دوشنبه 11 خرداد 1405 , 10:00




فضای مجازی در هیچکجای دنیا امن نیست
فاش نیوز - سلام و عرض ادب؛ مدتی پیش یکی از دوستان محترم بر این باور بود که چون واتساپ نسبت به پیامرسانهای داخلی امنتر است، برخی افراد به دلیل نگرانیهای امنیتی حاضر نیستند در پلتفرمها یا سکوهای ایرانی اظهار نظر کنند.
اما واقعیت این است که فضای مجازی در هیچ کجای دنیا به طور مطلق امن نیست و گسترش روزافزون جرایم سایبری در تمام کشورها، خود بزرگترین گواه بر این مدعاست. بسیاری از تخلفات، سوءاستفادهها،هتک حرمت ها و جرایم سازمانیافته دقیقا در همین بسترها رخ میدهد و هیچ کاربری نمیتواند مدعی مصونیت کامل در آنها باشد.
از سوی دیگر، ادعای امنیت برای هر نوع اظهار نظری در این فضا، با واقعیتهای موجود همخوانی ندارد.
چهبسا بسیاری از چهرههای شناخته شده و سلبریتیهای ایرانی، علیرغم دغدغههای قلبی نسبت به جنایات جنگی رژیمهای آمریکا و صهیونیستی علیه ایران، صرفاً به دلیل ترس از تبعات آن سکوت میکنند. آنها میدانند که کوچکترین موضعگیری واقعی یا حتی اشاره به مسببان این جنایات، میتواند هنگام ورود به کشورهای غربی منجر به محدودیتهای شدید، لغو اقامت یا حتی اخراج شود.
امروزه در مبادی ورودی بسیاری از این کشورها، مسافران مکلف هستند شناسه و رمز عبور فضای مجازی خود را در اختیار ماموران مرزی بگذارند تا تمام جزئیات پیامها و حریم خصوصی آنها به دقت بررسی شود.
با این اوصاف، باید گفت امنیت پیامرسانهای خارجی یک امنیت یکسویه و گزینشی است.
این فضاها تنها برای کسانی امن به نظر میرسند که قصد تخریب هویت ملی، سیاه نمایی علیه استقلال کشور و ایراد گرفتن از زمین و زمان را دارند؛ همانهایی که حتی از لیز خوردن یک بچه گربه ملوس در خیابان یا تلف شدن یک حیوان یا خرابی یک پلهبرقی شهری، پیوستی سیاسی میسازند تا با موجسواری بر احساسات مردم، تصویری از فروپاشی و سیاهی مطلق کشور را به نمایش بگذارند، واز آن برای هجمه علیه نظام و به اصطلاح خودشان، رژیم آخوندی استفاده میکنند.
اما به محض اینکه پای بیان حقیقت، دفاع از مظلوم یا انتقاد از قدرتهای بزرگ به میان بیاید، همین فضاهای به ظاهر آزاد، ناگهان به محیطی پر از محدودیت، سانسور و حذف تبدیل میشوند.
بنابراین مسئله صرفاً امنیت فنی نیست، بلکه «امنیت در بیان حقیقت» است. بستر ارتباطی که فقط برای یک طرف میدان باز باشد و برای طرف دیگر تهدید و فشار ایجاد کند، دیگر نامش آزادی نیست، بلکه ابزاری برای مدیریت افکار و پایش مخالفان است.
در این سیستم، حریم خصوصی تنها تا زمانی محترم شمرده میشود که در تضاد با منافع قدرتهای حاکم نباشد.
شواهد عینی این مدعا نیز کم نیستند؛ بازداشت خانم مهدیه اسفندیاری در اسفند ۱۴۰۳ در فرانسه صرفاً به جرم حمایت از فلسطین در تلگرام، و دستگیری پاول دوروف در مرداد ۱۴۰۳ به دلیل عدم تسلیم اطلاعات کاربران، به وضوح نشان داد که امنیت در غرب کاملاً تابع منافع سیاسی است. همچنین رسوایی فروش اطلاعات کاربران فیسبوک در پرونده کمبریج آنالیتیکا و اقدام اخیر شرکت متا در تضعیف رمزگذاری پیامها در اینستاگرام و واتساپ به بهانه حقوق کودکان، در واقع تلاشی برای ایجاد «درهای پشتی» جهت دسترسی مستقیم نهادهای امنیتی به حریم خصوصی افراد است. تمام این موارد ثابت میکند که پلتفرمهای خارجی بیش از آنکه فضایی برای آزادی باشند، ابزاری پیشرفته برای پایش و کنترل افکار عمومی در راستای اهداف قدرتهای غربی هستند.
سلامت و مانا باشید.
|| محمدرضا الهی

















