ما عزاداری کردیم، شما کاسبی!

فاش نیوز - عزادار، ملت ایران است که داغ بر دلش نشسته است؛ اما سایبری‌های پهلوی و رجوی نیستند که داغشان را پیراهن عثمان کنند و بر سر بقیه بکوبند؛ مأیوس شکست‌ها نیستند که زندگی کردن مردم را گروگان ناکامی‌های سیاسی خود بگیرند و دوره بیفتند در مجازی و همه را مجبور به گرفتن ژست عزا کنند و بعد در خلوت زیست خود، آن کار دیگر کنند.

عزای آنچه در ۱۸ دی رخ داد، مگر بحث یک روز و دو روز و حتی چهل روز است؟ اصلاً شما بگویید؛ برای یک عمر یتیمی دخترک خردسال مرضیه نبوی، پرستار درمانگاهی در رشت که زنده در آتش سوخت، چند روز باید عزا گرفت؟ برای گلوی بریده فرج‌الله شوشتری چند روز باید عزادار باشیم؟ پدرش را تکفیری‌های ریگی در سیستان و بلوچستان شهید کردند، خودش را تروریست‌های پهلوی در مشهد؛ شاهرگش را با تیغ موکت‌بری زدند! برای آنیلای ۸ ساله که در اصفهان گلوله خورد، چند روز باید عزادار باشیم که می‌خواست بازیگر یا دندانپزشک شود و اصلاً چه می‌دانست گلوله چیست، آشوب چگونه است و اصلاً سیاست چه شکلی نوشته می‌شود!

برای آن لحظه که پدرش می‌گوید «من هزار بار در ذهنم عروسی‌اش را دیده بودم و الان در مورد نبودنش حرف می‌زنم»، چقدر می‌شود مُرد؟ عزادار که بماند! برای علی‌اکبر حسین‌زاده، دادستان اسفراین که رفته بود با اهل آشوب حرف بزند؛ اما او را همراه دو سرباز فراجا زنده زنده سوزاندند، چقدر باید عزا نگه داریم؟ برای رد تن بی‌جان آن جوان که روی فرش مسجد پاکدشت مانده بود، برای آن سرباز رودباری که اگر می‌گذاشتند به مرکز درمانی برسد، زنده می‌ماند، برای بیوه شدن این همه زن، برای سر بریده هموطنانمان، برای بدن‌هایی که با فراخوان پهلوی سلاخی شد، چند روز باید عزا نگه داریم؟

ما اگر قرار باشد عزا نگه داریم، باید چهار هزار روز برای چهار هزار جلد کتابی که در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان نیشابور سوزاندند، عزا نگه داریم؛ برای ده‌ها مسجد سوخته، برای حسینیه‌های آتش‌زده، برای هزاران هزار آسیب به جان و مال مردم. برای همه تکه‌های آسفالت شهر که رد سوختن یک تن زنده بر آن ماند، برای ده‌ها قرآنی که ورق ورق سوختند، برای ضریح سبزقبای دزفول که کندند و آتش زدند؛ برای همه خیابان‌هایی که شبیه شهرهای جنگ‌زده شدند. تا جهان باقی است، رد این داغ‌ها بر سینه ماست، به روز و هفته و ماه و سال نیست.

و تازه از نظر پهلوی‌چی‌ها و رسانه‌های غربی، کم کشته‌اند؛ باید چند برابر این آدم می‌کشتند تا بتوانند غرب را راضی کنند به ایران حمله کند. برای همین هم آمار نجومی از مرگ ملتی دادند که ریختن یک خونشان هم زیاده است.

زمان حمله اسرائیل به ایران و زمان هر حمله تروریستی دیگر علیه مردم ایران هم عزادار نبودند و فقط وقتی عزادار می‌شوند که از سر این عزاداری، آب سیاست‌بازی‌شان گرم شود. باید به جماعت برانداز و سلطنت‌طلب بگوییم نقاب عزاداری را از صورتتان بردارید؛ صدای سیاست‌بازی‌تان می‌آید. رد نفاق از پشت نقاب پیداست. مردم را کشتید، عزای‌شان را دیگر ندزدید!

|| کبری آسوپار