شکستی که اسرائیل برای خود ساخت

فاش نیوز - رونین برگمن، تحلیل‌گر روزنامه‌ی یدیعوت آحارونوت در ارزیابی تنش روز گذشته میان ایران و اسرائیل، از «شکست راهبردی» تل‌آویو سخن گفته و برای فهم نتیجه‌ی این رویارویی یک معیار ساده پیشنهاد کرده است: «ببینیم چه کسی درگیری را آغاز کرد، چه کسی پاسخ داد و در نهایت چه کسی توانست پایان ماجرا را تعیین کند.»این پرسش نقطه‌ی مناسبی برای فهم مهم‌ترین پیامد این دور از تنش‌هاست؛ پیامدی که بیش از هر چیز در تغییر یک معادله‌ی راهبردی خود را نشان داد. مسئله فقط ضاحیه نبود. در روایت برگمن، حمله‌ی اسرائیل به ضاحیه را نمی‌توان جدا از زمینه‌ی کلی تحولات منطقه تحلیل کرد. تجربه‌ی هفته‌های اخیر پیش از این نشان داده بود که هرگونه تشدید در لبنان می‌تواند با واکنش مستقیم ایران همراه شود. به همین دلیل احتمال پاسخ تهران نه یک فرض دور از ذهن، بلکه بخشی از محاسباتی بود که تصمیم‌گیران رژیم صهیونیستی هنگام آغاز عملیات با آن مواجه بودند.با این حال حمله انجام شد. اما مسئله‌ی اصلیِ آنچه پس از آن رخ داد، نه خود عملیات بلکه پیامد راهبردی آن بود.از تفکیک میدان‌ها تا وحدت میدان‌ها یکی از اهداف ثابت «اسرائیل» در سال‌های گذشته جلوگیری از پیوند خوردن جبهه‌های مختلف مقاومت بوده است. راهبرد «تفکیک میدان‌ها» بر این مبنا شکل گرفت که لبنان، ایران، غزه و دیگر عرصه‌های درگیری به‌صورت جداگانه مدیریت شوند تا اقدام در یک جبهه، الزاما واکنشی در جبهه دیگر ایجاد نکند.اما پاسخ ایران به حمله‌ی ضاحیه نشان داد این معادله با چالش جدی مواجه شده است.