21 مهر 1405 / ۰۱ جمادى الأولى ۱۴۴۸
شناسه خبر : 101750
دوشنبه 19 تير 1402 , 11:10
دوشنبه 19 تير 1402 , 11:10
زبان فارسی، میراث ماندگار هویت ایرانی
محمدرضا الهی
اصلاحات واقعی، نه تسلیم در برابر مافیا و رانت!
علی‌رضا ضابطی سیستان
حافظ‌کشی به‌رسم دیوانگان!
غلامرضا صادقیان
یمن اگر این «اینشتین»ها را داشت!
جعفر بلوری
حکمرانی در آینه عهدنامه مالک اشتر
صدیقه شاکری
نوبت مجازات متجاوز نه تردید و مذاکره
محمد ایمانی
برادر محسن دست‌مریزاد!
حسین شریعتمداری
دستمال کاغذی برجام!
غلامرضا صادقیان
چقدر از خودمان را در اینترنت جا گذاشته‌ایم؟
داود گودرزی
راهکار جبران عقب‌ماندگی تاریخی
سید محمدرضا میرشمسی
رسم مردانگی
فاش نیوز - تابستان بود. حسین قاینی و نیروهای گردانش در ارتفاعات کله‌قندی مستقر بودند. من هم یک خط عقب‌تر و در اورژانس گردان و در مهران مستقر بودم. قرار بود از سوی نیروهای ما عملیاتی صورت بگیرد که متأسفانه عملیات لو رفت و عراق شروع به پاتک کرد. دشمن دارای تجهیزات زیاد و پیشرفته بود و موفق شد وارد خاکریز شود؛ اما در آن‌جا با ایثارگری بچه‌های گردان آقای قاینی مواجه شد و نتوانست ارتفاعات کله‌قندی را از نیروهای ما بگیرد.
در جریانِ پاتک، حسین قاینی زخمی شده و جهت پانسمان به اورژانس آورده شد. وقتی‌که حال برادر قاینی تا حدودی بهتر شد به او گفتم: «بهتر است شما را به عقب اعزام کنیم تا ترکش رو دربیاورند.»
ایشان گفت: «نه، من نمی‌روم.»
می‌خواستیم از اورژانس بیرون بیاییم که پیکر تعدادی از شهدای گردان ایشان را آوردند تا به عقب منتقل کنند. برادر قاینی در آن لحظه تک‌تک شهداء را نگاه کرد تا اینکه به پیکر شهید مهدی صبوری رسید. نصف صورت شهید صبوری در اثر اصابت گلولة توپ از بین رفته بود. با دیدن این صحنه یک‌دفعه برگشت و رو به من گفت: «این رسم مردانگی نیست که بچه‌های گردان را تنها بگذارم و پشت جبهه بروم تا خودم را مداوا کنم. من باید بروم و تا دشمن را عقب نرانم دست از مبارزه برنمی‌دارم.»
خاطره‌ای از شهید حسین قاینی
راوی: علی رئوفی، همرزم شهید
* مریم عرفانیان
منبع: کیهان
نظری بگذارید
شهیدی که توفیقات موشکی امروز یمن مدیون اوست
سیده‌فاطمه سادات‌کیایی
دیر آمدی، بلیت راهرو به تو رسید
جعفر طهماسبی
جاسوسان؛ حماسه شهید «جعفرخانی» و ۱۲ تن از یارانش
سردار «رفیعی آتانی»
