حسین جان! برای فدا شدن آماده ایم

باسلام .

به چه می نگری دلاور . به چه می اندیشی یل . در دور دست چه می بینی که مخلوقات دیگر قادر به دیدنش نیستند . چه نگاه نافذی داری فرزند خمینی ؛ آنچه را که هرگز ما ندیدم تو می بینی ؟

اندیشه تو چه بود که در دست راستت سلاح را تکیه گاه خود کرده ایی ؟ شاید  بما می آموزی که سلاحتان را به صلاحتان واگذار نکنید .,دریغا ما تابع و فرمانبردار بودیم ؛دیگران کردندو نیشترش بر دل ما زدنند .
در عجبم که تو با نگاهت این روزهای سیلی خوردن ایثار و ایثار گران را میدیدی و ما نتوانستیم ببینیم ؛پس زین بابت بود که عطای دنیا را به دنیا پرستان بخشیدی و پر کشیدی ؟ همرزم پر کشیده ام گناه ناکرده همقطارانت چه بود؛که چنین در محکمه متزوران چاپلوس قطع ید شده اند ؟

ای دیده بان بهشت سربندت را به کدامین قطعه تربت ایران به امانت داده ایی ؟آیا چفیه ات بدست مادرت رسید ؟ در وصیت خود از ما  فرزندان خمینی به خوبی یاد کردی ؟
بعد جنگ ما نیز بهمراه تو بر خلاف وصیت پیرمان فراموش شدیم و در کشاکش زندگی روزمره مان در حال زنده ماندنیم نه زندگی کردن !
بعد جنگ از تو در روز شهدا یادی نمادین می کنند و از ما در روز جانباز ....از دیگر همرزمان رزمنده حتی نامی هم نمی برند .

پیرمان جنگ را جنگ نامید و عزت و شرف ما را در گرو  جنگ و دفاع مقدس گره زده بود . ولی اینک عزت و شرف در بالای شهر در خودروهای لوکس و ویلاهای خارج از کشور خلاصه شده است .

دیگر نه نامی از تو وما باقی مانده نه رسمی ....همرزمم غیرت را در خیابانهای بالا شهر تهران تومنی ده قران میفروشندو آبروی عزت و مکنت و غیرت من وتو را چوب حراج میزنند .

همرزمم ما بجای والا مقامان قدر ناشناس خجل ز رویت هستیم ؛ که سلاح و صلاح را به مقامی دنیوی می فروشند و نام شما را پلکان ترقی خویش کرده اند .. والسلام .

به چه می نگری دلاور . به چه می اندیشی یل . در دور دست چه می بینی که مخلوقات دیگر قادر به دیدنش نیستند . چه نگاه نافذی داری فرزند خمینی ؛ آنچه را که هرگز ما ندیدم تو می بینی ؟ اندیشه تو چه بود که در دست راستت سلاح را تکیه گاه خود کرده ایی ؟ شاید بما می آموزی که سلاحتان را به صلاحتان واگذار نکنید .,دریغا ما تابع و فرمانبردار بودیم ؛دیگران کردندو نیشترش بر دل ما زدنند . در عجبم که تو با نگاهت این روزهای سیلی خوردن ایثار و ایثار گران را میدیدی و ما نتوانستیم ببینیم ؛پس زین بابت بود که عطای دنیا را به دنیا پرستان بخشیدی و پر کشیدی ؟ همرزم پر کشیده ام گناه ناکرده همقطارانت چه بود؛که چنین در محکمه متزوران چاپلوس قطع ید شده اند ؟ ای دیده بان بهشت سربندت را به کدامین قطعه تربت ایران به امانت داده ایی ؟آیا چفیه ات بدست مادرت رسید ؟ در وصیت خود از ما فرزندان خمینی به خوبی یاد کردی ؟ بعد جنگ ما نیز بهمراه تو بر خلاف وصیت پیرمان فراموش شدیم و در کشاکش زندگی روزمره مان در حال زنده ماندنیم نه زندگی کردن ! بعد جنگ از تو در روز شهدا یادی نمادین می کنند و از ما در روز جانباز ....از دیگر همرزمان رزمنده حتی نامی هم نمی برند . پیرمان جنگ را جنگ نامید و عزت و شرف ما را در گرو جنگ و دفاع مقدس گره زده بود . ولی اینک عزت و شرف در بالای شهر در خودروهای لوکس و ویلاهای خارج از کشور خلاصه شده است . دیگر نه نامی از تو وما باقی مانده نه رسمی ....همرزمم غیرت را در خیابانهای بالا شهر تهران تومنی ده قران میفروشندو آبروی عزت و مکنت و غیرت من وتو را چوب حراج میزنند . همرزمم ما بجای والا مقامان قدر ناشناس خجل ز رویت هستیم ؛ که سلاح و صلاح را به مقامی دنیوی می فروشند و نام شما را پلکان ترقی خویش کرده اند .والسلام .