یکشنبه 21 تير 1405 , 11:41




ایران و العراق لایمکنالفراق
فاش نیوز - پرده اول- جنگ با صدام، نه جنگ با مردم عراق؛ در اوج جنگ تحمیلی هشتساله، طرحی برای انهدام سد دربندیخان عراق مطرح شد؛ اقدامی که میتوانست معادلات جنگ را به سود ایران تغییر دهد. اما امام خمینی(ره) به دلیل احتمال آسیب دیدن مردم عراق، با اجرای این عملیات موافقت نکرد. این تصمیم نشان داد که دشمن جمهوری اسلامی، ملت عراق نیست؛ بلکه رژیم بعثی صدام است که جنگ را بر دو ملت تحمیل کرده است.
پرده دوم- به خاطر کودکی که روی پل بود؛ مأموریت انهدام پل العماره به یکی از خلبانان شجاع نیروی هوایی واگذار شد. شهید حسین خلعتبری هنگام رسیدن به هدف متوجه شد که چند خودروی غیرنظامی در حال عبور از پل هستند. او با وجود خطر فراوان و آتش سنگین پدافند دشمن، حمله را به تأخیر انداخت تا خودروها عبور کنند و سپس پل را منهدم ساخت. بعدها در پاسخ به علت این تصمیم گفت: «فرزندی یکساله دارم؛ لحظهای احساس کردم شاید در یکی از این خودروها کودکی مانند آرش من نشسته باشد. چگونه بپذیرم پدری فرزند سوختهاش را در آغوش بگیرد؟»
پرده سوم- موشکی برای صدام، نه برای مردم عراق؛ شهید حسن طهرانیمقدم، پدر موشکی ایران، در آستانه یکی از عملیاتهای موشکی، دست به دعا برداشت و گفت- «خدایا تو شاهدی که ما نمیخواهیم مردم عراق را بکشیم؛ ما میخواهیم شقیترین مردی را که روی زمین میشناسیم از بین ببریم؛ خودت این موشک را توی فرق سر صدام بزن.»
پرده چهارم- خونهایی که در هم آمیخت؛ سالها از پایان جنگ گذشت. صدام سقوط کرد و عراق با تهدیدی سهمگینتر به نام داعش روبهرو شد. در آن روزهای سخت، فرزندان ایران بار دیگر در کنار ملت عراق ایستادند. شهید حاج قاسم سلیمانی و صدها شهید ایرانی برای دفاع از مردم عراق و مقدسات اسلامی به میدان آمدند. سرانجام نیز خون حاج قاسم سلیمانی و ابومهدی المهندس، فرمانده عراقی جبهه مقاومت، در یک مسیر و برای یک آرمان با یکدیگر آمیخته شد.
پرده پنجم- تشییع امام شهید ایران؛ ملت عراق در تشییع رهبر شهید ایران سنگ تمام گذاشتند و محبت و وفاداری خود را نسبت به ملت ایران آشکارا به نمایش گذاشتند. صحنههایی که بار دیگر عمق پیوند میان دو ملت را به رخ جهانیان کشید و همه محاسبات دشمنان برای ایجاد کینه و جدایی را نقش بر آب کرد.
این پیوند عمیق، افزون بر مشترکات اعتقادی، مذهبی و فرهنگی، ریشه در رفتار و منش مردانی دارد که حتی در سختترین روزهای جنگ نیز میان مردم عراق و رژیم بعث تفاوت قائل بودند. دوراندیشی امام خمینی(ره)، اخلاق انسانی رزمندگان ایرانی و پایبندی فرماندهان و نظامیان ایران به حفظ جان مردم بیگناه عراق، سرمایهای اجتماعی و تاریخی را پدید آورد که ثمرات آن امروز در روابط دو ملت آشکار است.
ملت عراق به خوبی به یاد دارد که ایران در تمام سالهای جنگ، با مردم عراق نجنگید؛ بلکه با رژیمی جنگید که هم به ایران ستم میکرد و هم به مردم عراق. از همین رو، همه تلاشهای دشمنان برای کاشتن بذر کینه و دشمنی میان دو ملت، در برابر حقیقتی بزرگتر شکست خورده است؛ حقیقت برادری دو ملتی که در سختترین روزها حرمت و کرامت یکدیگر را پاس داشتند و امروز نیز در غم و شادی هم شریکاند.
|| دکتر هاشم اسدی

















