دوشنبه 14 خرداد 1403 , 17:56
خبر رحلت امام و کنج اردوگاه بعقوبه
از بیماری حضرت امام(ره) از چند روز قبل از ارتحال، توسط اخبار تلویزیون و روزنامه مطلع شده بودیم. همه ما نذر صلوات و برای سلامتی ایشان دعا می کردیم که همراه بود با گریه و تضرع در پیشگاه الهی...
فاش نیوز - ضمن عرض تسلیت سالروز وفات حضرت امام(ره) بیان گوشه ای از غم بچه های اسارت در شب رحلت «روایتی از شب ارتحال حضرت امام ره در اردوگاه 18 بعقوبه »
از بیماری حضرت امام(ره) از چند روز قبل از ارتحال، توسط اخبار تلویزیون و روزنامه مطلع شده بودیم. همه ما نذر صلوات و برای سلامتی ایشان دعا می کردیم که همراه بود با گریه و تضرع در پیشگاه الهی.
روز به روز هم خبر از وخیم ترخ شدن احوال امام ره بود تا اینکه ... خبر ارتحال امام (ره) خیلی بچه ها رو غمگین کرده بود. بلندگوهای اردوگاه شروع کردند به پخش موزیک و اعلام کردند که اسرا بیایند بیرون آسایشگاه و به زور خوشحالی کنند اما هر کاری کردند نتوانستند اون غم را از چهره بچه ها بزدایند.
کم کم شب فرا رسید و درب های آسایشگاه همچنان باز و بعثی ها با تحریک برخی منافقین شروع کردند به جشن و شادی و همراهان شان هم همان خود فروخته ها بودند. آن شب اولین شبی بود که بعد از یک سال اسارت چند ساعتی رو در هوای آزاد سپری کردیم در واقع آن شب ستاره رو در هوای آزاد اما واقعاً مه آلود از غم امام ره دیدیم و این هواخوری دیگر بالاجبار بود که فقط غم ما را افزایش می داد.
چقدر از امام ما ضربه دیده بودند؟ چقدر از فرزندان خمینی کبیر ره در جبهه ها خون و دل خورده بودند؟ چقدر ارتشیان و حرس خمینی ها (پاسداران و بسیجی ها) رو شکنجه کرده بودند؟ و این هم نوعی شکنجه بود که از همه بدتر بود.
تا چند روز خنده بر لبان بچه ها نبود. به عناوین مختلف سعی داشتیم مراسم برگزار کنیم اما در آن محیط نمی توانستیم. به هر حال غم از دست دادن امام (ره) غم جبران ناپذیری برای ما بود. روزها و هفته ها گذشت و از هر فرصتی استفاده می کردیم و برای حضرت امام (ره) عزاداری می کردیم.
نقطه وصل بچه ها هم سردار شهید حاج محب فارسی بود. وصف آن شب و آن روزها در آن زندان های رعب و وحشت و اینکه دیگر شکنجه ها و چوب و باتوم و تحقیرها اثری نداشت و فقط درد، درد از دست دادن رهبر عظیم الشأن بود.
رنج، رنج از دست دادن کسی بود که گفته بود: « اگر روزی اسرا برگشتند و من در دنیا نبودم، سلام مرا به آنها برسانید و بگویید که خمینی (ره) خیلی به فکرشان بود » و این درد و رنج از فقدان آن مرد الهی همچنان باقیست؛ اگر چه تسکینی بنام حضرت آیت الله العظمی امام خامنه ای حفظه الله داریم که فرزند خلف و جانشین بحق آن امام همام است و انشاءالله تعالی سایه شون تا ظهور حضرت حجت عج مستدام باشد.
موفق و پایدار باشید انشاءالله
علیرضا ضابطی از سیستان
