آقای پزشکیان! کم‌گویی را در صدر فضیلت‌های خود بنشانید

فاش نیوز - در نامه‌ای صریح و خیرخواهانه، یکی از حامیان دولت چهاردهم از رئیس‌جمهور خواست تا از سخنرانی‌های بدون تدوین و بداهه‌گویی‌های پرریسک بپرهیزد، زیرا زبانِ بی‌مهار، پاشنهٔ آشیل حکمرانی است.

 اطلاعات- سیدعلی میرفتاح در یادداشتی نوشت: رئیس‌جمهور محترم، شما مرد فاضلی هستنید که فهرست‌کردن فضیلت‌هایتان دشوار نیست. خدا را شکر کارنامه پاک و پاکیزه‌ای دارید که دفاع از شما را برای حامیانتان آسان می‌کند؛ مع‌ذلک سخنران خوبی نیستید، سهل است در این فن شریف هیچ‌گونه مهارتی ندارید و هربار که پشت میز خطابه می‌ایستید دلسوزان واقعی شما دل توی دلشان نیست که مبادا -خدایی نکرده- گاف بدهید -که غالباً می‌دهید- یا از تعابیر غلط استفاده کنید -که معمولاً می‌کنید- یا چیزهایی از دهانتان بیرون بپرد که مایه آبروریزی شود-که می‌پرد و می‌شود-و برای گروه رسانه‌ای دولت و دور و بری‌هایتان دردسر درست کند –که می‌کند- و به دست مخالفانتان بهانه بیفتد -که افتاده و می‌افتد و خواهد افتاد.

 من بیشتر سخنرانی‌های شما را که شنیده‌ام، عمدتاً -منهای آیات و روایات- چیز دندان‌گیری که نیستند هیچ، ارزش و اعتباری هم ندارند، چندبرابر دسیسه بدخواهان و تلاش دشمنان شخصیت شما را تخریب می‌کنند و بر رابطه صمیمانه‌تان با خیل هواداران خدشه وارد می‌کنند و گره مشکلات و معضلات کشور را کورتر می‌کنند.

 حتی مصاحبه‌های داخلی و خارجی‌تان هم ما ندیدیم که راهی باز کنند و مشکلی را از روی میز بردارند.

 شما دانشمند دهر هم که باشید نمی‌توانید در یک روز هم درباره بنزین صحبت کنید هم درباره استعدادهای درخشان و هم جایگاه ترکیه و کره و... اصل حرفم اصلاً همین‌جاست. بگذارید حالا که بحثش پیش آمده اعتراضم را به عرضتان برسانم خاضعانه داد بزنم که "چرا باید همان حرفی را بزنید که صدتایک‌غاز هم نمی‌ارزد، شبیهش را توی تاکسی و مترو و شب‌نشینی‌های خانوادگی می‌شنویم. این حرف‌ها را ماهواره‌ها تولید انبوه کرده‌اند و زیر دست‌وپا انداخته‌اند و از بی‌ارزش هم بی‌ارزش‌ترش کرده‌اند." مخم سوت کشید وقتی دیدم رئیس محترم جمهوری اسلامی ایران در یک جلسه رسمی فرموده: "ترکیه و ژاپن و کره نفت ندارند؛ ولی وضعیتشان از ما بهتر است... " واقعاً گروه مشاوران نهاد شما را این‌طور بریف کرده‌اند که وضع ترکیه و کره از ما بهتر است؟ این حرف عوامانه حتی اگر ظاهرش هم درست باشد که قطع و یقین نیست، گفتنش از زبان پرزیدنت آب سردی است که روی سر مردم ریخته می‌شود و سرافکنده‌شان می‌کند.

 آخر این چه جمله‌ای است که بالاترین مقام اجرایی کشور باید بفرماید: "ما نفت و گاز داریم؛ اما گرسنه‌ایم." حتی اگر اپوزسیون ناآگاه کین‌توز هم این حرف عوامانه را بزند شایسته ملامت است. من نمی‌گویم مشکلات را بیان نکنید یا سختی و ناهمواری معیشت مردم را ماله بکشید و به روی خود نیاورید. نه. انفاقا صراحت شما در بیان معضلات اقتصادی و فرهنگی می‌تواند بخشی از راه حل باشد؛ اما نه با این ادبیات. بیان مشکلات نیز نیازمند ادبیات مناسبی است که مشکل‌گشا باشد نه مشکل‌زا.

 اسم این نوع سخنان نه زیرکی است و نه صمیمیت و نه حرف برآمده از دل که دلخوش باشید لاجرم بر دل می‌نشیند. نه. نمی‌نشیند. این حرف‌ها اتفاقاً از جنس ساده‌سازی‌هایی هستند که راه برون‌رفت ما را از گردنه‌های مهیب می‌بندند. هزار بار بهتر از من می‌دانید که مسائل ایران پیچیده است و بعضی ساده‌سازی‌ها یا ایجاد توقع نابجا می‌کند یا ناامیدی را در رگ‌وپی جامعه به جریان می‌اندازد. ما بیش از ظرفیتمان از این‌سو و آن سو در معرض دمیدن ناامیدی قرار داریم، دیگر نیازی نیست که شما هم با سخنانتان سر راه آنها پمپ علاوه بگذارید.
 

 قانوناً و شرعاً و عرفاً، هیچ کجا ننوشته که رئیس جمهور باید در هر افتتاح و نشستی سخنرانی کند و مستمعان را ارشاد بفرماید. اصلاً بیایید این سنت حسنه را پایه‌گذاری کنید که "مسئولان باید کمتر حرف بزنند و بیشتر عمل کنند" دو صد گفته چون نیم‌کردار نیست.

 در کشور، خصوصاً در این دوره حساس کنونی مسابقه کم حرف‌زدن و بهتر عمل‌کردن راه بیندازید.

 چه عیبی دارد که مثلاً در کابینه قرارومدار بگذارید که هرکس از مسئولان در هر رده‌ای، برای جبران گاف‌هایی که در سخنرانی‌ها و مصاحبه‌ها و گفت‌وگوها پی‌درپی می‌دهد، خودش را با روزه سکوت تنبیه کند و به این وسیله استغفار کند و مضاعف بر عملش بیفزاید. نصف مشکلات کشور باور کنید در سایه روزه سکوت مقامات حل و فصلشان ساده‌تر خواهد شد. زیاده جسارت. از جهت صراحتم عذرخواهم.

|| دکتر سیدمحمدرضا میرشمسی