این مردم کجا بودند؟

فاش نیوز - هوالمحبوب؛ باید از تاریخ پرسید این مردمِ رشید که هفته‌ها زیر آتش و بمباران، خیابان را رها نکرده‌اند، ۸۵ سال پیش کجا بودند؟ همان زمان که بیگانگان تنها در چند هفته، شاهِ مدعیِ قدرت را اخراج کردند و هیچ‌کس برای دفاع از او برنخاست.

تفاوت در «تعلق خاطر» است؛ مردم زمانی مبعوث می‌شوند که نظام سیاسی را از خود و برای خود بدانند. این مردم حول محور گفتمان «اسلام ناب» مبعوث گشته‌اند؛ گفتمانی که حضرت امام راحل (ره) بنیان نهاد و «امام شهید» با ایثار و درایت خود، آن را به اوج قدرت و بالندگی رساند.

برای نخستین بار در حدود دو سده اخیر، ایران در برابر هجوم همه‌جانبه‌ی ابرقدرت‌ها ایستادگی کرد و حتی یک وجب خاک نداد. این کارآمدیِ «اسلام سیاسی» در آزمون‌های بزرگی همچون نبرد سرنوشت‌سازِ اخیر به اثبات رسید. اما شکوهِ واقعی این حماسه در آنجاست که ایستادگیِ بی‌نظیر این مردم، فارغ از هر نوع سلیقه، مرام و ظاهر، و علی‌رغم تمامی ناکارآمدی‌ها، ضعف‌ها و فشارهای سنگین اقتصادی، گواه معتبری بر اصالتِ ریشه و عظمتِ این شجره طیبه است. این نجابت و وفاداریِ آمیخته با سختی، مسئولیتِ مسئولان را در رفع نگرانی‌ها و حل مشکلات این ملتِ بزرگ، نه فقط یک وظیفه اداری، که به یک تکلیفِ شرعی و تاریخیِ «دوچندان» تبدیل می‌کند.

در حالی که برخی مدعی بودند دوران حکومت دینی به سر آمده، این نبرد ثابت کرد که تنها «ایمانِ مذهبی» توان دفاع از کیان ایران را دارد. نباید این تقابل تمدنی را که نظم دهه‌های آینده را رقم می‌زند، با تحلیل‌های سطحی کوچک کرد. این حماسه، هنرِ تربیتِ مردم شجاعی است که تحت هدایت رهبری شهید، سبکی نوین از دفاع را خلق کردند.

ما ایستاده‌ایم. این "سنگرِ خیابان" گواه است که این خاک، نه با معاهدات کاغذی، که با ایمانِ این مردم و خونِ سرخِ پیشگامانش حفظ شده است؛ و امروز، ما میراث‌دارِ اقتداری هستیم که هیچ طوفانی را یارای لرزاندن آن نیست.

امنیتِ پایدار، ساختنی است، نه یافتنی است و نه خریدنی.

|| محمدرضا الهی