ولایمکن الفرار...

حسین- جناب آقای جعفرزاده! آیا بعد ازسی وچهار سال وقت آن نرسیده که به وضعیت جانبازان زیر پنجاه درصد، سرباز ارتش رسیدگی شود؟ آیا می دانید که این عده از عزیزان جانبازان با حداقل دریافتی که ارتش به سربازانی که چه درخط مقدم جبهه و رفتن روی مین دچار نقص عضو شده اند و سربازی که درآسایشگاه درخواب ناز بوده ولی پهلو به پهلو شدن درخواب ازتخت آمده پایین وحداقل جراحاتی برداشته تفاوتی نمی گذارد واین جانبازان که اکثرا" قطع پاهستند هیچ گونه حق ایثارگری به جز ماده سی و هفت دریافت نمی کنند!

 به بنیاد که مراجعه می نمایند مسئولین بنیاد می گویند به سازمان تأمین اجتماعی نیروهای مسلح مراجعه کنید. به سازمان مربوطه مراجعه می کنند می گویند به نهاد خدمتی. نهاد خدمتی مراجعه می کنند می گویند سربازهستی ومن میدانم چون حضرتعالی قبلا در بنیاد مشغول به کار بودید، کاملا" ازاین وضعیت اطلاع کامل دارید

 حالا به عنوان نماینده ازشما سوال می شود شمابفرمایید مگراین جانبازان سرباز برای این مملکت واین کشورسلامتیشان راازدست ندادند؟ مگرجنگی که این عزیزان  شرکت داشتندو عضوشان را ازدست داده اند، مگر جنگ با دشمن بعثی نبود؟ و درضمن این قوانین تصویب شده برای ایثارگران جایی ازجانبازان سرباز نامی برده شدفقط برای رفاه کارمندان ونیروهای کادربود. چرا برادر ایثارگر! قانون یک بام و دو هوا را تصویب واجرامی کنید؟ تو را به خدا فکری به حال این عزیزان هم بکنید. تعدادشان کم نیست. روزقیامت به عنوان مسئول و نماینده مردم بایدپاسخگو باشید. من که ازحقم درآن دنیا نمی گذرم وکسانی که حقمان راپایمال نموده اند سرپل صراط جلوشون را می گیرم وآنجا دیگر فرار ممکن نیست. ولایمکن الفرار من حکومتک!