و ما ادراک ما فلاح!

فاش نیوز - انگار وارد بهشت شده بودی؛ بهشت کوچک تهران بزرگ. کوچه ها نور بود و خانه پر از پرچم. همه جای این بهشت کوچه مثل سردر خانه هایش پر از پرچم بود و همه پرچم ها عزادار حسین؛ مانند قلب مردم. اینجا را فلاح (ابوذر) می گویند؛ جایی در کنار راه آهن جنوب تهران و پرجمعیت ترین و پر تراکم ترین منطقه در 22 منطقه تهران که می گویند برابر و یا بیش از 5 استان کشور شهید داده است.

همین الان هم شهدای بزرگ متقدم محور مقاومت از این محله شهید پرور و دارالشهدا قد علم کرده اند. شب عاشورای فلاح شب زیبای نورانی‌ترین محله تهران است که پر از مسجد است و حسینیه و تکیه و کوچه های آذین شده به پرچم عزا و مساجد چراغانی شده با نور قرمز و سبز به نشانه عزای امام خوبان فلاح و ما ادریک ما فلاح! اینجا در وسط خیابان هایش یک ضریح می بینی و در کنار آن ضریح مطهر نوشته است که این یادمان و محل ترور یک شهید است. اینجا زیباترین بوستانش شده است مقبرةالشهدا و نماد گلزار شهدای تهران در کنار این یادمان خودنمایی می کند؛ و می بینی همان تابلوهای آلومینیومی بالای سر شهدا را در بهشت زهرای تهران که با همان اندازه و قد و قامت و با همان عکس های شهدا به نماد ایثارشان در بوستان بزرگ محله فلاح نصب شده است، از پایین‌ترین محله های تهران با بالاترین نمادها و بزرگ‌ترین شاخص های بالای فرهیختگی اجتماعی و فرهنگی و دینی.

و مسجد حضرت ابوالفضل که صدای نماز شب آن برادر شهید در نیمه های شب و در محرابش، با همان نور سبزرنگ محراب چشم‌نواز و دل‌نشین و آرام‌بخش بود و کم کم دارد صبح می شود. صبح عاشورا؛ صبح عاشورای بهشت تهران، فلاح؛ و ما ادراک ما فلاح؟! و خیابان های شب عاشورای فلاح، ماندگار ترین نقش ها و تصاویر ماندگار ابدی را در حافظه ثبت می کند. خیابان، موجی از جمعیت عزادار است. در طرفین عزادران و در وسط تعزیه اباعبدالله الحسین است.

اینها فقط تصویر شب عاشواری فلاح نیست؛ هر روز و هر شب در کوچه های تنگ و به‌هم‌چسبیده و تو در توی فلاح عکس شهید می‌بینی و بجای اسم و رسم یک شهید در ابتدای هرکوچه، تعداد زیادی از اسامی و تصاویر شهدا در ابتدای خیلی از کوچه ها نقش بسته است. مادران شهدا و پدران شهدا و خانه ها و بیوت شهدا بخش بزرگی از جامعه‌ی آماری محله‌ی فلاح تهران است.

چشم تا کار می کند، معرفت می بیند و معرفت، تا می اندیشد تقوی می نمایاند؛ و تصاویر حک شده روی صفحات خاکستری سلول های مغز، آرامشی عجیب را بر دل و جانت حکم‌فرما می کند. مادری پیر و فرتوت را می بینی که جلوی درب خانه اش روی سکویی نشته است و تکیه به عصا، نظاره می کند عزاداری ها را و از پشت عینک زیبایش به‌عینه می‌بیند بهشت کوچ تهران بزرگ را.

فلاح اگر چه در عربی کشاورز معنی می دهد، به شد لام؛ تفاوتی ندارد که بدون فتح لام نیز به معنای فلاح است و رستگاری و رستگارند مردم منطقه ای از پایتخت که در آن در و دیوار و آسمان و زمین به تعظیم شعائر الهی می نشینند «و من یعظم شعائرالله فانها من تقوی القلوب....»

|| احمد آذرسرا

‹›×