24 تير 1405 / ۲۹ محرم ۱۴۴۸
شناسه خبر : 48515
سه شنبه 26 مرداد 1395 , 09:12
سه شنبه 26 مرداد 1395 , 09:12


«خمینیِ جوان»به یاری «خامنهای جوان» شتافت!
محمدحسین محترم
شما هم تفاهمنامه را آتش بزنید!
هاشم اسدی
"به وقت ایران"؛ صراحتِ تحسینبرانگیز
حمیرا حسینی یگانه
فهرستی آماده اقدام از صدر تا ذیل جنایتکاران
سعدالله زارعی
بابالمندب را ببندید و نتیجه را ببینید!
حسین شریعتمداری
چیزی جز زیبایی ندیدیم
مهدی جبرائیلی تبریزی
وقتی سیاست لباس ورزش میپوشد
سیدرضا موسوی فاضل
منبر وارونهنما
سیدمهدی حسینی
خونخواهی امام شهید و ۱۳۵ روز بیچارگی شیطان
محمد ایمانی
برادرانه با حضرت عزرائیل علیهالسلام!
حسین شریعتمداری

چهار تصویر از چهار شهر و چهار معنا
محسن مهدیان
سروده ای سوزناک از زبان امام شهید
افشین علا
دلتنگیهایی دخترانه بدرقه راه پدر امت
صنوبر محمدی
تابوت تو بود اما من جسم خودم دیدم!
سیدمحمدرضا میرشمسی

تپه الله اکبر؛ یادگار ایثار و مقاومت
نقطه یادمانی تپه الله اکبر قبل از پیروزی انقلاب به «تپه توس نوذر» که به نام یکی از پهلوانان قدیمی کُرد شهرت داشته است, در سال 58 و زمانی که منطقه کردستان و شهر سنندج به دست گروهک های ضد انقلاب افتاد, رزمندگان پیشمرگ کرد مسلمان از شهر کرمانشاه مهاجرت کرده و برای آزادسازی شهر سنندج به کردستان آمدند.

تپه های الله اکبر به لحاظ نظامی و به علت مشرف بودن به تمام منطقه, تامین آب شرب منطقه, تیررس بودن فرودگاه و تسلط بر بیمارستان قانع(توحید) که در آن زمان در دست چریک های فدایی بود برای گروهک های ضد انقلاب و گروه های مبارز انقلابی از اهمیت خاصی برخوردار بود و بسیاری از نیروهای گروهک های ضد انقلاب برای حفظ این منطقه بر روی تپه مستقر بودند.

ابتدای این تپه تحت تصرف حزب دمکرات و بالای تپه توسط کومله به اشغال درآمده بود و ضد انقلاب تمامی تجهیزات نظامی سنگین خود را در این تپه مستقر کرده بودند.بیمارستان شهر سنندج از اولین مناطق آزاد سازی شده توسط پیشمرگان کرد مسلمان بود و بعد از فتح بیمارستان, برنامه ریزی برای آزادسازی تپه الله اکبر توسط رزمندگان صورت گرفت.

آزادسازی این تپه در اوایل اردیبهشت ماه سال 59 رخ داد که سه شب به طول انجامید. در شب اول پس از آزادسازی بیمارستان, نیروهای پیشمرگ پس از نماز مغرب از سه محور به فرماندهی ابو شریف, شهید صیاد شیرازی و شهید داریوش چاپاری به سمت تپه حرکت کردند که رزمندگان شب اول موفق به آزادسازی تپه نشدند و نزدیک اذان صبح, نیروها عقب نشینی کردند.

شب دوم هم نیروها برای آزادسازی سازماندهی شدند.در آن زمان تعدادی نیروی پشتیبانی پایین کوه در حال استراحت بودند که نیمه های شب درگیری آغاز می شود و ضد انقلاب ها 123 نفر از رزمندگانی که در کیسه های خواب در حال استراحت بودند را به خاک و خون کشیدند و دیگر نیروها مجبور به عقب نشینی به سمت بیمارستان شدند.

در شب سوم, نیروهای تازه نفس از راه رسیدند و عزم خود را برای آزاد سازی این تپه جزم کرده و با شعار «الله اکبر» و آن ایمانی که در وجود جوانان بود حمله از سه محور آغاز شد و رزمندگان به روی تپه آمدند و امدادهای غیبی از جانب خداوند شامل حال رزمندگان شد و باعث شد گروهک های ضد انقلاب مجبور به عقب نشینی از روی تپه شوند و پیشمرگان کرد مسلمان با اهدا 600 شهید, دوباره برای اولین بار پرچم مقدس جمهوری اسلامی در این تپه به اهتزاز درآمد.
منبع: تسنیم


خاطرهای دلنشین با آقای شهید در جاده طلائیه
سیدرضا موسوی فاضل
فوتبال را که باختند، سهمیه گوشت را قطع کردند
حسین عبدالستار اسلامی
ما برای آنکه ....
رضا امیریان فارسانی
حاجمحب؛ نقطه وصلِ دلها بود
علیرضا ضابطی سیستان
یاداشتی از تنگه هرمز، به قلم رزمندۀ میدان دیروز و امروز
رضا امیریان فارسانی















