در وصف جانباز شهید «حسین بهجت منش»

فاش نیوز - در سایه‌سار شکوهِ ایثار و در میان غبارِ خاطراتِ جبهه‌های نخستین؛ خبر رسید که خورشیدی از سپهر دفاع مقدس؛ پس از نبردی دراز با عوارض جان‌فرسای جراحت و رنج؛ سرانجام به آرامش جاودانی دست یافت.

 بزن بر زمین، ای رفیق نبرد/
 که مرگ؛ پایان راه مردان سرد نیست/
                                                                                                                                                                
عموزاده ارجمند و جانباز مجاهد شهید؛ جناب آقای امیر بهجت‌منش که در طول بیش از چهار دهه؛ با صبری که از کوه‌ها فراتر بود بر فراز موج‌های طوفانی درد و رنج جسمی و روحی ایستادگی کرد و پس از مبارزه‌ای بی‌امان با زخم‌های پنهان و رنج‌های آشکار جانبازی؛ امروز از میادین نبرد با بیماری به میدان رهایی پیوست. او که همواره با روحیه‌ای پولادین و خستگی‌ناپذیر؛ هم رزم حق و هم مایه برکت خانواده بود؛ اما این جهان سپنجی و زودگذر را دل نبسته بود؛ مرغ جانش نیمروز امروز به پرواز درآمد و به سوی جمعِ یاران و هم‌رزم‌های جاودانه‌اش کوچ کرد و امروز در آرامشی که در دنیا از آن محروم بود؛ به پناه حق گریخته است و اکنون در میان آنان که در پیشگاه حق ایستاده‌اند؛ جایگاه خود را بازیافت.

خداوند بزرگ؛ این پیکرِ رنج‌کشیده را در میان شهدا و جانبازان بزرگ قرار دهد؟

تسلیت عمیق و بیکران و سوزناکمان را در حالی به پیشگاهِ والای ایزد تقدیم می‌کنیم که قلب‌هایمان در کنار مادر دل‌سوخته و صبور ایشان می‌لرزد؛ همان ستاره امید که اکنون در کربلا در کنار امام حسین (ع)؛با خبرهایی که بر جانش سنگینی می‌کند؛ به تسلای دل پاره‌اش می‌پردازد و در میانِ تلاطمِ این اندوه، به امیدِ رحمت الهی و تسلای حق؛ در میانِ اشک و دعا ایستاده است. نسیم مهر خداوندی بر روحِ آن جانبازِ مجاهد و بر قلب آن مادرِ صبور، جاری باشد و خداوند به او صبر زینب‌گونه و آرامشی از جانب اعلیٰ عطا فرماید. رحلت جان‌سپارانه و والای او نه یک وداع که یک وصال است؛ وصال رنج با آرامش و وصالِ خاک با نور! از یزدان بخشاینده می‌خواهیم به آن روحِ پاک؛ آرامشی از سرِ آسمان عطا فرماید و از آن مهربان بی‌همتا؛ همنشینی‌اش با اولیاالله و مولایش حضرت اباعبدالله الحسین (ع) و همواری با هم‌رزمان شهیدش خواهانیم و شکیبایی و آرامش برای همسر فداکارش و فرزندان مهربانش و تک برادر و خواهران داغ‌دیده‌اش و سایر وابستگان و هم‌رزمان گران‌قدرش؛ مسئلت می‌نمایم.

داغِ چشم فروبستنِ این گنجینه‌های گران‌قدر به‌جامانده از دورانِ دفاع از وطن که صلابت فولاد را با لطافتِ روح درهم آمیختند؛ غمی است که اندوه را به قلبِ دردمندِ یاران و هم‌قطاران می‌نشاند.
با دلی اندوهگین که خود نیز در ماتم این سوگ هستم؛ یاد و خاطرات او همواره در قلب‌های ما باقی خواهد ماند. خاطراتی ماندگار.
بی‌گمان از رفتن این سلحشور؛ یادِ خوش‌مشربی و استواری‌اش خواهد ماند؛ برای داستان‌های همیشگی رهایی!

 بادهٔ عشقِ تو؛ در جامِ رفیقِ سخن/
 مانده در یادِ جهان؛ مژدهٔ بی‌همتا/

جانباز شهید «حسین بهجت منش» جانباز استان یزد که چندی پیش پس از عمری مجاهدت و تحمل آثار مجروحیت به فیض شهادت نائل آمد.

|| امرالله مروتی (پنجشنبه ۲۶/شهریور/۱۴۰۵)