آیین وداع، تجدید بیعت

فاش نیوز - «انسان‌شناسی نمادین به طور سنتی تأکید خود را بر روی آیین و اسطوره می‌گذارد.(۱)» بنابر فتوای تاریخ: "در مواقع واگذاری جسم فانی خداوندان اندیشهٔ دینی - سیاسی و عروج به دیار ماندگار معنایی" آیین نقش حلقهٔ اتصال را برعهده می‌گیرد و از رهگذر اجرای مراسم و مناسکی خاص مانع از گسست اندیشه و اجتماع می‌گردد. از این منظر: اولاً: «بنای دنیا بستگی به آیین دارد.(۲)» ثانیاً: مراسم ارتحال و ساختار آیینی خداحافظی از جسمانیت مقتضیات ماندگاری و استمرار یک معنای والا را تدارک می‌بیند؛ این لحظه «تاریخ را متبرک ساخته(۳)» و انسان کنشگر در آن بر"جبر مرگ و زمان"غلبه می‌یابد. با این پیروزی است که معانی و مفاهیم سرشتی و سرنوشتی ماندگار شده‌اند.

ازاین‌رو تبیین علمی آیین نمادین که همواره معانی دیگر را نیز پیش می‌آورد ضروری است. مراسم الوداع با رهبر اسطوره‌ای و حکیم حاکم که"سمت درست تاریخ را به بشریت ره‌گم‌کرده در هزارتوی عصر جاهلیت مدرن نشان داد، "به این دلیل بسیار مهم است که اشقی‌الاشقیا «چیزی را در ملاء عام اعلام کرد که [حتی] "زیست سیاست‌مداران نازی"جرئت گفتنش را نداشتند! (۴)».

توضیح منطق درونی این اجتماع عظیم و تجدید بیعت با خلف صالح، ضامن تداوم عظمت و قدرت و شأن و شرف ملتی عزیز است؛ چنان‌که پروفسور "فرهنگ رجایی" خاطرنشان ساخته: «بزرگ‌ترین ثروت کشور ما مردم و به‌ویژه نسل جوان است. نسل ورزیافته‌ای که وقایع بی‌شماری را تجربه کرده... این ورزیافتگی تا حدود زیادی به پختگی و قوام‌یافتگی مبدل شده است.(۵)». درون‌داشت این قوام برای ورود به فصل سوم از گفتمان اسلام سیاسی فقاهتی پلی مستحکم می‌سازد....

|| دکتر سیدمهدی حسینی

سرنخ:

۱. نرسیسیانس؛ انسان، نشانه، فرهنگ
۲. شایگان؛ بت‌های ذهنی و خاطرهٔ ازلی
۳. بشیریه؛ تاریخ اندیشه‌های سیاسی در قرن بیستم، جلد اول: "اندیشه‌های مارکسیستی"
۴. آگامبن؛ هموساکر "قدرت حاکم و حیات برهنه"
۵. رجایی؛ پدیدهٔ جهانی‌شدن "وضعیت بشری و تمدن اطلاعاتی"