این حسین کیست ...

فاش نیوز - سؤال داشتن سنجه ی اصلی برای انسان بودن است. انسان نو نیز ناگزیر از تنفس در فضای پرسشی ابدی درباره ی معنای زندگانی و هدف دار کردن آن است.
 پاسخ مناسب به پرسش اساسی و ابدی از کیستی امام حسین(ع):
دلایل آن منطق درونی ای که مبنای ترسیم نقشه راه و تنظیم جهت گیری فکری و عملی ایرانیان قرار گرفت، را پدیدار می کند.
زیرا:
"جهانِ اندیشه، با پاسخ به آن، رنگ می گیرد، و زندگی را معنادار و ارزشمند! می سازد"
جستجوی پاسخ کوتاه و گویا، پای دیرینه شناسی چون فوکو را نیز به سفارت امریکا در تهران باز کرد.
پاسخ سفارت، نشان می دهد که:
آمریکایی های نگران! "عنصر اصلیِ تغییر دهنده ی قانون و قاعده در بازی قدرت، در لحظه ی نادرِ تاریخ" یعنی آموزگار آزادی" را خوب شناخته اند:
«ماه محرم زمانی است که مردم در خلسه ی از خود گذشتگی، باکی ندارند که به کام مرگ بروند....
اگر ماه محرم را مقاومت کنیم همه چیز را می توان نجات داد وگرنه[ نمی توانیم شاه را حفظ کنیم ]... (1)»
سامان سیاسی امروز، ثمره ی یاد گرفتن درس از همان معلم است.

به نظر می رسد، امریکا به دو دلیل:
۱.هویت ایرانی (تلفیق اعتقاد مذهبی و تمدن )
۲.مشاهده ی سرنگونی حکومت ناروای طاغوت
اینک با زبان مشترکِ دیجیتال و سلطه ی رسانه، ماشین دسیسه "وب" را به کار انداخته تا:
"با عبور از آموزه های دینی و هویت ایرانی"
 دست آورد عظیمِ یک انقلاب تمام عیار، را به چالش بکشد.

در نتیجه:
جهان بینی، یا عینک نامرئی، که معمولا همه چیز را با رنگ و شیشه ی آن می بینند، را مبدل به عینک رسانه های نوپدید و این مذهب مختار‌ ساخت....
(1) ایرانی ها چه رویایی در سر دارند

اکنون شاهد نخستین برخورد سهمگین رهیافت و روش فرزانگی عاشورایی با ابلیس دیجیتال هستیم.
دیروز:
پس از سرنگونی حکومت ناروای طاغوت «ملتی تحت سلطه و با هویتی نفی شده؛ از نو متولد شد. و خطر مسلسل های مقابل را پشت سر گذاشت.»
نو رسیده با مشارکت در سرنوشت معشوق! صرفا یک جلوه از شعار:
"هر روز عاشورا / همه جا کربلا"
 را عملیاتی ساخت:
این همه عکس می و نقشِ نگارین که نمود
یک فروغ رخ ساقی است که در جام افتاد
امروز:
این نقش و رخ، مورد غبطه و رشک "مکتب شیکاگو" یا صحنه گردان نمایش « کُمدیِ سفاهت!» واقع شد.
لشکرِ ابلیسِ دیجیتال؛ با آگاهی از این که:
 "عاشورا فراتر از یک خاطره، نیرویی محرک و همیشه زنده است و دیگر نمی توانند ناشیگرانه از ایران حرف بزنند"
ایضا:
"بروزِ برخی بیگانگی های سیاسی جدید در حوزه ی عمومی"
 به تاکتیک های جدیدِ روی آورد.
یعنی:
 سراسیمه دست به کار "لالا دادنِ وجدانِ طبقه ی نوآیین" شد.
اینک سرلشکر برای سرگرمی به:
- قال مقال سیاسی و رواج بدبینی عمیق
- به جان هم افتادن، و نیروهای خود را هدر دادن!
گرم اُرد دادن است:
چنین مکن! نه چنان کن چنین مگو نه چنان
تمام کوشش او در طریقِ گمراهی است
او کنترل میکروفون و منابر دیجیتال، را به دست گرفته تا یک شَبه، اعتقاد بسازه و هنجار بشکنه و...!
از خدا که پنهان نیست! از شما چه پنهان، زمزمه ی:
نازک آرای تن ساق گلی
که به جانَش کِشتم
و به جان دادمش آب
ای دریغا به بَرَم می شکند
نیز درطبقه ی نوآیین شنیده می شود!
برخی انگار رؤیاها را باور کرده اند و در مراسم آئینی(بخشی از حصن حصین و دژ ایمنِ ایرانیان) حرمت شکنی می کنند!...

زیر شمشیر غمش، رقص کنان باید رفت
آن که شد کشته ی او، نیک سرانجام افتاد
به قول پدیدار شناسان کهنه کار:
«هر پدیده بیانگر و توضیح دهنده ی حقیقت است، یعنی پدیده از خودش سخن می گوید!»
امروز، دوربین دیجیتال، حقیقت و تجربه ی عواطف انسانی را از سراسر جهان مدرن نمایش می دهد، همه فقط یک نام مشترک و دیر آشنا را فریاد می کشند:
                 حسین (ع)
این فریاد بلند دو پیام دارد:
1. نمایشخانه ی تاریخ تنها برای یک نمایشنامه ساخته نشده
2. نمایشنامه های جدید آماده ی رفتن بر روی صحنه اند
یعنی:
« فرهنگ همواره دو قطب را می آفریند، نه فقط جنایتکار را در یکسو و معترض را در سوی دیگر، بلکه پیشرفت از دیدگاه جنایتکار را، و ایستادن و اندیشیدن معترض را (1)»
چارچوب معناییِ:
کلِّ یوم عاشورا و کلِّ ارض کربلا  
در فهم دیجیتالیسم نمی گنجد.

حقیقتی که این رزمگاه دیرینه برایش برپا شده و از آن سخن می گوید، را باید دید و شنید....
بیان عاطفه ی عشق به روشی مشابه و مشاهده ی آنلاین احساسِ برخاسته از طبیعت انسانی پدیده ای جدید است.
اَبَر رویداد عاشورا به بشر آموخت که والاترین خصال انسانی " آمده مجموع در دین" بنابراین باید بماند!

 هم اکنون، آتش به اختیاران نشسته بر بال اندیشه ای که از خیمه ای در صحرای کربلاپر پرواز یافت! در گستره ی زمین، زیبا ترین نمایش عشق و ارادت و احترام را بصورت زنده اجرا می کنند.
بدلیل پخش زنده ی  این انسجام پر شکوه؛ دیجیتالیسم قادر نیست آن را دلبخواهانه ویرایش کند!
این تنها موردی است که بینی ابلیس دیجیتال به خاک مالیده شده است....
 (۱) احمدی؛ مدرنیته و اندیشه ی انتقادی
 

|| جانباز دکتر سید مهدی حسینی