روزی که عاشورای حاج حسین اسکندرلو رقم خورد

 دفاع‌پرس، سردار شهید «حسین اسکندرلو» فرمانده گردان حضرت علی اصغر علیه السلام لشکر ۱۰ حضرت سیدالشهدا علیه السلام، دوازدهم اردیبهشت ماه سال ۱۳۴۱ در جنوب تهران به دنیا آمد. در دوره مبارزات مردمی ضد شاه و استعمارگران وارد صحنه شد و در روز ۲۲ بهمن سال ۱۳۵۷ از اولین کسانی بود که با تصرف پادگان تسلیحاتی خیابان پیروزی تهران، به مردم کمک کرد.

پس از پیروزی انقلاب، مدتی در کمیته انقلاب اسلامی به حراست از آرمان‌های مردم پرداخت و پس از آن به عضویت رسمی سپاه در «گردان ۷» پادگان امام حسین (ع) درآمد. با شروع جنگ تحمیلی راهی جبهه‌ها شد و در سمت‌هایی، چون معاونت گردان حنین، عضو شورای فرماندهی سپاه سر پل‌ذهاب، مسئول بسیج سپاه غرب و فرمانده گردان‌های سلمان، زهیر و علی‌اصغر (ع) به دفاع از میهن اسلامی پرداخت که در این مدت چندین بار نیز مجروح و شیمیایی شد و در روز ۱۲ اردیبهشت ۱۳۶۵ در عملیات «سیدالشهدا (ع)» منطقه «فکه» بر اثر اصابت گلوله مستقیم دوشکا به گردنش در روز تولدش به شهادت رسید.

سردار ابوالفضل مسجدی از فرماندهان و پیشکسوتان لشکر ۱۰ سیدالشهدا علیه السلام و از همرزمان این شهید در رابطه با عملیات سیدالشهدا علیه السلام و ماجرای شهادت عاشورا گونه نیروهیا گردان حضرت علی اصغر این‌گونه روایت می‌کند: این عملیات روز ۱۱ اردیبهشت ماه سال ۱۳۶۵ در پی اجرای استراتژی «دفاع غیرمتحرک» عراق به مرحله اجرا درآمد. عراقی‌ها توانسته بودند در این زمان تا نزدیکی‌های «فکه» و «تپه سبز» پیشروی کنند. اگر جلوی عراقی‌ها گرفته نمی‌شد می‌توانستند تا جاده اندیمشک ـ اهواز بیایند. به همین خاطر، حاج علی فضلی که آن زمان فرماندهی گردان‌های لشکر ۱۰ سیدالشهدا (ع) را بر عهده داشت، تمامی فرمانده گردان‌ها را در ساختمان نجف اشرف فرا خواند و به آنها یادآور شد که نیروی زمینی سپاه به ما تکلیف کرده است تا عملیاتی برای مقابله با پیروی دشمن انجام بدهیم.

این فرمان باید در کمترین زمان ممکن انجام می‌شد. از آن‌جایی که مدتی عملیاتی در منطقه طراحی و اجرا نشده بود عمده نیرو‌های تسویه کرده بودند و با حرکت به سمت راه آهن در حال بازگشت به تهران بودند. حاج حسین، خیلی زود کسی را به راه‌آهن فرستاد تا بچه‌ها باز گردند. شاید واکنش اولیه نیرو‌هایی که بعد از مدت زیادی قرار است به سمت شهر و خانه خود بروند، تند باشد، اما بعد از اینکه همه متوجه شدند که این حضور عاشورایی است، همه به اتفاق بازگشتند.

وقتی به اردوگاه رسیدند، حاج حسین برای نیروهایش یک جلسه گذاشت و با همه آنها پیمان بست. طرح و نقشه عملیات در ۴۸ ساعت ریخته شد. در خاطرم هست که ۶ گردان از لشکر ۱۰ سیدالشهدا (ع) برای انجام این عملیات آماده شدند. گردان «علی اصغر» به فرماندهی حاج حسین اسکندرلو، گردان «المهدی» به فرماندهی شهید حسنیان، گردان «علی اکبر» به فرماندهی تقی‌زاده، گردان «زینب» به فرماندهی حاج خادم و گردان «قاسم» به فرماندهی غلامی آماده شدند. نیرو‌های حسین اسکندرلو در اردوگاه «فرات» در دزفول مستقر بودند.

گردان‌های حضرت علی‌اصغر و المهدی زودتر از دیگر گردهان‌های عمل‌کننده درگیر نبرد با دشمن شدند.   گردان حضرت علی اصغر ار همه پای کار‌تر بودند، در همان ساعت‌های نخست درگیری تعدادی از تانک‌های دشمن منهدم شدند و تلفات زیادی دادند. تا اینکه صبح ۱۲ اردیبهشت ماه ۶۵ تقریبا درگیری تن به تن میان رزمندگان ایرانی و عراقی در رمل‌های فکه آغاز شد. در این درگیری‌ها حدود ۹۷ تن از نیرو‌های گردان علی‌اصغر به شهادت رسیدند. با ادامه نبرد، حاج حسین که عمدهنیورهایش مجروح یا شهید شده بودند، بر اثر اصابت گلوله مستقیم دوشکا به گردنش در روز تولدش و در گردانی که نامش با نام طفل شش ماهه امام حسین (ع) بود به شهادت رسید.

من یک سرباز به نام «صالحیان» داشتم البته او هم بعدا شهید شد، حاج حسین بسیار با او احساس دوستی می‌کرد. به همین خاطر از من خواست تا صالحیان همراهش باشد. پس از شهادت حاج حسین، من از شهید صالحیان شنیدم که حاج حسین اسکندرلو شب پیش از شهادتش گفته است: «امشب شب عاشورا است، حفظ انقلاب و این منطقه خون می‌خواهد و اگر نتوانیم این منطقه را حفظ کنیم دشمن تا جاده اندیشمک ـ اهواز پیش خواهد آمد.»

عملیات سیدالشهدا علیه السلام اگرچه یک عملیات تعجیلی و دفاعی بود، اما تاثیر آن در حفظ کیان جمهوری اسلامی و امتناع از تغییر روند دشمن و اشغال سرزمین‌های جدید، نقش اساسی در دفاع مقدس هشت ساله داشت، قطعا نبرد عاشورایی شهدای گردان حضرت علی اصغر علیه السلام و دیگر گردان‌های لشکر ۱۰ حضرت سیدالشهدا علیه السلام و در راس همه شهید حاج حسین اسکندرلو در این عملیات فراموش ناشدنی است.  

در یکی از محور‌های این عملیات تعدادی از نیروی‌های تخریب لشکر ۱۰ سیدالشهدا در ماموریت خنثی سازی میدان مین با نیرو‌های بعثی مواجه شده و به شهادت می‌رسند.

یادمان عملیات سیدالشهدا در فکه میانی در مقتل این شهدا و حضور هر ساله کاروان‌های راهیان نور در این مقتل بویژه در ایام این عملیات یکی از کار‌های مهم فرهنگی در ماندگاری این فراز مهم تاریخ دفاع مقدس است که توانسته نقش مهمی در انتقال این مهم به نسل جدید داشته باشد.