26 آبان 1405 / ۰۶ جمادى الثانية ۱۴۴۸
شناسه خبر : 91626
چهارشنبه 29 تير 1401 , 11:31
چهارشنبه 29 تير 1401 , 11:31


جنگی که هنوز پایان نیافته است...
داود گودرزی
پدیده نفوذ و نقش فریبخوردههای جبهه خودی
حسین شریعتمداری
«برخاستن از فقر» و گنجهای ایرانی
غلامرضا صادقیان
استراتژیهای هوشمندانه انصارالله
علیرضا تقوینیا
از تلنگر به وجدان جمعی تا مسئولیت اجتماعی
علیرضا ضابطی سیستان
ضرورت و لازمه پایان جنگ و بازدارندگی
سعدالله زارعی
جامعیت کمنظیـر عـلامـه طباطبایی(ره)
آیتالله مصباح یزدی
ترور، جنگ نامتقارن و ضرورت پاسخگویی
علیرضا رجائی
بنبست تصمیم
مهدی محمدی
روحیه ملت را تضعیف نکنید
سید محمدعماد اعرابی

نخستین سنگرهای مقاومت
مهدی بیرانوند(روژمان)
جان ناقابلی دارم، جسم ناقصی دارم، اندک آبروئی هم...
علیرضا ضابطی سیستان
آدینهٔ سوگ و بصیرت؛ از غربتِ زهرا تا حماسهٔ وفاداری
علیرضا رجائی
پایبند بهشت
سحر جلیلی

از لبنان تا شلمچه
سعید رضایی
احساس سوزش شدیدی در پهلوی راستش کرد، بدنش لرزید، به اطرافش نگاه کرد، چیزی ندید. گرد و غبار آتش دشمن همه جا راگرفته بود، بچهها به سمت خط میرفتند، ترکش به پهلویش گرفته بود و خونریزی میکرد، عمامهاش را از سر بازکرد، خیلی محکم به کمرش بست، احساس چابکی داشت، اسلحهاش را از زمین برداشت و به سمت خط شتافت.
***
ناصر فلاحی 17 شهریور 1346 در یکی از محلههای جنوب تهران به دنیا آمد، کودکیاش با بچههای محله خانیآباد گذشت و در مسجد و مدرسه از بچههای متدین و منظم شناخته میشد.پدرش میگوید: ناصر بچه درس خوانی بود، اما در دبیرستان وقتی با یکی از معلمهایش بر سر مسائل سیاسی و اعتقادی درگیر میشود و مدرسه را رها میکند. او همان سال در حوزه علمیه جامعه امیرالمومنین(ع) ثبتنام میکند و به تحصیل علوم دینی میپردازد.
هم دورهایهای او میگویند: ناصر در حوزه و در حجره بسیار سادهای درس میخواند که گویا آن حجره قبلا حمام عمومی بوده است، اما او به آن حجره افتخار میکرد.
دوستانش نیز میگویند: با آن که وضع مالی خانوادهاش مناسب بود هیچگاه درخواست پول نمیکرد و با همان مقدار که به او میدادند به مستمندان کمک میکرد و در حوزه به طلاب افطاری میداد.
یکی از دوستان نزدیک ناصر تعریف میکند: در همان دوران یکی از نزدیکان خانوادگی به او میگوید: « ناصر! شما که از لحاظ مالی مشکل ندارید. حوزه را رها کن و بیا در کنار خانوادهات بمان!» اما ناصر در جوابش میگوید: «آنچه برایم مهم است درس خواندن در حوزه و کسب معرفت دینی است!»
او پس از مدتی که از دوران تحصیلش میگذرد، به مدت یک سال به عنوان رزمنده و مبلغ به لبنان رفت و در نبرد با رژیم صهیونیستی در کنار نیروهای لبنانی مجاهدت کرد.
در وصیتنامه به مادرش نوشته بود: «مادر! عشق به شهادت جدید نیست. بلکه دیگر این عشق در ایران رواج یافته. پس همانطور که میدانی باید از کشته شدن من ناراحت نشوی بلکه برایم دعا کنی تا خدا من را با شهدای کربلا محشور بگرداند.»
در وصیتنامه او نوشته شده است: «این قسم را میخورم که اگر خونم را بریزند در قطرههای خونم نام خمینی را خواهید دید.»
پدرش میگوید: در عملیات کربلای5 در منطقه شلمچه، من و برادر ناصر هم در جبهه بودیم که ناصر در آن عملیات از ناحیه پهلو مجروح شد وعمامهاش را به کمرش بست و دوباره به سمت خط مقدم رفت. ناصر فلاحی در 27 دی 1365 در عملیات کربلای 5 در منطقه شلمچه بهشهادت رسید.
توصیه آخر شهید
در وصیتنامه شهید فلاحی آمده است: «من این مرگ را از عسل بر وجودم گواراتر میدانم. خدایا از تو خواستارم که اگر شهادت را نصیبم کردی فقط بهخاطر رضای ذات اقدست باشد!»
منبع: کیهان


فدایی رهبر، شهادتت مبارک
معصومه عباسی
فرزندی که با خواب آمد و با یقین رفت
نسرین دنیامالی
غواصِ خطشکنِ امالرصاص
سرور سلطانزاده زرندی
گلوله مال من بود؛ حس کردم نصف شدهام
فریدون نیکپور















