11 شهريور 1405 / ۱۹ ربيع الأول ۱۴۴۸
شناسه خبر : 126824
چهارشنبه 11 شهريور 1405 , 10:58
چهارشنبه 11 شهريور 1405 , 10:58
فرصتهای ایستادن با شرق
غلامرضا صادقیان
عروسی خوبان، خباثت شیطان!
علیرضا ضابطی سیستان
ایران هرچه قویتر چگونه ساخته میشود؟
داود منظور
ایران ایستاده است؛ تا آخرین نفس پای ایران!
علیرضا ضابطی سیستان
پاستور جبران کند!
مجتبی شاکری
اجازه بروز هیچ اختلافی را در بین خود ندهید
محمدرضا میرشمسی
زن؛ روحیه میدان جهاد
سعید رضایی
لایکهای ما، فرهنگ ما را میسازند
داود گودرزی
آزمونِ دشوارِ مسئولیت در روزهایِ ایستادگی
سیدرضا موسوی فاضل
آن پنج نفر...!
جعفر بلوری
مفهوم جدیدی بهنام عقلانیت انقلابی
سید محمدرضا میرشمسی
پاراچنار؛ مناقشه قبیلهای یا بحران ژئوپلیتیک
علیرضا رجائی
رئیس مکتب ما و رئیس مذهب
محمد قولی میاب (کوثر)
تلنگری برای دلهایی که مهر را فراموش کردهاند
علیرضا ضابطی سیستان
همه چیز داریم جز آرامش!
داود گودرزی
برای رفیق شهیدم؛ «بشری»
زهرا صدر
ننگ بر دنیای شما که شهادت را خوار میشمارید!
غلامرضا صادقیان
روایت عشق از قاب مهران؛ جادهای که به کربلا میرسد
حمیدرضا محمد مرادی
پدر یک شهید: با حقوقم موشک بسازید +عکس
فاش نیوز - مرحوم حاجمحمدرضا دیانی، پدر شهیدی بود که در جنگ رمضان به بنیاد شهید رفت و به مدیر بنیاد گفت: یک روزگاری بچههایمان را فرستادیم برای دفاع و جنازههایشان را پس گرفتیم. امروز حقوقم را قطع کنید و بدهید موشک و اسلحه بسازند و نگذارند پای آمریکاییها به کشورمان باز شود.
خبرگزاری فارس؛ اوسط جنگ رمضان بود که صدای تق تقِ عصایش در سالن بنیاد شهید پیچید. او کسی نبود که همینطوری به بنیاد برود. قطعا در آن روزهای پرتلاطم جنگ کار مهمی داشته. او درخواستی از مدیر بنیاد شهید دزفول کرد که امروز بعد از درگذشت پدر شهید بیان شده است.
محمدحسن جولا رئیس بنیاد شهید و امور ایثارگران شهرستان دزفول درباره حضور پدر شهید غلامعلی دیانی اینطور روایت میکند:پدر شهید دیانی وارد اتاق که شد، حال و احوالش را پرسیدم. جز شکر چیزی برای گفتن نداشت. مانده بودم برای چه کاری پا شده است و با این حال و روزش آمده است بنیاد. گفتم: «خیر باشه حاجی! اینطرفا؟!» گفت: «یک درخواستی دارم!»تعجب کردم. یاد نداشتم اهل مطالبهای بوده باشد. گفتم: «بفرما حاجی! کاری از دستم بر بیاید درخدمتم!» گفت: «آمدم بخواهم حقوقم را قطع کنی!» تعجبم بیشتر شد! یعنی چی؟! یعنی چه اتفاقی افتاده بود که چنین درخواستی داشت!
با لبخندی پرسیدم: «برای چی حاجی؟! اتفاقی افتاده؟! از دست ما دلخوری؟!» نگاهم کرد و آه نیمداری کشید و آرام گفت: «نه! خدا نکنه بابا! چرا دلخور باشم؟! آمدم بگویم که من به لطف خدا و الحمدلله رب العالمین دستم به دهانم میرسد! خرج آنچنانی هم ندارم! خواستم حقوقم را از این ماه به بعد بریزی به حساب جنگ! حقوقم را بدهید به این بچههایی که موشک و اسلحه میسازند! ناچیزه! ولی شاید کمک کوچکی باشد به مملکت! میدانم هیچی نیست، ولی حداقل دلم را آرام میکند که من هم کاری کردم!»گفتم: «خدا خیرت بدهد حاجی! رحمت به آن دل بزرگت! حقوقت را بگذار برای کم و کسریهای زندگی خودت!»گفت: «نه بابا جان! باید کاری کنیم که یک بار دیگر این آمریکای لعنتی پایش به کشور ما باز نشود! یک روزی بچههایمان را فرستادیم برای دفاع و جنازههایشان را پس گرفتیم و راضی بودیم! شاکر بودیم و هستیم! آن روز تکلیفمان آن بود! اما الان فرق میکند. از من همین کار کوچیک برمیآید. یک لطفی کن بابا انجامش بده!» من هم کاغذی آوردم و درخواست حاجی را نوشتم و او هم پای کاغذ را امضا زد و رفت.
پاسدار شهید غلامعلی دیّانی متولد ۱۳۴۰، در۶ اسفند ماه ۱۳۶۵ در عملیات کربلای ۵ در جبهه شلمچه، به فیض شهادت نائل آمد و مزار مطهرش در گلزار شهدای شهیدآباد دزفول زیارتگاه عاشقان است. پدر این شهید چهارشنبه ۵ شهریورماه ۱۴۰۵ به فرزند شهیدش پیوست.
نظری بگذارید
ما در نوجوانی طعم تلخ اسارت را چشیدیم
احمد یوسف زاده
یادی از جانباز نخاعی شهید مهران ذوالفقاری
مرتضی قنبری وفا
دندان اسرا را با قاشق و انبردست میکشیدم
محمدباقر علیئی
یاد اهلبیت، ما را در سختترین لحظات اسارت زنده نگه میداشت
عبدالمحمد شیخابولی
