بحران آب، مراکز جامع درمانی ایثارگران و مؤسسه ایثار

فاش نیوز - با سلام و احترام خدمت ایثارگران محترم؛ شاید با دیدن این سرآغاز از خود بپرسید ربط بحران آب با مراکز جامع درمانی ایثارگران چیست؟

"خشت اول گر نهد معمار کج تا ثریا می‌رود دیوار کج"
۱. قریب ۳۰ سال پیش کارشناسان و دانشمندان و دلسوزان ایران اسلامی فریاد زدند که در آینده بحران آب داریم و قرن آینده، قرن جنگ آب است. اما کو گوش شنوا؟ در بهینه‌سازی مصرف آب هیچ تغییری به‌وجود نیامد و کماکان درب بر همان پاشنه می‌چرخد. هم‌اکنون نیز که وارد بحران آب شدیم، به‌مانند ۳۰ سال پیش آب مصرف و در واقع هدر می‌دهیم.
۲. یک ضرب‌المثل فارسی است که می‌گوید اگر پایه و اساس یک کار از ابتدا اشتباه باشد، کل کار به مشکل برمی‌خورد و به سرانجام نمی‌رسد. به‌عبارت دیگر، اگر خشت اول یک ساختمان کج گذاشته شود، کل دیوار تا ثریا(آسمان) کج خواهد رفت. این ضرب‌المثل به اهمیت شروع درست و اصولی کارها اشاره دارد و تأکید می‌کند که اگر بنیان کار درست نباشد، نتیجهٔ کار نیز مطلوب نخواهد بود.
۳. مشکل مؤسسات ایثار، شخصی و خصومتی نیست و نیازی به تقابل بین ایثارگران هم نیست که این تقابل زاییدهٔ همان معنی و مفهوم ضرب‌المثل موردالاشاره است. انحراف در مدیریت و بهره‌برداری مراکز جامع درمانی ایثارگران.
۴. تصمیم غلط و بنیان‌برانداز انتقال مدیریت و بهره‌برداری مراکز جامع درمانی ایثارگران ساخته‌شده با بودجهٔ عمومی و ملی، با هدف غیرانتفاعی و خدمات به جامعهٔ ایثارگران، از بخش درمان بنیاد شهید به بخش فرهنگی آن و نهایتاً مؤسسه ایثار نقطهٔ آغاز این کج‌روی بوده و کماکان خواهد بود و تا زمانی که موضوع به هدف و اساس اولیهٔ خود بازنگردد، شاهد این کج‌روی و نگرانی‌ها خواهیم بود و این موضوع ربطی به عزل یا انتصاب آن مدیر ندارد؛ زیرا چرخش مدیران در مدار تسلسل، نه عزتی دارد و نه فایده و فقط هزینه‌ساز است برای نسل آینده.
۵. پیش‌بینی ساخت مراکز جامع درمانی ایثارگران تقریباً تاریخچه‌ای ۲۵ ساله دارد. بحران سالمندی و افزایش صدمات جسمی و روحی ایثارگران (همانند بحران آب) در آینده پیش‌بینی می‌شد و ساخت این مراکز در جهت پاسخ به این نیازها حتمی و ضروری بود.
۶. اما دریغا که این پیش‌بینی‌ها و اهداف ساخت مراکز جامع درمانی ایثارگران به یغما و فراموشی رفت. هرچه می‌گوییم و می‌نویسیم که وظیفهٔ بنیاد شهید در این خصوص هتل‌داری، باشگاه‌داری، سالن عروسی‌داری، آمفی‌تئاتر، فست‌فودداری، رستوران‌داری و غیره ذالک آن‌هم در خدمت بخش خصوصی نیست، به گوش کسی بدهکار نیست.
۷. کم‌کم وارد دوران بحران سالمندی ایثارگران اعم از والدین شهدا، انجمن نخاعی، شیمیایی، اعصاب و روان و غیره شده‌ایم(همانند بحران فعلی آب) و دریغ از یک مرکز جامع درمانی که بتواند به ایشان خدمات‌رسانی کند. نه اینکه نیست، بلکه هست، یعنی آب در کوزه و ما تشنه‌لبان می‌گردیم. آن مراکز هستند، ساخته‌شده و آمادهٔ استفاده، برخلاف سایر طرح‌ها که سال‌هاست به‌دلیل عدم تأمین مالی معطل هستند. ولی با تغییر کاربری و اهداف، به اسم درآمدزایی، برون‌سپاری شده‌اند؛ غافل از اینکه درآمد بنیاد شهید از این راه حتی تکافوی تعمیرات و بازسازی تجهیزات مستهلک‌شده را نخواهد داشت. زیرا کجا دیدید مستأجر دلش برای اموال صاحب‌خانه بسوزد؟ آن‌هم صاحب‌خانه‌ای که تعلقی در ملکیت ندارد؛ زیرا به‌طور علمی و عملی ثابت شده دولت و دستگاه‌های عمومی بنگاه‌دارهای خوبی نیستند.
۸. سال‌ها پیش وکیل یک نهاد عمومی در دادگاه بودم، قاضی دادگاه رو کرد به من و گفت: در ادارهٔ شما آدم عاقل پیدا نمی‌شود؟ عرض کردم چرا؟ گفت برای اینکه دیوانه هم با ملک خود این‌گونه معامله نمی‌کند. عرض کردم جسارت نباشد، دیوانه من و شما هستیم که فکر می‌کنیم آن‌ها عاقل نبودند؛ زیرا چنان بستند و دوختند و خوردند و رفتند که حتی مورد تشویق و ترفیع واقع شدند.

نتیجه‌گیری
۱. فرایند مدیریت مؤسسه ایثار بر مراکز جامع درمانی ایثارگران کل کشور، مدیریتی بی‌ثمر و تکراری است که علی‌رغم تغییر مدام مدیران مؤسسه و با عنایت به تجزیه‌وتحلیل هزینه - منفعت و فرایند مقایسهٔ هزینه‌ها و منافع(یا فرصت‌ها) پیش‌بینی‌شده، نه‌تنها از دید تجاری تاکنون خسارت‌بار بوده است، بلکه خسارت عدم نفع ایثارگران ناشی از عدم استفادهٔ صددرصدی و یکپارچه از امکانات این مجموعه، خود دلیلی بر نارسایی مدیریت طی‌شده و نحوهٔ استفاده از این مرکز جامع درمانی بوده است.

۲. متأسفانه برخلاف نظریات اعلامی جناب مهندس اوحدی و نمایندهٔ محترم ولی‌فقیه در بنیاد مبنی بر منع برون‌سپاری این مراکز، مشاهده می‌گردد مدیران ایثار با نادیده گرفتن این خواستهٔ برخاسته از نظریات ریاست عالی بنیاد و ایثارگران، سعی دارند با اجارهٔ این اماکن، بنیاد را در مقابل عمل انجام‌شده قرار دهند.
۳. امیدواریم مسئولین امر اقدامی کنند تا ایثارگران نیازمند به این مراکز درمانی در استان‌ها، تا در قید حیات هستند، واقعاً بتوانند از تمامی خدمات تعریف‌شدهٔ اولیهٔ این مراکز درمانی، خصوصاً بخش درمانی و آسایشی آن استفاده کنند و درگیر و نگران ابلاغ این مصوبه، یا تصمیم آن مدیر و غیره نباشند. مطمئن باشید این نوع مدیریت غیرثمر‌بخش و تکراری از طریق برون‌سپاری اماکن مختص ایثارگران به‌بهانهٔ درآمدزایی، دلیل خوبی در پیشگاه خداوند در مقابل حقوق ازدست‌رفتهٔ ایثارگران نخواهد بود.
۴. تنها یک راهکار است که می‌تواند این تقابل و باعث و بانی تضییع حقوق ایثارگران را بر هم زند؛ آن‌هم احیا و اعادهٔ وضع به حالت سابق مراکز جامع درمانی و انفکاک آن از مؤسسه ایثار و الحاق به بخش درمان بنیاد شهید و ارائهٔ صددرصدی خدمات به ایثارگران بدون کم‌وکاست و تأمین هزینه‌های آن از سایر بخش‌های اقتصادی بنیاد و بیمه‌های درمانی می‌باشد. مدیران محترم و مسئول نزد خداوند تبارک‌وتعالی، تا خیلی زود دیر نشده(مانند بحران آب) اقدام عاجلی انجام دهید.

|| محمدرضا الهی(جانباز)