غدیر و محرم؛ تمرکز یا پراکندگی

فاش نیوز - در برهه کنونی، که رهبر معظم انقلاب بر ضرورت «تبیین و امیدافزایی» و «نهضت خلق محتوا» تأکید فراوان دارند، این پرسش مطرح می‌شود که آیا برگزاری مراسمات مذهبی همچون جشن بزرگ عید غدیر و عزاداری‌های محرم و صفر به صورت متمرکز و یکپارچه، یا به شکل پراکنده و محلی، تأثیر بیشتری در تحقق این اهداف خواهد داشت؟ بررسی این دو رویکرد، به‌ویژه با در نظر گرفتن اثرات رسانه‌ای، حائز اهمیت است.

از منظر تمرکز، برگزاری «جشن بزرگ مردمی مجتمع» در مناسبت‌هایی چون غدیر، فواید و برکات بی‌شماری دارد. این اجتماع عظیم، قدرت ایمان و وحدت مردمی را به وضوح به نمایش می‌گذارد و زمینه‌ساز ایجاد یک «ضرب رسانه‌ای» ماندگار می‌شود. در دنیای امروز که نبرد روایت‌ها در اوج است، این گونه رویدادهای متمرکز به «عظمت روایت مردمی» جانی تازه می‌بخشند و تصویر واقعی جامعه اسلامی را منعکس می‌کنند. دشمن با سرمایه‌گذاری بر تصاویر عزاداری‌های بزرگ، سعی در القای تصویری «سیاه‌پوش و غمگین» از جامعه مؤمن دارد. بنابراین، خلق و ترویج «تصویر ماندگار و با عظمت از شادی مؤمنانه(حول محور ولایت)» به‌ویژه قبل از دو ماه عزاداری محرم و صفر، ضروری است و یک جشن متمرکز غدیر می‌تواند به خوبی این تعادل را برقرار سازد.

در این میان، برخی دوستان به مراسم مهمانی ده کیلومتری و جریان حرکت غدیر، پیاده‌روی و تجمع غدیری و ضیافت غدیری که در این دو سال اخیر قوت گرفته و روزبه‌روز عمیق‌تر می‌شود، نقدهایی داشته‌اند؛ اما این انتقادها وارد نیست. اگر نگاهی به سنت‌های اصیل دین بیندازیم، همانطور که نمازهای جماعت روزانه در محله‌ها اقامه می‌شود، نماز جمعه به شکل جامع هفتگی در شهر برگزار می‌شود و نماز عید فطر در فضایی وسیع و خاص خارج شهر اقامه می‌گردد، در نظام جمع شدن‌های اجتماعی و عبادی ما نیز همین منطق جاری است. یعنی جمع شدن‌های بزرگ و کوچک، محلی و گسترده، مکمل هم‌اند، نه متعارض.

در میانه این بحث، باید توجه کرد که نباید اجازه داد تنها روایت دشمن از مراسمات مذهبی غالب شود؛ بلکه با تولید محتوای هوشمندانه و هدفمند، روایت اصیل و امیدبخش خودمان را تقویت و در رسانه‌ها بازتاب دهیم تا چهره واقعی و نشاط‌آفرین جامعه مذهبی به تصویر کشیده شود.

از سوی دیگر، برکات همدلی و هم‌افزایی جمعی نیز بی‌بدیل است. «یدالله مع‌الجماعه» یعنی برکت و قدرتی که در اجتماع و یکپارچگی نهفته است. رهبر معظم انقلاب هم در تعبیر «فناوری غدیر» به همین ظرفیت عظیم اشاره کردند؛ غدیر، اگر درست و هماهنگ روایت شود، خود یک موتور رسانه‌ای و تمدنی است.

برگزاری پراکنده مراسمات مذهبی نیز مزایای خود را دارد؛ ازجمله دسترسی آسان‌تر مردم در کوچه‌ها و محل‌ها و حفظ هویت بومی هر منطقه. اما این پراکندگی ممکن است از «ضرب» رسانه‌ای و عظمت اجتماع کاسته و پیام را کاهش دهد. عصر رسانه و رقابت روایت‌ها ایجاب می‌کند که اجتماع‌های بزرگ و متمرکز نیز ایجاد شود تا با «بمب خبری» و جلوه‌ی جمعی، حداکثر تاثیر داخلی و خارجی پدید آوریم.

در نهایت، بهترین راه برای تبیین و امیدافزایی و قوام نهضت محتوا، استفاده ترکیبی و هوشمندانه از هر دو شیوه است: هم تجمعات بزرگ، فراگیر و رسانه‌ساز مثل غدیر، و هم محافل کوچک و همه‌جایی در محلات و خانواده‌ها. این ترکیب، پیام شادی، امید و پیوند ولایی را فراگیر و اثربخش می‌کند و هویت جامعه ایمانی را به زیبایی روایت خواهد کرد.

|| ثارالله شاکری