گفت‌وگو با بانوی جانباز نخبه و استاد دانشگاه

فاش نیوز - مراسم تجلیل از نخبگان شاهد و ایثارگر کشور اخیرا (پریروز سه‌شنبه) با حضور نماینده‌ی ولی فقیه، و رئیس بنیاد شهید و جمعی از نخبگان شاهد و ایثارگر و اصحاب رسانه، در تهران برگزار شد.

در فرصتی که در حاشیه این مراسم دست داد، گفت‌وگویی با خانم دکتر "محدثه ولی‌زاده"، جانباز 50 درصدی که در سال 1362 در استان خوزستان به درجه‌ی جانبازی نایل شده، ترتیب دادیم که خواندن آن خالی از لطف نیست...

محدثه ولی‌زاده که عضو هیئت علمی دانشکده‌ی فناوری‌های نوین پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی و دارنده‌ی چندین طرح تحقیقاتی مصوب ملی، برنده‌ی چندین رویداد استارتاپی "شهید پیشرفت"و استارتاپی"بنیادشهید" نیز می‌باشد، در آغاز گفت‌وگو با خبرنگار ما اظهار داشت: با توجه به رسالتی که شما به عنوان خبرنگار ایثار و شهادت دارید و آن را ترویج می‌کنید، قرار‌ است همایشی در روز پژوهش، به عنوان "همایش علمی و پژوهشی" ترویج فرهنگ ایثار و شهادت برگزار شود؛ که همین جا از شما دعوت می‌کنم در این همایش حضور داشته باشید. ما از تمام کسانی که در حوزه‌ی ایثار و شهادت در زمینه‌ی کتاب، طرح و یا مقاله‌ی علمی کار می‌کنند. در این همایش از آنان تقدیر خواهیم کرد و مقالات برتر در این زمینه نیز سخنرانی خواهند داشت.

وی جانبازی را افتخاری بزرگی برای خود دانست و گفت: خداوند از همان دوران طفولیت لطفی بر من داشته است که از همان یک‌ماهگی جانباز شده‌ام. البته مشکلات درمانی زیادی دارم اما همیشه به این فکر کرده‌ام که خداوند این توانایی را در من دیده که توانسته‌ام در رشته‌ی علمی خود جزو برترین افراد باشم و این نقیصه، نتوانسته مرا از هدفم باز‌دارد.

این نخبه‌ی علمی در پاسخ به این پرسش که دیدگاه جامعه نسبت به شما به عنوان یک "نخبه جانباز" چگونه است نیز گفت: ابتدا که متوجه نمی‌شوند عنوان می‌کنند که تمام امتیازات خاص برای جانبازان و فرزندان شهداست ولی بعد با گفت‌وگو و شنیدن صحبت‌هایمان و تلاشی که برای به دست‌آوردن چنین جایگاه علمی انجام داده‌ایم دیدگاهشان تغییر می‌کند.

خانم ولی‌زاده افزود: برای مثال، من دوستی داشتم که اصلاً به ایشان درباره جانبازی‌ام چیزی نگفته بودم. او در صحبت‌‌هایش دائم می‌گفت، ما هیچ‌کاری نمی‌توانیم بکنیم؛ زیرا همه‌ی امتیازات متعلق به خانواده‌ی شهدا و جانبازان و فرزندان آنهاست و در دفترچه‌ی استخدامی هم به این موضوع اشاره شده است! پس از آشنایی یک‌ماهه، به ایشان گفتم، من جانبازم. پس از آن کلاً نظر ایشان در این‌باره عوض شد و گفت، من فقط حرف‌هایی که در تربیون‌ها شنیده بودم را بیان کردم که همه‌ی تسهیلات و امتیازات خاص شماهاست!

این بانوی جانباز نخبه در ادامه با گلایه از مسئولین امر تأکید کرد: متأسفانه مسئولین با این صحبت‌ها باعث بدبینی جامعه نسبت به خانواده‌ی ایثارگران شده‌اند. اگر دقت کرده باشید در دفترچه‌های استخدامی هم برای خانواده‌ی ایثارگران"بدون آزمون" درج شده است؛ اما در عمل چنین چیزی نیست. ما حتی همین 20 درصدی که برای هیئت علمی قانون وضع شده، متأسفانه 2درصد هم بچه‌های نخبه‌ی ما در هئیت‌علمی پذیرش نمی‌شوند. و متأسفانه شرطی که در فراخوان عمومی(همین که می‌نویسیم خانواده‌ی شهید و یا جانباز هستیم)، کلاً از دعوت به مصاحبه کنار گذاشته می‌شویم و این نقص بزرگی است که باید ببینیم این قوانین توسط چه کسانی نوشته می‌شود. اگر واقعاً توانایی نوشتن قوانین را ندارند، نباید حقی هم از ما ضایع کنند. در میان جامعه‌ی ایثارگری افراد زیادی هستند که استحقاق هیئت‌علمی بودن را دارند؛ اما به جرم خانواده‌ی شهید بودن و یا جانباز‌ بودن نمی‌توانند پذیرش شوند.

این نخبه‌ی توانمند معتقد است: سهمیه‌ای که در قوانین استخدامی برای ما درنظر گرفته شده 20 درصد است اما اگر شما یک آماری بگیرید، حتی یک درصد هم بچه‌های ما استخدام نمی‌شوند و این تنها یک شعار تبلیغاتی بیشتر نیست. وقتی فرد در آزمون شرکت می‌کند، معیارهای نابه‌حقی را اعمال می‌کنند که باعث رد‌شدن فرد می‌شود و ما نمی‌توانیم از سهمیه‌ی خود استفاده کنیم.

وی در پایان عامل موفقیت خود را ابتدا توکل به خداوند و سپس تکیه بر توانایی‌های خود دانست و با اشاره به نکته‌ای قابل تأمل گفت: برای هیئت‌علمی بودنم هم زمانی که دیدم نمی‌توانم از سهمیه‌ی ایثارگری خود استفاده کنم، جانبازی‌ام را اعلام نکردم و اتفاقاً همین‌بار که جانبازی‌ام را اعلام نکردم توانستم موفق شوم و حقم را بگیرم!

|| گفت‌وگو از صنوبر محمدی