سپاه و ارتش؛ دو ستون‌ امنیت ملی

فاش نیوز - یکی از مهم‌ترین نقاط قوت جمهوری اسلامی ایران در معادلات امنیتی و دفاعی، برخورداری هم‌زمان از دو قدرت بزرگ نظامی یعنی ارتش جمهوری اسلامی ایران و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است؛ دو نهادی که نه در تقابل، بلکه در تکامل، هم‌افزایی و تقسیم هوشمندانه مأموریت‌ها تعریف شده‌اند.

ارتش، با ساختار کلاسیک، تجربه تاریخی، انضباط سازمانی و توانمندی در دفاع سرزمینی، ستون استواری برای حفظ تمامیت ارضی کشور است؛ و سپاه، با ماهیت انقلابی، چابکی عملیاتی، عمق راهبردی و توانمندی در جنگ‌های نوین، نامتقارن و ترکیبی، بازوی مؤثر بازدارندگی فعال جمهوری اسلامی محسوب می‌شود.

این دو نیرو، مکمل یکدیگرند نه موازی؛
ارتش در چارچوب دکترین دفاع ملی، نگهبان مرزها و ساختار دفاع کلاسیک است و سپاه، پیش‌ران قدرت بازدارندگی، امنیت راهبردی و مقابله با تهدیدات فرامنطقه‌ای و پیچیده.

ترکیب این دو، الگویی کم‌نظیر از قدرت دفاعی را شکل داده که بسیاری از دشمنان ایران را از هرگونه محاسبه خام و ماجراجویی نظامی بازداشته است.

در واقع، سپاه و ارتش را باید دو بال یک قدرت واحد دانست؛ دو بالی که بدون هرکدام، پرواز به سوی قله امنیت و اقتدار ممکن نیست. تجربه چهار دهه گذشته - از دفاع مقدس تا مقابله با تروریسم تکفیری و مهار تهدیدات نوظهور - به‌روشنی نشان داده که هم‌افزایی این دو نهاد، عامل اصلی ثبات، امنیت و آرامش کشور بوده است.

جمهوری اسلامی ایران زمانی در اوج قدرت دفاعی قرار می‌گیرد که این دو سرمایه راهبردی، با حفظ هویت مستقل خود، در مسیر وحدت مأموریت، هماهنگی عملیاتی و هدف مشترک حرکت کنند.
سپاه و ارتش، نه‌فقط ابزار دفاع، بلکه نماد عقلانیت امنیتی، بازدارندگی هوشمند و اقتدار ملی ایران‌اند؛ نقطه قوتی که دشمنان به‌خوبی آن را شناخته‌اند - حتی اگر در ظاهر انکارش کنند.

ادغام سپاه و ارتش؛ غفلت راهبردی، جهالت امنیتی یا خیانت آشکار؟

طرح مجدد ایده «ادغام سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و ارتش جمهوری اسلامی ایران» در مقطع کنونی، نه یک بحث علمیِ بی‌طرفانه است و نه یک پیشنهاد اصلاح‌گرایانه؛ بلکه در بهترین حالت، نشان‌دهنده غفلت عمیق راهبردی و در بدترین حالت، بوی آشکار خیانت به امنیت ملی می‌دهد.

نزدیک به نیم قرن تجربه عینی و موفق از هماهنگی، هم‌افزایی و اقتدار این دو نهاد نظامی در دفاع از کشور وجود دارد؛ تجربه‌ای که از دفاع مقدس آغاز شده و تا مقابله با تروریسم، جنگ‌های ترکیبی، تهدیدات فرامنطقه‌ای و پروژه‌های پیچیده دشمنان ادامه یافته است. این کارنامه روشن، خود بهترین پاسخ به هرگونه ادعای خام درباره ضرورت ادغام است.
سپاه و ارتش، دو ساختار موازی نیستند که ادغامشان موجب بهره‌وری شود؛ بلکه دو مأموریت مکمل با هویت‌های متفاوت‌اند که دقیقاً به‌دلیل همین تفاوت‌ها، قدرت بازدارندگی جمهوری اسلامی را کامل کرده‌اند. حذف این تمایز، به معنای تضعیف هوشمندانه یکی از ستون‌های امنیت ملی است؛ همان چیزی که دشمن سال‌ها در پی آن بوده و هست.

سؤال اساسی اینجاست، چگونه کسانی که خود را «فعال سیاسی و انقلابی پیش از پیروزی انقلاب» معرفی می‌کنند، به نسخه‌ای می‌رسند که دقیقاً هم‌راستا با خواست اتاق‌های فکر دشمنان ایران است؟
پیشنهادی که نتیجه عملی آن، کاهش چابکی دفاعی، اختلال در دکترین بازدارندگی و فرسایش سرمایه‌های نهادی نظام خواهد بود، نمی‌تواند صرفاً یک اشتباه ساده تلقی شود.

در شرایطی که جمهوری اسلامی ایران با پیچیده‌ترین تهدیدات امنیتی تاریخ خود مواجه است، دست‌کاری در معماری موفق دفاعی کشور نه اصلاح است، نه نوآوری؛ بلکه بازی در زمین دشمن است.
ادغام سپاه و ارتش، اگر از سر ناآگاهی باشد، جهالت امنیتی است؛
اگر از روی بی‌توجهی به واقعیات میدانی باشد، غفلت خطرناک است؛
و اگر با علم به پیامدهای آن مطرح شود، جز خیانت نام دیگری ندارد.
سپاه و ارتش، دو بال اقتدار ایران‌اند؛ و هیچ عاقلی در میانه طوفان، بال‌های خود را قیچی نمی‌کند.

|| یوسف مجتهد