20 تير 1405 / ۲۵ محرم ۱۴۴۸
شناسه خبر : 71281
پنجشنبه 21 آذر 1398 , 11:19
پنجشنبه 21 آذر 1398 , 11:19


چرا ترامپ عصبانی شده و فحاشی میکند؟
یدالله جوانی
وقتی خیابان، زبانِ وفاداری است نه فاصلهگیری
سیدرضا موسوی فاضل
روایت تاریخی و حکمت معنوی مزار رهبر شهید
محمدرضا اسدزاده
گستاخی ترامپ، نقابِ ناتوانی راهبردی واشنگتن
علیرضا ضابطی سیستان
این هشدار دوستانه و از سر دلسوزی است
جعفر بلوری
قانون تاریخ
سیدمهدی حسینی
ترامپ، ناسزا و فرصت
سید محمدرضا میرشمسی
پاکستان و قطر در معادلات جدید منطقه
علیرضا رجائی
درسهای مکتب عاشورا در مبانی فکری امام شهید
رضا علامهزاده
نگاهِ مردمیِ امامِ شهیدِ از منظر رهبری معظم انقلاب جدید
علیرضا ضابطی سیستان
رستاخیز ملتی مبعوثشده
حسن رشوند

چهار تصویر از چهار شهر و چهار معنا
محسن مهدیان
سروده ای سوزناک از زبان امام شهید
افشین علا
دلتنگیهایی دخترانه بدرقه راه پدر امت
صنوبر محمدی
تابوت تو بود اما من جسم خودم دیدم!
سیدمحمدرضا میرشمسی
اشک ماتم بر پیکر پدر
فاطیما محمدمرادی

دغدغه های یک جانباز هنرمند؛
رضا ایرانمنش: پول میگیرند تا اراجیف بنویسند

رضا ایرانمنش بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون در خصوص نقش هنرمندان در مطالبهگری اجتماعی و رساندن حرف مردم به گوش مسئولان اظهار داشت: اول باید پیگیر این باشیم که هنرمند درکشور ما چه جایگاهی دارد؛ ما هنوز بعد از 40 سال نتوانستیم یک سازوکار درست در جهت کرامت هنرمندان ایجاد کنیم، این که هنرمندان ما مانند مشاغل و صنوف دیگر امنیت شغلی داشته باشند.
وی افزود: درست است که فارغ التحصیلان زیادی داریم که بیکار هستند، اما نکتهای که وجود دارد این است افرادی که هنر می خوانند از همان ابتدا می دانند که بعد از دانشگاه بیکار هستند و هیچ کاری برایشان وجود ندارد، در صورتی که همه با امید و آروز به دانشگاه رفتیم و همین نظام و کشور برای ما هزینه کرده است تا درس بخوانیم و به درد فردای این کشور بخوریم، اما می بینم که هیچ اتفاقی نیفتاده است و همه بیکار هستیم. مدرک دانشگاهی ما به هیچ دردی نخورده است و هیچ کجا به کارمان نیامده است.
اختلاسگر یا سرمایهدار به نویسنده زنگ میزند و سفارش فیلم میدهد
این بازیگر پیشکسوت اظهار داشت: در ابتدای امر جایگاه درست و مشخصی را هنوز برای هنرمندان تعیین نکرده ایم. انحصاری کردن سینما و تلویزیون، آسیبی بود که دولت به هنرمندان زد؛ دولت این گونه خیال خودش را راحت کرده است؛ قبلا هر ارگانی وظایف و مسئولتیه ای مشخص شدهای داشت و هر کدام برای تولید آثار تلاش میکردند و هنرمندان نیز مشغول به کار می شدند، اما به یکباره سینما را خصوصی سازی کردند و سکان به دست افرادی افتاد که هنری نبودند و نیستند.
انحصاری کردن سینما و تلویزیون، آسیب دولت به هنرمندان بود
وی در ادامه عنوان کرد: به نویسنده پول می دهند و می گویند در مورد فلان چیز بنویسد، این گونه است که نویسنده خلاق ما می نشیند و یک مشت اراجیف می نویسد. یک نفر کارخانه دار، میدان دار، سرمایه دار یا اختلاسگر است و پای ماهواره نشسته است و سریال های ترکیهای را با خانواده اش میبیند، فردا به نویسنده زنگ میزند و می گوید مثل فلان سریال ماهواره ای بنویسد؛ وقتی که هنرمند پشتوانه ای ندارد مجبور است برای امرار معاش و در صحنه ماندن آن پیشنهاد را بپذیرد.
رضا ایرانمنش در پایان گفت: هر فیلمی را که می بینیم، بازیگران و عواملش تکراری است، به تعداد انگشتان دست بازیگر داریم که کار می کنند و از این فیلم به آن فیلم می روند؛ قصه ها هم که هیچ سر و تهی ندارد، ذائقه مردم را به حدی پایین آورده اند که جای تاسف دارند.
منبع:دانا
00
پاسخ
با سلام ودرود فراوان به انسان های پاک سرشت وانقلابی که با شجاعت تمام از روی دلسوزی صحبت می کنند وهمیشه منافع عموم مردم را بر منافع شخصی خود ترجیح میدهند جناب رضاایرانمنش یکی از همین افراد است اگر همین منش را سرلوحه کارمان قرارداده بودیم حال بعد 40 سال از انقلاب گذشته کاسه چه کنم چه کنم دست نداشتیم . هنوز هم دیرنشده باید با تفکر انقلابی ومبارزه با منفعتطلبی شخصی به قضیه نگاه کنیم تا حال همه مان همه 80 میلیون خوب باشد و روز به روز بهتر شود نه این که یکی در عرش ویکی در فرش باشد این تیپ رشد فقطدر جوامع سکولار مذهب نمود دارد .خداوند دست اختلاص ورانت وفامیل بازی وغیره را از بیت المال مسلمین کوتاه کند آمین... بعد خدا نوبت خودمان است که قهری ابدی با چنین تفکری داشته باشیم . یا علی
نظری بگذارید


خاطرهای دلنشین با آقای شهید در جاده طلائیه
سیدرضا موسوی فاضل
فوتبال را که باختند، سهمیه گوشت را قطع کردند
حسین عبدالستار اسلامی
ما برای آنکه ....
رضا امیریان فارسانی
حاجمحب؛ نقطه وصلِ دلها بود
علیرضا ضابطی سیستان
یاداشتی از تنگه هرمز، به قلم رزمندۀ میدان دیروز و امروز
رضا امیریان فارسانی















