شناسه خبر : 43383
چهارشنبه 04 فروردين 1395 , 13:34
اشتراک گذاری در :

مناسب سازی و استفاده ایثارگران از مترو

گفت وگو با عضو جانباز شورای شهرتهران(بخش نخست) دکتر"مجتبی شاکری" جانباز شناخته شده ای است که در این دوره با رأی مردم تهران به شورای شهر راه پیدا کرده است. او که از اعضای فعال و دقیق شورای شهر می باشد دعوت ما را برای گفت وگو و دیدار با فاش نیوزی ها پذیرفت. در فرصت نسبتا" کوتاهی که نصیبمان شده بود...

فاش نیوز -  دکتر"مجتبی شاکری" جانباز شناخته شده ای است که در این دوره با رأی مردم تهران به شورای شهر راه پیدا کرده است. او که از اعضای فعال و دقیق شورای شهر می باشد دعوت ما را برای گفت وگو و دیدار با فاش نیوزی ها پذیرفت. در فرصت نسبتا" کوتاهی که نصیبمان شده بود من و همکار جانبازم محمد رضا عسکری پای صحبت هایش نشستیم. ابتدا سخنی مقدماتی از ایشان و بعد سووالاتی که ما کردیم: 

بسم الله الرحمن الرحیم. ایثارگران در بحث مسائل فرهنگی که اصلی ترین مسائل جامعه است، نه این که باید فعالیت کنند، بلکه باید پرچمداری کنند نه اینکه بگوییم کسانی که در انقلاب جلودار بودند فقط عرصه‌ی فعالیتشان رزمی، نظامی باشد. هرمیدان جدیدی هم که باز شود در آن جا هم همین جلوداری و پرچمداری را به عهده دارند و می‌توانند جامعه را راهنمایی و هدایت کنند و چراغی باشند برای این که دیگران راه را گم نکنند و بتوانند مسیر را به درستی ادامه دهند.

الان نفوذ کلام جانبازان، ایثارگران، خانواده های معظم شهدا، آزادگان و همه‌ی کسانی که در این عرصه پیشتاز بودند، باعث می‌شود که دیگران چون آن ها را اهل عمل می‌دانند، بهتر تاثیر بپذیرند و لذا جایگاه مقدسِ فرهنگ و تاثیرگذاریِ فرهنگی را شناختن بسیار اهمیت دارد.

یکی از دغدغه هایی که مقام معظم رهبری دارند، در عرصه‌ی نفوذ فرهنگی است. در کنار کاری که آمریکایی‌ها، صهیونیست‌ها، اروپایی‌ها و مرتجعین منطقه می‌خواستند در قالب برجام به ما تحمیل کنند، که با فرمان مقام معظم رهبری و حاکم کردن 28 ماده در هدایت برجام نتوانستند فعلا" موفق بشوند؛ ولی از این که با پروژه‌ی نفوذ بتوانند هم در عرصه‌ی فرهنگ، هم در عرصه‌ی اقتصاد بتوانند ورود پیدا کنند، در حال تلاش هستند و ما امروز واقعا" یکی از دغدغه‌های بزرگمان از جانب فرهنگ است، که از نیت انسان، که درونی ترین لایه است، شروع می‌شود تا انگیزه‌ی انسان، تا باور انسان، تا آداب و رسوم و تا رفتار، که نهایی‌ترین لایه‌ی فرهنگی همین رفتارهایی است که انسان انجام می‌دهد. رفتارهای پیوسته ای که انجام می‌دهد را بتواند واقعا"پوشش بدهد و دغدغه‌ی سبک زندگی را که مطرح است، بتواند به درستی پیش ببرد. از نقایص کارمان در کنار موفقیت‌های بزرگی که داشتیم، همین که ما نتوانیم سبک زندگی بر اساس باورها و اعتقادات خودمان را نه در ذهن مردم، در رفتار مردم بتوانیم ملاحظه بکنیم و رعایت آن را توسط مردم بمشاهده کنیم.

 

فاش نیوز: یک مقدار راجع به شورای شهر بفرمایید که آنجا فضا به لحاظ نسبت ایثارگرانش به چه صورت است؟ از لحاظ برنامه‌هایی که برای ایتارگران طراحی شده، کارهایی که در این زمینه ها شده، توضیح بفرمایید.

 

- عرض شود که شورای شهر یک امکان بسیار خوبی است که یک مقداردر ذهن مردم مغفول واقع شده، از این جهت که اهمیت شورا و به ویژه شورای شهر تهران - که رقمی حدود 18 هزار میلیارد تومان را مدیریت می‌کند، این رقم یعنی کلِ(بودجه) پروژه‌های عمرانی دولت، که یک زمانی کمتر از آن بود - بسیار زیاد است.

 

فاش نیوز: فقط برای تهران؟

 

- بله، تهران. درعرصه های مختلف هست. در عمران ، ترافیک ، حمل و نقل، سلامت، شهرسازی، زیباسازی هست و عرض شود که فرهنگی، اجتماعی و مقولاتی از این دست. این که مردم آشنا شوند و در انتخابشان به درستی کسانی را انتخاب کنند که کارکشته‌ی این عرصه‌ها باشند و صاحب نظرانی پاکدست و آماده برای خدمت باشند و روحیه‌ی انقلابی داشته باشند. اینها خیلی اهمیت دارد. البته گرایش‌های جناحی در شورای شهر وجود دارد؛ ولی جنس شورای شهر و فعالیت شهرداری، پاسخگویی به مطالبات مردم و نیازهای مردم است و این نیازها از جنس مسائل خیلی سیاسی نیست. چون شورای شهر، مثلِ مجلسِ شورای اسلامی، مثلا" کمیسیون امنیت ملی ندارد یا کمیسیونِ امور خارجه، کمیسیون سیاست‌هایِ داخلی، کمیسیون‌هایی که بیشتر ربط پیدا می‌کنند به آرایشِ سیاسی، که ما در عرصه‌ی بین الملل یا داخلی داریم، به آن‌ها خیلی ربط ندارد و مطالبات مردم را به لحاظ اینکه بتوانند در یک شهر مفرح و سرسبز با امنیت، با امکانات رفاهی، زندگی کنند و در روابط حقوقی تعیین شده، رعایت قوانین، رعایت مسائل فرهنگی - ورزشی صورت بگیرد. اینها خیلی از جنس مسائل سیاسی نیست. لذا شاید سیاسی ترین صحنه‌ی شورای شهر، انتخاب شهردارِ تهران به عنوان مدیر ارشد و انتخاب رئیس شورای شهر باشد. بعد از آن همه در قالب کمیسیون‌ها، به تناسب علاقه و مطالعات خودشان توزیع می‌شوند و کارها از آن جهت نظم پیدا می‌کند.

 

فاش نیوز: پایگاه خبری ما فاش، مخففِ فرهنگِ ایثار و شهادت است، مطالبش راجع به این حوزه است. ما دوست داریم که بیشتر درباره ی این حوزه از شما بشنویم. به نقطه‌ی خوبی رسیدیم، این که گفتید وظیفه‌ی شورا این است که به شهروندان خدمات این چنینی ارائه کند. بخش مهمی از شهروندانِ حوزه‌ی کاری شما ایثارگران هستند، که به هر حال مشکلات عدیده ای هم دارند؛ که شما حتما" با آنها آشنا هستید. در این مورد شما چه بخش‌هایی را تا به حال برنامه‌ریزی کرده اید و مهم‌ترین آن‌ها چیست؟

 

- وقتی ما بحث از ایثارگران  ویا شهر می‌کنیم باید شهر آینه‌ی تمام نمای همین فرهنگ باشد و شخصیتِ کسانی که برای این فرهنگ پرچمداری کردند. لذا شما در تمام مسائلی که با آن برخورد دارید، معماری و شهرسازی، شاید ظاهرش به نظر برسد که بحث ساخت و ساز است؛ ولی معماری و شهرسازی می‌تواند در سیما و منظر شهر، واقعا" تمام ارزش‌ها را نشان بدهد. همین مطالبه‌ای که مقام معظم رهبری سال هاست از شهرداری تهران دارند. در بیانی فرمودند: "تهران شهرِ بی هویت". یعنی به لحاظ سیما و منظرِ شهری ما باید معماری ایرانی - اسلامی را که مد نظرمان است و در آن نوعی عرفان، نوعی معنویت، نوعی خداگرایی لحاظ می‌شود و تعبیر و تفسیرهایی که خود سرآمدان معماری ما دارند، وقتی که معماری اصیل ایرانی را به نوعی مطرح می‌کنند، نشان می‌دهد که در بطن تمام این سیما و منظر، تعبیرهای عرفانی قرار داده شده. شما از شهرسازی و معماری ، سیما و منظر شهری این‌ها  بگیرید تا بیاید به معبرها، راه‌ها و دسترس کردن شهر، برای جانبازان، برای ایثارگران و حتی برای سالمندان، برای کودکان، برای کسانی که امکان دسترسی باید برایشان فراهم شود، یک امر بسیار مهم است. این‌ها را نباید کمتر از حفظ فرهنگ و ارزش‌های معنوی جانبازان تلقی کرد. مثلا"همین مناسب‌سازی معابر؛ وقتی که بوستان‌ها، مترو، اتوبوس‌رانی را آماده می‌کنید، برای این‌‌‌که جانبازان و ایثارگران بتوانند عبور کنند. یعنی به بیان دیگر، اجازه می‌دهید و زمینه را آماده می‌کنید، که ایثارگران هر کجای شهر، در هر زمانی که خواستند، بتوانند در جامعه حضور پیدا کنند. انجام نشدن آن، یعنی محروم شدن جامعه از حضورشان.

 در ملاقات اخیری که مقام معظم رهبری با جمع ایثارگران داشتند گفتند: اصلا" معنای حضور شما این نیست که سخنرانی کنید، همین که شما خودتان، در واقع جسم خودتان در جایی حضور پیدا می‌کند، خودش دارای پیام است و این پیام در واقع انتقال فرهنگ است. لذا ما در هر کجایی که امکان دسترسی شهری و رسیدگی به امور رفت و آمد جانبازان و ایثارگران، به خصوص کسانی که باید با ابزار و وسایلی حرکت کنند و امکانات و تجهیزاتی باید داشته باشند. حالا یا با ویلچر است؛ یا با عصا؛ یا با امکانات دیگر. این کمک می‌کند به این‌که فرهنگ رشد پیدا کند. یک زمانی هست که این را در ضوابط ساخت و ساز و اخذ پروانه، در نظام مهندسی تثبیت می‌کنید، می گویید هر ساختمانی که بخواهد ساخته شود، باید این مشخصات و مولفه ها در آن ساختمان دیده شود. چطور می‌گوییم اگر یک اتاقی نور نداشته باشد، به آن پروانه نمی‌دهند، مگر آن‌که آن نور را تامین کنند. یا اگر برای خروج هوای آلوده دودکش مناسب را تعبیه نکرده باشند، می‌گوییم متوقف شود تا اینکه آن را تامین کنند، به همین ترتیب اگر ساختمانی که ساخته می‌شود، ادارات دولتی، جاهایی که معابر عمومی است و باید حتی شرکت‌های خصوصی، برای این‌که بتواند هرجای شهر، دردسترس جانبازان قرار بگیرد، باید جزء ضوابط ساختمان رعایت شود. مثل نوری است که باید در آن محیط آماده شود. لذا از آن‌جا باید مطالبات را رقم بزنیم. فهرست کنیم. تا به جایی می‌رسد که برنامه‌های آیینی، برنامه‌های فکری، فرهنگی، ساخت فیلم‌ها، نوع آموزش‌ها و مناسبت‌ها و مراسمی که وجود دارد.

 

فاش نیوز: این بایدها را همه می‌گویند. همه تقریبا" کلیت اش را می‌دانند، منتها مهم این است که عملی شود. الان مساله‌ی مناسب سازی و حمل و نقل عمومی برای ایثارگران، یکی از مهمترین مسائلشان درشهر تهران است. مشخصا" برای این قضیه چه طرح و برنامه‌ای ریخته اید؟ کاری کردیده اید؟

 

- ما اولین جلسه را با دوستان معلول گذاشتیم، اعم از ویلچری و نابینا بود. بخاطراینکه گفته نشود با صنف خودشان شروع کردند. در همان جلسه ای که با مجمع نابینایان و ویلچری‌های معلول بود، بحث همین نیازهایشان مطرح شد که بخشی از آن بر می‌گشت به همین تردد و دسترس شدن شهر برای کسانی که نیازمند این تردد هستند و آماده سازی مبلمان شهری برای آنها. به لطف الهی یکی از مسائل ترددی که در مورد دانش آموزان استثنایی مطرح بود، که وضعیت‌های جسمیِ بسیار سخت و پیچیده دارند، این بود که شورای شهر آمادگی پیدا کرد و ما یک(طرح) دو فوریتی را گذراندیم تا تمام هزینه‌ی تردد منزل تا محل آموزش و بازگشت آن‌ها را شهرداری تهران رایگان به عهده بگیرد. در سال سه و نیم میلیارد می شود که شهرداری تهران پرداخت می کند. سال گذشته هم پرداخت شد و امسال آن رقم به 8/2 میلیارد تومان ارتقاء پیدا کرد. دو روز قبل که تماس داشتم با مدیر کل آموزش استثنایی آموزش و پرورش، گزارشی را شفاهی داد، که گفتم گزارش کتبی‌اش را هم بیاورند رسیدگی کنیم. این کار عملی بود که انجام شد.

از بوستان‌ها که مسئولش جناب آقای مختاری هستند و خودشان هم از خانواده ایثارگران هستند،خواستیم که از مناسب‌‌سازی بوستان ها این گزارش را بیاورند. گزارشی که آورد، مناسب‌سازی‌‌هایی انجام شده؛ منتها چند نکته در این مناسب‌ سازی‌ها هست که نوعی اصلاح فرآیند باید صورت بگیرد. مثلا" شما مناسب سازی را به تعبیری که برخی از دور دارند که فنی هم نیست، می گویند همین که ما یک رمپ یا شیبی ایجاد کردیم، یعنی مناسب سازی صورت گرفته، در حالی که از منظر جانبازان، از منظر نابینایان، این فقط تنها نکته ای نیست که باید رعایت شود. آن علائمی که باید به کار برده شود، آن حفظ و نگهداری که باید انجام شود، زاویه‌ای را که مطابق آن زاویه باید عمل شود وگرنه موجب سقوط جانباز از ویلچر می‌شود یا موجب لیز خوردن جانباز نابینا در وضعیت مثلا" بارانی و برفی و ... می شود، باید رعایت شود. پیمان‌کارهای متخصصین این کار نبودند. لذا پیمان‌کار ظاهر کار را یک ظاهری که مناسب سازی است می‌بیند، در حالی که این اصلا" مناسب سازی نیست. وقتی بحث از مناسب‌سازی می‌کنید، یعنی مناسب‌سازی یکپارچه. نمی‌شود که جانباز در یک بوستانی برود، آنجا تمام نقاط بوستان در دسترسش باشد ولی وقتی که از آن‌جا بیرون می‌آید، پیاده‌‌ رو اصلا" مناسب نباشد، یا وقتی که اتوبوس سوار می شود، اصلا" سایتی برای این‌که راحت بتواند سوار شود، تعبیه نشده باشد. یا وقتی می‌خواهد از مترو استفاده کند، پله برقی برای جانباز و یلچری که قابل استفاده نیست. اصلا" آسانسوری طراحی نشده است. لذا جلسات متعددی گذاشته شد، نیازها احصا شد، پیمانکارهای مناسب  انتخاب شدند. آموزش‌هایی که باید به آنها داده می‌شد، حتی ناظرینی که در این قضیه بتوانند از خود بچه‌های جانباز و معلول نظارتی بر این قضیه داشته باشند، آن‌ها هم به نوعی صورت گرفت.

 

فاش نیوز: به چه شکل؟

 

- برخی از متروهایی که ساخته می‌شوند، برای آن‌ها آسانسور تعبیه می‌شود که جانباز ویلچری یا نابینا هم بتواند عبور کند و استفاده کند و همین طور برای پایین رفتن و بالا آمدن استفاده کند. یک بحث این بود که درب‌های ایمنی را در ایستگاه‌ها پیش‌بینی کنیم تا کسانی که نابینا هستند، یک موقع مثلا" در مسیر عبور واگن‌ها سقوط نکنند. جلسات متعددی برگزار شد. بعد هم گفتند: در دنیا به شیوه های دیگری از آن استفاده کرده اند. اگر قرار باشد سنسورهایی بگذاریم که بخواهد هشدار دهنده باشد، اولا" باید در تمام ایستگاه‌ها تعبیه شود و برای همه‌ی قطارها آن را حساس کنیم که هم هزینه‌ی بسیار سنگینی دارد و هم استفاده کنندگان از آن یک جمع نابینای محدود هستند. باید به شیوه‌های دیگر این کار را انجام دهند، وگرنه بودجه‌ی محدود مترو نمی‌تواند هزینه چند میلیاردی این سنسورها را برای ایمن کردن رفت و آمد نابینایان تامین کند. لذا آن قضیه‌ی درب‌های حساس فعلا" متوقف است؛ ولی یک ستادی تشکیل شد و به خاطر این‌که جایگاه این ستادِ مناسب‌سازی، بالاتر باشد، شهردار تهران در رأس آن قرار گرفت و کمیسیون‌های مربوطه، همه در آنجا حضور دارند و برای این امر تصمیم می‌گیرند. چند پیاده‌رو هم هست که فهرستِ مناسب‌سازی شده ها را شهرداری تهران درآن ارائه کرده است. در پیاده‌روهای ولیعصر، امام حسین، پانزده خرداد، بازار و چندجای دیگر. بنابراین این مسیرها را به گونه‌ای آماده کنند که جانبازان بتواند بدون کمک گرفتن از دیگران این کار را انجام دهند. البته ما پیشنهاد کردیم که برای امتحان، 31 نفر عضو شورای شهر به دو گروه تقسیم شوند و یک عده‌ سوار بر ویلچر و یک عده‌ هم چشم بندی ببندند و با عصا حرکت کنند، ببینند که آیا به تنهایی می‌توانند در آن محیط ها که مناسب‌سازی شده، به تمام نقاط دسترسی پیدا کنند و کمک از کسی نگیرند. اگر این طور شد، یعنی واقعا" ما به آن نتیجه لازم رسیده ایم.

 

فاش نیوز: این طرح ها ریخته می‌شود، روی کاغذ می آ‌ید و طبق معمول اجرا می‌شود، یک عده حتی یک بخشی را اجرا می‌کنند. منتها این که یک گروه ناظری باشد که به نظر من از خود این اقشار هم بایدباشد ، ناظر باشد، ببیند مثلا" این منطقه‌ای که ما هستیم پیاده‌ روها را مناسب‌سازی کردند. زحمت هم کشیدند با این‌که منطقه شیب دارد، هم برای افراد نابینا و هم ویلچری یک مقدار مناسب‌سازی کردند، ولی خانه‌هایی که بازسازی و نوسازی شده، برای این‌که رمپ ماشینِ خودشان را به بیرون بدهند، مناسب‌سازی‌های آن‌جا را خراب کرده‌اند! من از بالا که راه افتادم، یک جاهایی می‌رسیدم که گیر می‌کردم. ناچار می‌شدم دوباره برگردم، مقدارزیادی سربالایی را بروم و از خیابان دوباره برگردم و آن قسمت را رد کنم و به مسیر خودم برسم.

هیچ ناظری نیست که بگوید چرا و به چه حقی این مناسب‌سازی‌هایی که برایش هزینه شده را خراب کردید؟ یا مثلا" طرح‌هایی می‌ریزند که هر مجتمعی ساخته می‌شود، باید شیب داشته باشد، رمپ داشته باشد. ولی ناظری نیست که ببیند، واقعا" همین موضوع اجرا شده است؟ به نظر شما نباید فکری برای این قضیه کرد، که گروهی باشد مدام این مطالبه را داشته باشد.

 

- در شراطی که ضوابط ساخت و ساز جزء شاخص‌هایی باشد که برای رفت و آمد مناسب ویلچر و نابینایان است، کمک می‌کند که ما در آینده، ساخت و سازهایمان استاندارد واقعی را پیدا کند؛ ولی این‌که در زمان ساخت رعایت شود، بعد از این‌که پروانه ساخت تمام شد، دیگر شهرداری خیلی ورودی به ساختمانی که پروانه ساخت آن را گرفته‌اند، ندارد. یعنی چون عنصر بازدارنده شهرداری، ندادن همین پروانه‌هاست، آنجا باید دخالت کند. وقتی که پروانه ساخت را می‌گیرند، خیلی از خانه ها شروع می کنند به تغییرات در داخل ساختمان. دیوارها را جابه‌جا می‌کنند، زیرزمین را مسکونی درمی‌آورند، به پارکینگ تجاوز می‌کنند و خیلی از کارهای دیگری که انجام می‌شود و به این ترتیب دوام ندارد و این خلاء قانونی که می‌فرمایید وجود دارد.

 

فاش نیوز: به نظرم بخشی از آن به فرهنگ‌سازی برمی گردد.

 

- احسنت. البته نکته‌ای را خدمت شما عرض کنم، بحث ناظر که می‌شود، ما حتما" نباید منتظر این باشیم که جمع محدودی مثل شورایِ شهر این کار را انجام دهند، یا این‌که مثلا" شهرداران منطقه. آن‌ها وظیفه‌شان است و باید این کار را بکنند؛ ولی جمعیتِ کثیرِ خودِ شهروندان، حتی برای نظارت کردن، اگر آموزش و اطلاعات لازم را داشته باشند، می‌توانند دم به دم این گزارش را مطرح کنند.

 

فاش نیوز: این مستلزم این است که ترتیب اثر داده شود، اگر مسلما" شهروندانی مثل خودِ من که می ببنند آن مناسب‌سازی که شهرداری زحمت کشیده، ساخته و هزینه کرده را خراب کرده اند اگر واقعا" من احساس می کردم که حرف من موثر واقع می شود و فوری ترتیب اثر داده می‌شود و با آن‌ها برخورد می کنند، حتما" یک وقتی می گذاشتم و این را مطرح می‌کردم؛ ولی چون در جامعه چنین تلقی ای وجود ندارد، به همین دلیل این نظارت عمومی هم شکل نمی‌گیرد.

 

- شما خودتان در رأس فرهنگ سازی هستید، یعنی به عنوان یک مجموعه که اطلاع رسانی می کنید، رصد می‌کنید، پرسش گری می‌کنید، با مدیرانِ ارشدِ قسمت‌های مختلف چالش می کنید، این هنر شماست که به چالش می کشید. به چالش کشیدن همین است که شما تصویری می‌گیرید، گفت وگویی را انجام می‌دهید، یا نامه‌ای می‌زنید، از شهردارِ ناحیه گرفته، تا شهردار منطقه، از شورای شهر تا شهردار تهران و قسمت‌های مختلف. این یعنی همان پدیده‌ی نظارتی که شما فرهنگ سازی می‌کنید. الان که من خدمت شما رسیدم، شاید دو کارتابل پر از نامه‌هایی که مردم در قسمت‌های مختلف که احساس می‌کنند حقوق آن‌ها رعایت نشده، یا حقی از آن‌ها تضییع شده است، یا امکانی را که نبوده، برایشان ایجاد شود(روی میزم) دارم. حضور و مشارکت مردم و  این حس که ما با گفتنمان می‌توانیم کژی‌ها را راست نماییم، این خود دارای اهمیت است و ما از شما می‌خواهیم، با این جایگاه بلندی که دارید و تریبون قوی که دارید، این را به کار اندازید تا ان‌شاءالله آن فرهنگ سازی برای دیگر رسانه ها و دیگر مردم انجام می‌شود.

 

فاش نیوز: یکی از نهادهایی که در این زمینه می تواند در تعامل مستقیم و موثر با شما باشد، بنیاد شهید است، درست است؟

 

- بله، همین‌ طور است.

 

فاش نیوز: آیا بنیاد شهید با شورای شهر در این زمینه‌ها مطالبه‌گری می‌کند که ایثارگران و اقشار مختلفی که از این قبیل مشکلات دارند کمکی انجام دهند. تعامل این چنینی هست؟

 

- ما خیلی از نهادها یا دستگاه‌هایمان یک طرفه مطالبه‌گری می‌کنند، یعنی مشارکت نمی کنند، مطالبه می‌کنند. مطالبه کردن، همان‌طور که شما فرمودید، کار سختی نیست، می‌توان نشست و مدام فهرستی از مطالباتشان تهیه کرد.

الان بهزیستی گویا کاملا" رهاست. باید ناهنجاری‌های اجتماعی، آسیب‌های اجتماعی و گرم‌خانه، سامان سرا، بهاران و کمپ جلوگیری از اعتیاد را شهرداری درست کند. بهزیستی چه کاره است؟ یک بار رئیس سازمان بهزیستی به شورای شهر آمده بودند، صحبت که می‌کردند، انگار ایشان در هیئت دولت دارند مطالبات سازمانشان را مطرح می کنند!  من گفتم: آقای هاشمی، شما شورای شهر را با هیئت دولت اشتباه گرفتید. این‌جا شورای شهر است که با بودجه شهروندان اداره می‌شود. شما باید بگویید شما در چه کاری با شهرداری مشارکت می‌کنید، که بار را با هم برداریم؛ نه این‌که شما فهرستِ تقاضا و نیازهایتان را از ساختمانتان گرفته تا مخاطبینتان همه را اینجا مطرح کنید. این مطلب در مورد خیلی از جاها وجود دارد. در مورد بنیاد شهید هم، با درجاتی همین طور است. یعنی در فهرست کردن نیازها خیلی راحت این کار را انجام می دهند، ولی در مناسب‌سازی چه کاری انجام می دهند، چه نقشی در این قضیه دارند؟ برای خودشان نقش اجرایی یا عملیاتی تعریف نمی‌کنند. فقط می‌خواهند یک مطالبه‌گرِ پرگو در این زمینه باشند و لذا به این صورت مسائلِ شهر حل نمی‌شود.

البته واقعا" ما"سعی می‌کنیم که چون خودمان، هم از خانواده بنیاد شهید هستیم و هم این‌که دِینی را انقلاب، امام و حضرت آقا بر دوش همه ما گذاشته اند که ما چیزی از سهم خانواده‌ها را کم نگذاریم. چون من رئیس کمیسیون نامگذاری هم هستم نوع نامگذاری‌ها را ببینید، امکان ندارد پدر و مادر شهیدی در معبری زندگی کنند و تقاضای تغییر نام آنجا را کنند و ما پاسخ ندهیم. یعنی معبرها، اکثر پل‌ها را به نام خلبانانِ شهید گذاشته‌ایم که این نمادی از پرواز در آن نهفته است. حتی یک بوستان را به نام قربانیان منا کرده‌ایم یا شهدای مدافع حرم یا شهید همدانی که بزرگراهی را به نام شهید همدانی کرده‌ایم که اخیرا در سوریه به شهادت رسیده‌اند. لذا سعی می‌کنیم که چیزی کم نگداریم. حتی در قالب ثمن‌ها، آنجایی که مربوط به جانبازان هستند و نیازهایی دارند، چون من نایب رئیسِ کمیسیون ستاد ثمن‌ها هم هستم، به آنجا معرفی می کنیم و برای کارهایشان، امکاناتشان، برنامه‌هایشان، اردوهایشان و یادواره هایشان کارهایی که دارند، بتوانند انجام دهند که اخیرا باشگاه ایثار شهرک شاهد، برای ویلچرهای ورزشی امکاناتی را می‌خواستند که آنجا برایشان تامین کردند و ویلچرهای ورزشی را برای جانبازانی که ورزش بسکتبال بتوانند انجام دهند. ولی این نکته که می‌فرمایید، واقعا"بنیاد شهید تمام قد به میدان نیامده، برای این‌که با مشارکت خودش بتواند کار جانبازان را پیگیری کند.

 

فاش نیوز: درباره ی بنیاد شهید اتفاقا" برعکس این مشکل را داریم، شاید به صورت کلی یک جاهایی چنین مطالبه‌گری‌هایی بکنند، منتهای مراتب ما الان یکی از مشکلاتمان با بنیاد شهید این است که از سازمان‌ها، نهادها، وزارت خانه‌ها و ... نظارتی روی آن‌ها ندارند که آیا شما فلان قانونی که برای ایثارگران است را اجرا می‌کنید؛ یا اگر اجرا نکردند، بازخواست بشوند و پیگیری شود. در واقع چنین چیزی را به صورت کلی ندارند.  نشانه آن هم این است که اصلا"تشکیلاتی به این عنوان وجود ندارد، تشکیلاتی که در واقع پیگیری کننده اینجور مسائل باشد. اما یک مسئله مهمی که هست، بحث مترو را شما یک مقدار ورود پیدا کرده اید...

 

- من یک نکته‌ای را راجع به همین مساله عرض کنم، ببینید نظام همه‌ی بخش‌هایش آمادگی دارند که امکانات را در اختیار خانواده‌های شاهد و ایثارگر و حتی همه‌ی مردم قرار دهند. منتها در مجلس شورای اسلامی یا در ‌شورای شهر، وقتی طرح یا لایحه‌ای، مربوط به ایثارگران و خانواده شهداست، واقعا" تمام قد دفاع می‌کنند. ولی آن حرکت بعدی که باید پایِش بکند و ببیند آیا تصمیمی که گرفته شد، از این نقطه ای که تصویب شد به آن نقطه نهایی می‌رسد یا نه؟ این سدی را که جلوی این آب زده‌ایم آیا این آب به خانه منتقل می‌شود که سیراب شوند یا نه؟ این نیست.

 این هم فکر کنم از مواردی است که شما باید تکرارش بکنید و دوستانی هم که در خود بنیاد هستند واقعا" این از امور پیگیری است. اتفاقا" هزینه‌اش بسیار کمتر از این است که خود بنیاد بخواهد این کار را انجام دهد. یعنی مطالبه کردن اجرای قوانین هزینه چندانی هم ندارد. فقط یک عده آدم پیگیر و پا در رکاب می‌خواهد که روابط عمومی قوی داشته باشند و بتوانند این کار را انجام دهند. من خدمت شما بگویم که در شهرداری تهران یکی از بخش‌های فعالش، بخش ایثارگران آن است و مسئولینی که داشت دلسوزی بودند. آقای احمدلو بود که خود ایشان هم از بچه‌های رزمنده و بسیار پای کار بود که الان فرهنگسرای بهمن هستند. ایشان واقعا"خودشان با ابتکار خودشان آمده بودند وصندلی های تعدادی از ون ها را برداشته بودند و میزی در داخل وَن و همچنین صندلی مناسب گذاشته بودند و تک تک به خانه جانبازانی که امکان تحرک نداشتند یا نمی‌توانستند بیرون بیایند. یعنی بچه هایی که زخم تخت و (بستر)داشتند و روی تخت خوابیده بودند و یا سال‌ها اصلا" نمی توانستند حرکت کنند و برای خانواده سخت بود که آن ها را از خانه بیرون بیاورند، تک تک به خانه جانبازانی که به نوعی زمینگیر بودند می‌رفتند و این‌ها را سوار وَن می کردند. در عین حال که کلِ شهر را می‌گشتند و به نوعی تهران گردی می‌کردند، در خود وَن هم از آن‌ها پذیرایی می شد، مصاحبه می کردند و عکس می‌‌‌گرفتند. و واقعا" یک برنامه خاطره انگیزی را برای جانباز ایجاد می‌کردند که الان با مدیریتِ جدید من ندیده ام این کار ادامه پیدا کند و این از امور بسیار خوبی است که حتی بنیاد شهید هم می‌تواند در این کار مشارکت کند و خود بنیاد هم می تواند به طور مستقل این کار را انجام دهد. یعنی بیاید این وسایلی که هست و شهرداری تهران هم در این کار آمادگی دارد، نحوه‌ی آماده سازی این وَن را داشته باشد و بتواند جانبازان را از خانه‌ها به سطح جامعه بکشاند که بتوانند استفاده کنند. دفتر مطالبه‌گری و پیگیری‌های حقوقی هم از امور بسیار مهمی است، که آن دوستانی که بنیاد شهید هستند با کمک دستگاه‌های مختلف داشته باشند و شما هم انعکاس دهید. یکی از منابع خبری برای این‌که اگر جانبازان، خانواده شهدا و ایثارگران مطالبه ای داشتند همین سایت شماست.  شما باید فصلی را در سایتتان ایجاد کنید تا مسایل را پیگیری کند.


ادامه دارد....

کد خبرنگار: 19
اینستاگرام

...

به هر کارمند ایثارگر یک مترو بدهند ؟!

بچه های جبهه و جنگ هم بروند خط 11 ؟!

معیشت هم بی معیشت رزمندگان جانبازان 5 % .

فقیر و مظلوم و درمانده از معیشت .

عیدی که خوابش را ببینند ؟!

...

سلام چرا جانبازان ۱۰..۱۵..۲۰..۲۵.درصد ترکشوموج.انفجار ارتش .جانبازان وظیفه را مسعولان توجه نمیکنند در استان تهران و البرز .بعداز گذشت نزدیک به ۳۰ سال از دفاع مقدس ..انان را مشمول حالت اشتغال نکردن ونام معسر را بر این عزیزان گذاشتن .چرا..پدرم جانباز ۱۵ درصدترکشو موج انفجارودارای ۲ سال جبهه و۵۲ سال سن مستاجر وبیمار اعصاب وروان است .تاکنون .نه وام ..نه زمین..نه مسکن ..نه حق پرستاری .نه خدماتی نه تسهیلاتی .چرا .......بیایید برسی کنید بیاین بازدید کنند .حتی کارت حکمت فروشگاه اتکا هم ندادن به این بیچاره .چرا ...
باسلام چرا کارت ایثار وتکریم به در خانه می فرستید چرا بندهای رایگان در کارت هارا اجرایی نمیکنید چرا مسولین همکاری نمی‌کنند مخصوص مترو و اتوبوس رانی
نظری بگذارید
نام خود را وارد نمایید
متن نظر را وارد نمایید
مقدار صحیح است
مقدار صحیح وارد کنید
عکس روز
آخرین اخبار
تبلیغ کانال فاش در ایتابنر بیمه دیفتح‌الفتوحصندوق همیاریخبرنگار افتخاری فاش نیوز شویدمشاوره و مشاوره تغذیه ویژه ایثارگرانسایت جمعیت جانبازان انقلاب اسلامیانتشارات حدیث قلماساسنامه انجمن جانبازان نخاعیlogo-samandehi