اجرای دقیق قانون جامع ایثارگران در دستور کار همه دستگاه‌ها قرار گیرد

الها پروردگارا معبودا توفیقی عنایت بفرما که مسئولین محترم به جای استفاده مکرر از کلمه « باید »
عبور کنند
و اعلام کنند انجام شد آنچه باید می شد
آمین یا ب العالمین

آقای محترم ما درجایی کار میکنم که به بهانه‌ی نبود بودجه جانبازان را مجبور می‌کند دیر سر کار حاضر شوندساعت های کاهشی جانبازان را به صورت اضافه کار پرداخت نمی کند و می گوید مثلا با توجه به درصد ساعت ۹ ویا۱۰ و ....صبح سر کار حضور پیدا کنید و با این احوال خود را منتسب به دفتر رهبری می داند

درباب مشکلات جانبازان خیلی مطالب نوشته شده ونوشته خواهد شد.ویقین پیدا کردیم که این مشکلات به لطف بی پایان :باید: های مسیولین محترم تمام نخواهد شد.
بنده جانباز شاغل دولتی هستم.
برای کاهش ساعت کاری بنده دراداره چنان موضعی گرفته میشود که مگر بعثی ها با آزادگان گرفته باشند!!!

با این توضیح:
تا سال1396تقریبا مشکل کمتری در رابطه با کاهش ساعت کاری ویا اقدام برابر بخشنامه مربوطه وجود داشت.
درنیمه دوم سال 1396که دیوان ناعدالت اداری رای به عدم ذخیره مرخصی دادرویه ادارات هم تقریبا تغیر کرد (درگفتگوبابرخی ایثارگران دیگر ادارات دیده شده)
درقانون وبخشنامه دولت به صراحت گفته شده: کاهش ساعت کاری جانباز متناسب با درصدهر جانباز درصورتیکه به هردلیل(دقت نمایید به هردلیل) ازکاهش ساعت کاری استفاده ننماید به سه صورت اجرا گردد.
یک:ذخیره به عنوان مرخصی استحقاقی(این بندتوسط دیوان عدالت اداری درسال1396 لغو گردید)
دو: افزودن به عنوان سنوات خدمتی
سه: پرداخت به عنوان اضافه کارساعتی

حالا که مورد اول حذف گردیده ودو بند باقیمانده ادارات حاضر به انجام هیچکدام از این دو مورد نیستند وجانبازان را مجبور به استفاده ساعتی می نمایند.
بنده نوعی (طبق اسناد ومدارک معتبر اداری موجود وقابل ارایه درصورت لزوم) نتوانستم به دلیل کاراداری (حالا طبق قانون مربوطه شما بگید به هردلیل)بطورکامل هرسال از مرخصی جانبازی استفاده کنم ومانده مرخصی من نه بصورت اضافه کاری ونه بصورت سنوات خدمتیم محاسبه نگردید(مدارک موجوداست) واداره ی من می گوید نه پول اضافه کاری ساعتی داریم ونه به سنوات شما می افزاییم!!!

با مشاور امورایثارگران وزارت مکاتبه وتماس مکرر گرفتم جالبه چی جوابم می دهد حاج آقای مشاور وزیر؟
می فرماید : در وزرات هم این مشکل هست و بنده فقط می توانم نامه ای بنویسم ولی هیچکدام از مدیران به نامه ی ما محل نمی گذارند!!!(این سخن اززبان یک مشاور امورایثارگران جناب وزیر عجیب نیست؟!)

به نظر خواننده ی این متن مشاوران چکاره اند؟

آیا قصد بدبین کردن ایثارگران دارند یا واقعا چیزی اردستشان بر نمی آید؟ اگر چنین است چرا خودرا مشاور می نامند؟ بهترنیست مشاوره را رهانمایند؟