یکشنبه 26 مهر 1405 , 11:40




مروری بر زندگی شهید محمدزاده؛ از شکار تانکهای دشمن تا شهادت
دفاعپرس، سردار شهید رجبعلی محمدزاده، از رزمندگان دوران دفاع مقدس و فرماندهان سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بود که مسیر زندگیاش از مبارزه با رژیم پهلوی و حضور در عملیاتهای جنگ تحمیلی تا مسئولیتهای نظامی در مرزهای غربی و شرقی کشور ادامه یافت.

او که از نوجوانی با مجالس عزاداری اهلبیت (ع) مأنوس بود، سالها در جبهههای نبرد و عرصه فرماندهی خدمت کرد و سرانجام در ۲۶ مهر ۱۳۸۸، در جریان حادثه تروریستی سیستانوبلوچستان، به شهادت رسید.
رجبعلی محمدزاده دوم اردیبهشت ۱۳۴۰ در روستای نوده خراسان شمالی و در خانوادهای متوسط و مذهبی متولد شد. علاقه به اهلبیت (ع) از همان سالهای کودکی در زندگی او جایگاهی ویژه داشت. حضور در هیئتهای عزاداری و به دوش کشیدن علم حضرت اباعبدالله الحسین (ع)، از خاطراتی است که یکی از دوستان دوران کودکیاش بارها از آن یاد کرده است.
این دلبستگی مذهبی تا واپسین سالهای زندگی شهید محمدزاده ادامه یافت. حتی زمانی که مسئولیتهای سنگین نظامی برعهده داشت، در صورت فراهم شدن فرصت حضور در مراسم عزاداری امام حسین (ع) در هیئت رزمندگان اسلام بجنورد، خدمت به عزاداران را فراموش نمیکرد و با شستن ظروف غذا، ارادت خود را به اهلبیت (ع) نشان میداد.
دوران نوجوانی و جوانی او با سالهای اوجگیری انقلاب اسلامی همزمان شد. محمدزاده در همان سالها در مبارزه با رژیم پهلوی حضور داشت و اطرافیانش خاطره فعالیتهای انقلابی او را به یاد دارند.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی و تشکیل بسیج، از نخستین افرادی بود که در پاسخ به دعوت امام خمینی (ره) برای پیوستن به این مجموعه اقدام کرد. با آغاز جنگ تحمیلی، فصل تازهای در زندگی او رقم خورد و در سال ۱۳۶۱ رسماً به عضویت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی درآمد.
از جزیره مجنون تا عملیاتهای بزرگ دفاع مقدس
یکی از مقاطع مهم زندگی نظامی شهید محمدزاده، حضور در عملیات خیبر در سال ۱۳۶۲ بود. دفاع او و همرزمانش برای تثبیت خط در جزیره مجنون، زمینه آشناییاش با سردار شهید نورعلی شوشتری را فراهم کرد؛ آشناییای که در سالهای بعد به همراهی در مسئولیتهای مختلف انجامید و تا شهادت آن دو در پاییز سال ۱۳۸۸ در سیستانوبلوچستان ادامه یافت.
رزمندگان خراسانی حاضر در عملیات بدر در سال ۱۳۶۳ نیز رشادتهای محمدزاده را به خاطر دارند؛ بهویژه در شرایطی که سردار شهید عبدالحسین برونسی، فرمانده تیپ جوادالائمه (ع)، به شهادت رسیده بود و نیروها باید در برابر حملات دشمن مقاومت میکردند.
پس از عملیات بدر، محمدزاده بهعنوان جانشین فرمانده یگان دریایی لشکر ۵ نصر به خدمت ادامه داد. حضور در عملیات والفجر ۸ و دیگر عملیاتهای سپاه در جبهههای جنوب و غرب کشور، از جمله عملیاتهای نصر ۶ و ۸، بیتالمقدس ۲ و کربلای ۱۰ در عمق خاک عراق، از دیگر بخشهای کارنامه نظامی او بود. عملیات کربلای ۱۰ به آزادی شهر حلبچه انجامید و خاطرات این دوره از حضور محمدزاده در جایگاه فرمانده گردان خطشکن نصرالله باقی ماند.
فرماندهای در خط مقدم
رزمندگان گردان نصرالله، شهید محمدزاده را با روحیه حضور مستقیم در میدان نبرد به یاد میآورند. یکی از خاطرات ماندگار آنان به تک مهران در بهار سال ۱۳۶۵ بازمیگردد؛ زمانی که «آقا رجب» با پای برهنه و درحالیکه آرپیجی بر دوش داشت، برای مقابله با تانکهای دشمن وارد عمل میشد.
حضور او در خط مقدم، البته بدون آسیب نبود. محمدزاده در جریان عملیات کربلای ۴ بهشدت مجروح شد و مدتی از جبهه دور ماند؛ اما پیش از آنکه بهبودی کامل پیدا کند، بار دیگر به جمع رزمندگان گردان نصرالله بازگشت و تا پایان جنگ تحمیلی به فعالیت خود ادامه داد.
مأموریت در شرق کشور
با پایان جنگ تحمیلی، شهید محمدزاده مسیر خدمت نظامی را ادامه داد. او دوره عالی فرماندهی و ستاد (دافوس) را با موفقیت پشت سر گذاشت و در آذرماه ۱۳۶۹ بهعنوان رئیس ستاد تیپ جوادالائمه (ع) منصوب شد.
از سال ۱۳۷۳ تا پایان سال ۱۳۷۶، در جایگاه جانشین فرمانده این تیپ، مسئولیت حفاظت از حدود ۹۰ کیلومتر از نوار مرزی با عراق را برعهده داشت.
هنوز مدت زیادی از بازگشت او از مأموریت در مرزهای غربی نگذشته بود که در تابستان سال ۱۳۷۷ برای مقابله با ناامنیهای ناشی از فعالیت اشرار در شرق کشور، راهی مناطق مرزی جنوب خراسان شد. در همین دوره، فرماندهی تیپ جوادالائمه (ع) نیز به او سپرده شد. این مأموریت سه سال به طول انجامید و در روایت منتشرشده از زندگی او، از ایجاد شرایط امنتر برای مردم مناطق مرزی خراسان بهعنوان یکی از نتایج این دوره یاد شده است.
محمدزاده در سال ۱۳۸۱ مسئولیت معاونت عملیات لشکر ۵ نصر را برعهده گرفت و تا سال ۱۳۸۴، همزمان با تقسیم خراسان به سه استان، در این مسئولیت فعالیت کرد.
از خراسان شمالی تا سیستانوبلوچستان
تقسیم استان خراسان، زمینه حضور و بهرهمندی بیشتر مردم خراسان شمالی از خدمات شهید محمدزاده را در جایگاه فرمانده تیپ جوادالائمه (ع) فراهم کرد. بااینحال، افزایش ناامنیها در جنوب شرق کشور موجب شد او بار دیگر راهی منطقهای دیگر شود.
محمدزاده در کنار سردار شهید نورعلی شوشتری به سیستانوبلوچستان رفت و مسئولیت تیپ مستقل سلمان و فرماندهی قرارگاه شهید حسنی را برعهده گرفت. پس از تغییرات ساختاری در سپاه، فرماندهی سپاه سلمان سیستانوبلوچستان نیز به او سپرده شد.
این مسئولیت، آخرین مأموریت نظامی شهید محمدزاده بود؛ مأموریتی که با حادثه تروریستی ۲۶ مهر ۱۳۸۸ در شهرستان سرباز به پایان رسید. در آن روز، او به همراه جمعی از فرماندهان و مسئولان حاضر در منطقه به شهادت رسید.
از سردار شهید رجبعلی محمدزاده، دو دختر و یک پسر به یادگار مانده است.
پایان راهی که با خدمت آغاز شد
مرور زندگی شهید رجبعلی محمدزاده، از علاقه و حضور او در مجالس عزاداری اهلبیت (ع) در سالهای کودکی تا فعالیتهای انقلابی، حضور در عملیاتهای دفاع مقدس و پذیرش مسئولیتهای نظامی در مناطق مرزی کشور، تصویری از سالهای طولانی خدمت و مجاهدت او به دست میدهد.
او در طول این مسیر، از جبهههای جنوب و غرب کشور تا مرزهای شرقی، مسئولیتهای متفاوتی را برعهده گرفت و سرانجام در مأموریتی در سیستانوبلوچستان به شهادت رسید؛ پایانی که زندگی نظامی و خدمت او را در کنار سردار شهید نورعلی شوشتری به نقطهای مشترک رساند.

















