20 تير 1405 / ۲۵ محرم ۱۴۴۸
شناسه خبر : 95722
یکشنبه 06 آذر 1401 , 10:00
یکشنبه 06 آذر 1401 , 10:00


گستاخی ترامپ، نقابِ ناتوانی راهبردی واشنگتن
علیرضا ضابطی سیستان
این هشدار دوستانه و از سر دلسوزی است
جعفر بلوری
قانون تاریخ
سیدمهدی حسینی
ترامپ، ناسزا و فرصت
سید محمدرضا میرشمسی
پاکستان و قطر در معادلات جدید منطقه
علیرضا رجائی
درسهای مکتب عاشورا در مبانی فکری امام شهید
رضا علامهزاده
نگاهِ مردمیِ امامِ شهیدِ از منظر رهبری معظم انقلاب جدید
علیرضا ضابطی سیستان
رستاخیز ملتی مبعوثشده
حسن رشوند
رستاخیز غیرت در جبهه واحد
حمیدرضا مرادی
سر ترامپ را میخواهیم!
حسین شریعتمداری
مذاکره بدون عبرت؛ تکرار یک مسیر پرهزینه
سیدرضا موسوی فاضل

چهار تصویر از چهار شهر و چهار معنا
محسن مهدیان
سروده ای سوزناک از زبان امام شهید
افشین علا
دلتنگیهایی دخترانه بدرقه راه پدر امت
صنوبر محمدی
تابوت تو بود اما من جسم خودم دیدم!
سیدمحمدرضا میرشمسی
اشک ماتم بر پیکر پدر
فاطیما محمدمرادی

حتی کارگران غیرایرانی هم تیم ملی ایران را تشویق کردند
پیروزی درخشان تیم ملی ایران، «صدای آمریکا» را که چند روز متوالی سرگرم جنگ روانی علیه تیم ملی کشورمان بود، گرفتار پریشانگویی کرد.
وبسایت صدای آمریکا که تا چندین ساعت پس از پایان بازی ایران و ولز در شوک بود و حتی یک خط خبر هم درباره نتیجه این دیدار حساس منتشر نکرده بود، یک روز بعد اینگونه نوشت: «غلبه بر ولز در دیداری پرحاشیه؛ همخوانی سرود جمهوری اسلامی و اعزام تماشاچیان حکومتی. تیم ملی فوتبال جمهوری اسلامی ایران در دومین دیدار خود در جامجهانی قطر با دو گل ولز را شکست داد. اما این مسابقه نیز با حواشی زیادی همراه بود. در حال حاضر دستکم چهار تن از فوتبالیستهای کنونی و پیشکسوت در بازداشت به سر میبرند. (چه ربطی داشت به حواشی مسابقه؟!) گزارشهای تصویری، از حضور پرتعداد تماشاگران حکومتی و طرفداران جمهوری اسلامی در ورزشگاه حکایت داشت که نسبت به بازی نخست بسیار چشمگیر بود.
این در حالی است که گروهی از اتباع کشورهایی مانند پاکستان و بنگلادش نیز بهصورت غیرمعمولی برای تشویق تیم ملی جمهوری اسلامی ایران به ورزشگاه آمده بودند. برخی کاربران شبکههای اجتماعی نیز از حضور گسترده تماشاگران غیرایرانی و عمدتا کارگران مقیم قطر با در دست داشتن پرچمهای جمهوری اسلامی خبر دادهاند.
گفته میشود که مقامات جمهوری اسلامی پس از رویدادهای بازی مقابل انگلیس، برنامهریزی مفصلی برای اعزام طرفداران حکومتی و به اصطلاح خودی و کنترل جوّ ورزشگاه داشتند. (انگار بلیط بازیها از قبل فروخته نشده!!) گروهی از این تماشاگران در اکثر دقایق بهدنبال دوربینهای فیلمبرداری بودند تا در موقعیت مناسب برای بینندههای تلویزیونی ابراز احساسات کنند.
برخی عوامل حکومتی، تماشاگرانی را که با پرچمهای شیر خورشید راهی ورزشگاه شده بودند هدف آزار و اذیت قرار دادند. از نکات جالب توجه، همکاری نزدیک مقامات قطری با حکومت ایران بود، و مأموران انتظامی مانع ورود پرچم، اعلامیه، و پوشاکی شدند که بهزعم آنها حاوی پیام یا شعار سیاسی بود.
اما برخلاف مسابقه نخست، اینبار اکثر بازیکنان سرود جمهوری اسلامی را خواندند و هیچ اقدام اعتراضی یا حرکتی در همراهی با معترضان نداشتند. آنها پس از گلزنی نیز با شور و هیجان زیادی به شادی پرداختند و صحنههایی را خلق کردند که به گفته برخی کاربران شبکههای اجتماعی، خجالتآور بود.
کارلوس کیروش، سرمربی پرتغالی تیم جمهوری اسلامی ایران، نیز در کنار زمین یکی از سوژههای داغ مسابقه بود. او در روزهای اخیر بهواسطه مجادلههای لفظی با خبرنگاران بینالمللی(انگلیسی) مورد انتقاد قرار گرفته بود.
کارلوس کیروش از گلزنی شاگردانش، بسیار خوشحال شد و بازیکنان ذخیره و اعضای کادر فنی را در آغوش گرفت. پس از پایان مسابقه نیز بازیکنان حلقه شادی تشکیل دادند و سرمربی پرتغالی خود را به آسمان پرتاب کردند. در این لحظات برخی از تماشاگران آنها را هو کردند هرچند که، پیروزی بر ولز از نظر ورزشی نتیجه فوقالعادهای محسوب میشود، ولی بیتوجهی بازیکنان به شرایط کنونی در ایران و درخواستهای مردمی، بسیاری از ایرانیان را آزرد».
این تحلیل باسمهای صدای آمریکا در حالی است که تیم آمریکا، آخرین حریف تیم ملی ایران در مرحله مقدماتی است و از این جهت، طبیعی است که برد شیرین تیم ملی ایران، نه ملت ایران بلکه نانخورهای VOA را آزار داده باشد. بنابراین همینطوری هم اظهار دلسوزی صدای آمریکا، نزد مردم ایران خریدار نداشت، چه رسد به این که ظرف چند ماه اخیر، در پی جنگ روانی علیه تیم ملی کشورمان و حذف آن از جام جهانی بوده باشد.


خاطرهای دلنشین با آقای شهید در جاده طلائیه
سیدرضا موسوی فاضل
فوتبال را که باختند، سهمیه گوشت را قطع کردند
حسین عبدالستار اسلامی
ما برای آنکه ....
رضا امیریان فارسانی
حاجمحب؛ نقطه وصلِ دلها بود
علیرضا ضابطی سیستان
یاداشتی از تنگه هرمز، به قلم رزمندۀ میدان دیروز و امروز
رضا امیریان فارسانی















