تعارض منافع در بنیاد شهید بیداد می‌کند

فاش نیوز - تعارض منافع در سازمان بنیاد شهید و امور ایثارگران بیداد می‌کند و این مسئله با وجود ساختار فعلی بنیاد اجتناب‌ناپذیر می‌باشد.

آفت تعارض منافع که حذف آن از ساختار اداری کشور به قانون نیز تبدیل شده و ضرورت این اقدام در هر دستگاهی لازمه‌ی شفافیت و سلامت جریان امور است، متأسفانه در تار و پود سیستم بنیاد شهید و امور ایثارگران به هم تنیده‌است.

وقتی آقای قاضی‌زاده بر صندلی یکه‌تازی در امور ایثارگران تکیه‌زد، بارها به ایشان گوشزد گردید که اگر آمده‌اید کاری بزرگ، در حد یک نامزد ریاست جمهوری، ماضی و مستقبل انجام دهید، باید دست به اصلاح ساختاری در سازمان بنیاد شهید و امور ایثارگران بزنید.

خود ایشان نیز قبل و اوایل پس از جلوس بر این جایگاه خطیر و بلکه دنیا و آخرت‌سوز، با تأیید و تأکید بر این مسئله، مدام داد سخن از لزوم اصلاح ساختاری و کوچک‌سازی و چابک‌سازی این نهاد "انقلابی فرهنگی" مظلوم سرمی‌داد.

به عبارتی، گویا آقای قاضی‌زاده هاشمی نیز به این نتیجه رسیده‌ بود که برای اصلاح امور بنیاد و ایثارگران، بنیاد شهید همانند یک دولت در ابعادی کوچک‌تر، چاره‌ای جز خلاصه کردن خود در سازمانی با کار ویژه‌ فرهنگی یا به بیان خود ایشان، "فرهنگی حقوقی" و محدود به تشکیلات ستادی در حد برنامه‌ریزی، هدایت، حمایت و نظارت ندارد.

بنابراین رویکرد، انگار ایشان نیز به این مهم اذعان داشت که باید با برون‌سپاری و واگذاری الباقی مأموریت‌ها و مشغله‌های بدون ضرورت خدماتی، مانند درمان و اشتغال و...واگذاری بخش‌های نچسب مالی، تجاری، اقتصادی، بنگاه‌داری و دیگر موارد از این دست به اهلش در دولت و دیگر نهادها، هم خود را مصروف ترویج و تعمیق فرهنگ ایثار و شهادت و حل مسائل و مشکلات اقشار مختلف ایثارگران و خانواده آنان سازد.

یکی از معضلات بسیار آسیب‌زا که همان ابتدا مطرح گردید، بحث تعارض منافع، در ساختار سازمان بنیاد بود. امید می‌رفت با آمدن این رئیس جدید به بنیاد، لااقل برای از میان برداشتن این عامل فسادزا در ساختار بنیاد قصد و اراده‌ای به منصه ظهور برسد.

اما متأسفانه بعد از گذشت چندسال از حضور تیم مدیریتی جدید و حتی راه‌اندازی نمایشی برخی سامانه‌های به‌‌اصطلاح نخبه‌گزینی و سوت‌زنی و ادعاهایی مبنی بر ایجاد اتاق مدیریت شیشه‌ای و شفاف‌سازی و تبدیل بنیاد به سازمانی مطالبه‌گر و...، نه‌تنها شفافیتی ایجاد نشد و نه‌تنها نخبه‌گزینی انجام نگرفت، بلکه همه‌ی اینها و بسیاری موارد دیگر از حد ادعا فراتر نرفت و با توسل با رفتارهای قضایی، پلیسی و امنیتی، به قلع و قمع نخبگان و مطالبه‌گران و سوت‌زنان و دفع و طرد نآنان همت گماردند.

آخر مگر می‌شود اهل تعامل و مشورت نبود و نخبه‌گزینی کرد، خودرأی بود و اتاق فکر راه‌انداخت و از نخبگان و متخصصان مشورت گرفت. مگر ممکن است، مسئولیت را طعمه‌ی کسب قدرت سیاسی قرار داد و بدون عزل و نصب‌‌های بی‌منطق و هم‌شهری‌گزینی و چینش باندی همکاران، شایسته‌گزینی کرد؟

مگر می‌شود؛ ناظران و بازرسان و حراستی‌های یک سازمان، مواجب‌بگیر و نمک‌گیر رئیس آن سازمان باشند و پول هنگفت اجاره‌خانه‌ی شمال شهر آنان را هم مدیون او باشند و در عین حال، دست‌پاکی و فسادزدایی و مبارزه با فساد و تعارض منافع، سیاست جدی آنان باشد؟

در چنین سازه‌ای نه می‌توان اصلاح ساختاری کرد، نه می‌توان انتظار صداقت و راستی و همدلی از اطرافیان داشت و نه می‌توان ثبات مدیریتی و مدیریت امور را تمهید کرد. در چنین محیطی سخن از انجام وظایف کلی و اساسی مانند برنامه‌ریزی، هدایت، حمایت و نظارت، حرف بیهوده‌ای بیش نخواهد‌بود.

اگر چه خوشبختانه مدتی‌‌ست زمزمه‌ی واگذاری بخش اقتصادی بنیاد شهید به بنیاد مستضعفان به گوش می‌رسد که امیدواریم هم جدی باشد و عملی گردد و هم مشمول همه‌ی بخش‌های اقتصادی، مالی و... نیز بشود.

سخن آخر این که اگر این اقدام درست و اساسی انجام پذیرد طمع‌کاران و دست‌اندازن مفسد سیاسی و اقتصادی از این سازمان و نهاد مظلوم قطع امید خواهند کرد و وزنه‌های سنگین بسیاری که به پای این سازمان تنبل و پرحاشیه بسته شده‌است از آن جدا خواهد‌گردید. ان‌شاءالله