08 شهريور 1405 / ۱۶ ربيع الأول ۱۴۴۸
شناسه خبر : 123793
شنبه 25 بهمن 1404 , 11:46
شنبه 25 بهمن 1404 , 11:46


مفهوم جدیدی بهنام عقلانیت انقلابی
سید محمدرضا میرشمسی
پاراچنار؛ مناقشه قبیلهای یا بحران ژئوپلیتیک
علیرضا رجائی
سخنی صریح و محترمانه با آقای قائمپناه
علیرضا ضابطی سیستان
تبریک میلاد رسول خدا (ص) به گونهای دیگر
حسین شریعتمداری
از تفاهم تا گارانتی؛ زمان طلایی در معماری امنیت هرمز
علیرضا رجائی
حلقه مفقوده ادعای صلح شرافتمندانه
محمدحسین محترم
مرز خود را با غربگرایان و جریان فتنه حفظ کردهام
محمدباقر قالیباف
زیست عفیفانه
سیدمهدی حسینی
وقتی حقیقت هم باید از فیلتر اینترنشنال عبور کند!
محمدرضا الهی
مهمترین دستاورد آقای شهید ایران
مهدی فضائلی

همه چیز داریم جز آرامش!
داود گودرزی
برای رفیق شهیدم؛ «بشری»
زهرا صدر
ننگ بر دنیای شما که شهادت را خوار میشمارید!
غلامرضا صادقیان
اشک ماتم بر پیکر پدر
فاطیما محمد مرادی
فدای غیرت عباسی عراقیها
احمد بابایی

روایت عشق از قاب مهران؛ جادهای که به کربلا میرسد
حمیدرضا محمد مرادی
سالگرد مردی که «سایه» بود اما تاریخ را روشن کرد
فاش نیوز - ۲۵ سال تمام، اتاقهای تاریک اطلاعاتی جهان دنبال مردی میگشتند که انگار وجود خارجی نداشت. نامش در گزارشها تکرار میشد، اما چهرهاش نه؛ تنها یک عکس نامشخص، تمام دارایی سرویسهای جاسوسی از عماد فائز مغنیه بود.مردی که بعدها فهمیدند «سایه» نبود؛ ستون ایستاده مقاومت بود.

امروز سالگرد شهادت عماد مغنیه است؛ مردی که نامش سالها در گزارشهای محرمانه میچرخید و چهرهاش در هیچ قاب روشنی نمینشست. فرماندهای که ۲۵ سال تمام، سرویسهای اطلاعاتی جهان به دنبالش دویدند و در نهایت، تنها به خاطره انفجاری در دمشق رسیدند؛ حاج رضوان، شبحی که مقاومت لبنان با او نفس کشید و ایستاد.

عماد مغنیه، یا آنگونه که یارانش صدایش میزدند حاج رضوان فرمانده شاخه نظامی حزبالله لبنان بود؛ مغز متفکری که بسیاری از معادلات امنیتی منطقه را از نو نوشت. در جنگ ۳۳ روزه، رد پای او در تصمیمهایی دیده میشد که موازنه قدرت را تغییر داد؛ جنگی که نام مغنیه را برای همیشه در حافظه مقاومت ثبت کرد.

۲۵ میلیون دلار برای حذف مغز متفکر لبنان
سیدحسن نصرالله او را «متفکر و مخترع عملیاتهای نظامی» و «رأس هرم ساختار جهادی» خواند. در نقطه مقابل، آمریکا نامش را در صدر فهرست افراد تحت تعقیب گذاشت و ۲۵ میلیون دلار جایزه برای اطلاعات درباره او تعیین کرد؛ رقمی که نشان میداد دشمن، چه اندازه از مرد سایه هراس دارد.

زندگی مغنیه، زندگی پنهان بود؛ پنهانتر از آنچه تصور میشود. رفتوآمد محدود، چهره ناشناس و حتی دفتر کارش ورودیای مخفی که به دنیای تصمیمهای بزرگ ختم میشد. بااینهمه، او حاضر نشد جنوب لبنان را ترک کند. میخواست مقاومت را از نزدیک ببیند، لمس کند و هدایت کند.

روایت حاج قاسم از ظرف شستن مغنیه
اما حاج رضوان فقط فرمانده نبود؛ مرد ایمان و تواضع بود. سردار شهید قاسم سلیمانی از او چنین روایت میکند: «ایمان عماد مغنیه بود که او را نگه میداشت. بارها گریههای شدیدش را دیدم… یک بار صحنه شهادت امام رضا (ع) از تلویزیون پخش میشد؛ وقتی آن را دید، آنقدر گریست که همه منقلب شدند.» در جلسهای در جنوب لبنان، همه نام حاج رضوان را میدانستند، اما کسی چهرهاش را نمیشناخت. یکی از حاضران با تندی گفت: «تو که هستی هر روز میآیی و میروی؟ حداقل ظرفها را بشوی!» عماد مغنیه بیهیچ توضیحی بلند شد، آستین بالا زد و ظرفها را شست. ساعتی بعد، وقتی فهمیدند او همان حاج رضوان است، تازه معنای گمنامی برای خدا را فهمیدند.

تعبیر رهبر معظم انقلاب از عماد مغنیه
رهبر معظم انقلاب دربارهاش فرمودند: «عماد، فرزند امام بود» ؛ جملهای کوتاه و عمیق. خود حاج رضوان نیز با همان نسبت، عاشق ولایت بود؛ عشقی که ستون استقامتش شد.

۱۲ فوریه ۲۰۰۸، کفرسوسه دمشق. انفجار یک خودروی بمبگذاریشده، مردی را به شهادت رساند که سالها در سایه زیسته بود. «شبح حزبالله» با دست خیانت به شهادت رسید و نامش ناگهان تیتر اول رسانههای جهان شد.

شاید راز آخر این مرد، در همان شبی نهفته بود که به زیارت حضرت رقیه (س) رفت؛ در عزاداری حرم شرکت کرد، غذای نذری خورد و بعد راهی جلسه شد.
همسرش میگوید: «به زیارت عاشورا بسیار مقید بود. عشق خاصی به امام حسین (ع) و حضرت رقیه (س) داشت؛ هر وقت سوریه میرفت، حتماً به زیارت بیبی سهساله میرفت.» میگویند حاج رضوان، مزد سالها جهادش را از همان دختر سهساله اباعبدالله گرفت. عماد مغنیه رفت، اما سایهاش هنوز بر سر معادلات منطقه سنگینی میکند؛ سایه مردی که دیده نمیشد، اما تاریخ را تغییر داد.
منبع: خبرگزاری فارس


ما در نوجوانی طعم تلخ اسارت را چشیدیم
احمد یوسف زاده
یادی از جانباز نخاعی شهید مهران ذوالفقاری
مرتضی قنبری وفا
دندان اسرا را با قاشق و انبردست میکشیدم
محمدباقر علیئی
یاد اهلبیت، ما را در سختترین لحظات اسارت زنده نگه میداشت
عبدالمحمد شیخابولی















