاب و روان بستری بودم. کارم جوری شد خانوادهام نتوانستند من را تحمل کنند. ترکم کردند. تنها ماندم.
دیگر هم زندگی از آن موقع برایم از مرگ بدتر شده. الان هم بچههایم آمدند؛ ولی آنها آنور حیات هستند و من اینور حیات. خلاصه خودم و خانواده همه نابود شدیم. گناهم این بود که بسیجی شدم، جبهه رفتم!
یک بسیجی داوطلب با اعصاب و روان خراب با چهارتا ترکش که خورده و الان فراموش شده و خونه نشین.
|| ذولفعلی اسفندیاری
