دوشنبه 10 آذر 1404 , 09:55




مذهب نپرسیدند، وطن را دیدند
گلوله میبارید؛ اما دلها نمیلرزید. و آنجا، در همان لحظههای آخر دنیا، سرش روی بازوی یک رزمنده شیعه آرام گرفت. لبهایش تکان خورد و ...
فاش نیوز - بنام خدا؛ سلام و درود بر غیرت مردانی که نامشان باایمان گره خورده و خونشان با خاک میهن اسلامی....
در تاریخ پرافتخار این سرزمین، نام اهلسنت همچون ستارهای درخشان، میدرخشد.
مردانی از کرد و بلوچ و ترکمن و عرب و فارس که در هنگامه خطر، مذهب نپرسیدند. فقط دیدند، میهن در خطر است و بس.
بیش از یازدههزار شهید اهلسنت، گواه روشن این حقیقتاند که دفاع از اسلام و ایران، مرز و مذهب و قومیت نمیشناسد.
آنان که جان دادند، نگفتند من سنیام یا تو شیعهای. گفتند ما مسلمانیم و ایران خانۀ ماست.
یادم نمیرود، دوستی اهل سنت، روی خاک افتاده بود. ترکشخورده بود و خون از پهلویش میرفت.
هنوز نفسی در سینه داشت که نام یا الله را زمزمه میکرد.
چند نفر از همرزمانش پریدند وسط آتش شروع کردند به پانسمان.
گلوله میبارید؛ اما دلها نمیلرزید. و آنجا، در همان لحظههای آخر دنیا، سرش روی بازوی یک رزمنده شیعه آرام گرفت. لبهایش تکان خورد و گفت: «سلام منو به مادرم برسون. بگو پسرش در آغوش برادرش شهید شد...»!
نه شیعه، نه سنی، فقط برادر! و گاهی برعکس بود. برادری شیعه، در آغوش رفیق اهلسنتش چشمهایش را بست و پرکشید.
آنچه ماند، خون بود که یکی بود؛ اشک بود که یکی بود؛ درد بود که یکی بود و افتخار، که برای همه بود.
این است معنای واقعی وحدت. نه در شعار؛ بلکه در سنگر. نه در حرف؛ بلکه در خون!
درود بر شهدای اهلسنت. درود بر غیرت برادران شیعه. درود بر تمام دلهایی که برای اسلام و ایران میتپید.
وحدت ما نه یک حرف، بلکه یک تاریخ است که با خون نگاشته شده است.
چه شیعه، چه سنی، همه با یک قبله، همه با یک نبی(ص)، همه با عشق به اهلبیت علیهمالسلام و همه برای یک وطن.
|| علیرضا ضابطی سیستان

















