سایه های نور

شهید گمنام - ...چقدر عروجشان بیشتر از قبل شده ، در همین ماه های اخیر جانباز شهید قدیری ، جانباز شهید لسانی، جانباز شهید حسنوند و... انگار عرصه دنیا با همه رنگ و لعابش برایشان خیلی تنگ تر شده که اینگونه یک به یک بار سفر می بندند و به سوی پرواز این چنین می شتابند .

از دست دادن هزاران جوان رعنا و سال ها دیدن چهره های زیبا شان در قاب هایی آغشته به خاک هجرانشان کم نبود ، حال جانبازان ، این جاماندگان از صف کوچ پرستوها این  طور بیقرار رفتن  و گریزان از ناخالصی ها به سوی یاران سفر کرده شان پرواز می کنند و ما را با همه آلودگی های این دنیا تنها می گذارند.

 آخر جانبازان شهید یک تفاوت بزرگ  با شهدای سال های جنگ دارند . آنها کار حسینی کرده اند اما جانبازان شهید ، پس از کاری زینبی و ابلاغ رسالت امام سجاد(ع) ، به سیدالشهداء می پیوندند و یقینا" قدر و منزلتشان نزد خدا بیشتر است به واسطه مسئولیت بزرگی که به گردن دارند.

 جانبازان شهید با تحمل درد فراق و جاماندن از یاران پاکشان، غصه دوری از زیبائی های دوران تکرار نشدنی و معنوی دفاع مقدس ، تحمل رنج تغییرات زمانه و روزگار و بعضا" حمل بار سنگین نگاه برخی غافلان و طعنه های برخی جاهلان، گذران زندگی با کهنه زخم های جنگ ، حمل بار مسئولیت ابلاغ رسالت یاران شهیدشان به دیگران و... در میان ما هستند و نمی بینیمشان  و در سکوتی غریبانه به شهادت می رسند . برخی را هیچ کس تا قبل از شهادت نمی شناسد و خبر از زندگیش ندارد !...

 وقتی به سن و سال شهادتشان توجه می کنی، می بینی که برخی از این جانبازان شهید در سنین میانسالی ما را ترک می کنند . سنینی که معمولا" کسی انتظار رفتن را ندارد اما برای ایشان انگار این شوق پرواز و رنج روزگار است که اینقدر آنها را بیتاب جدا شدن از این دنیا کرده است ... و این یعنی تنها ماندن ما در دنیایی بی حضور نعمت های خاص خدا. می گویند وقتی زمین از حجت  و آبروی خدا خالی گردد ، قیامت می شود  و خداوند همیشه به آبروی آبرودارانش مردم را می بخشد و چشم پوشی می کند و زمین به آبروی آنهاست که قدم های انسان های گناهکار را بر روی خود تحمل می کند. پس یادمان باشد که هر جانبازی که از میان جمع کوچک ما در این مرز و بوم می رود به شهادت می رسد ، آبروداری از آبروداران این خاک کم شده است و ...

گاهی وقتی در میان مزارهای مطهر شهدا قدم می زنم و این موضوع از ذهنم عبور می کند که روزی بخواهم چهره خوب و صمیمی هر یک از جانبازان عاشقی که می شناسم و نمی شناسم را در یکی از این قاب عکس ها در کنار مزار شهدای سال های جنگ ببینم ، تنها آن لحظه از ته دل آرزو می کنم که نباشم و دنیایی را که بدون آبروداران است نبینم ، چرا که گاهی ما انگار فراموشمان می شود که جانبازان برکت زندگی ما و آبروی ما نزد خدا هستند . پس از خداوند می خواهم که با وجود اشتیاق این عاشقان برای پیوستن به یاران یک دلشان ، سایه شان را از سرمان کم نکند.