گزارش مصور کاروان لبیک یا حسین جانبازان(بخش دوم)

در ادامه گزارش اول می خوانید :

7- در حرم ها با توجه به کثرت ویلچرهای جانبازان(بیش از 40 ویلچر)خدام حرم ها را هم دچار مشکل کرده بود و جانبازان به سختی زیارت می نمودند ولی در حرم حضرت ابوالفضل (ع) که همیشه هوای ما جانبازان را دارد یک راه ویژه برای ویلچری ها تعبیه نموده بودند و جانبازان با خیال راحت به ضریح چسبیده و دلی سیر زیارت می کردند و منهم که هر وقت می رفتم زیارت آن بزرگوار چندین بار برای زیارت رفته و به نیابت از دوستان ضریح را با خیال راحت در بغل می گرفتم .

8- به گفته مسئولین کاروان ، این کاروان با توجه به وضعیت ویژه و مجروحیت خاص جانبازان فکر می کردیم سخت ترین روزهای کاری را داشته و یکی از پرکارترین سفر ها باشد ولی بر عکس مجروحیت جانبازان هر چه قدر بیشتر ، صبر و شکبیایی آنان نیز بیشتر است و این صبر و بردباری آنان در این سفر باعث شد خیلی از مشکلات بوجود آمده در این سفر براحتی مرتفع گردد و با اطمینان خاطر می گفتند که این سفر یکی از سفرهای جذاب و بیاد ماندنی برای آنان بود و یکی از آنان(حاج آقا باقری) می گفت من بیش از 60 بار است که ، کربلا کاروان آورد ه ام ولی این کاروان یکی از پر خاطره ترین و شیرین ترین سفر عمرم در کنار شما جانبازان عزیز بوده است .

9- در این سفر احساس می کردم مردم عراق و نگهبانان و خدام حرمین شریفه ، با جانبازان و زائران ایرانی مهربانتر برخورد می کردندو موقع عبور و مرور در خیابانها و عبور از سیطرها(ایست و بازرسی) و تردد به حرمها برخوردشان بهتر بود و گاهاً در شیب های حرم بچه های ویلچری را کمک می کردند تا مشکلی برایشان بوجود نیاید. بنظر می رسد دلیلش حضور پرشور ملت ایران در راهپیمایی اربعین و همچنین حضور سردار قاسم سلیمانی در عراق باشد.

10- در کربلا و نجف و کاظمین که به زیارت مشرف می شدیم روزانه بیش از 100 شهید مدافع حرم را برای طواف حرم ها می آوردند و با عزت و شور خاصی این شهدا را تشیع می کردند. در یکی از روزهایی که همه کاروان به حرم حضرت علی(ع) مشرف شده بودیم در گوشه حیاط روبروی ایوان طلا جمع بودیم و مداح در حال مداحی بود که یکی از این شهدای الحشد الشعبی(نیروهای بسیجی عراقی مقابله با داعش) را به داخل حیاط آوردند و بچه ها به همدیگر می گفتند چقدر خوب می شد ما هم برای تشیع آن شهید می رفتیم و مسئولین کاروان گفتند با توجه به وضعیت جانبازان این امردشوار است . یکی از عراقی ها که کنار ما بود ،فارسی بلد بود و گفت می روم هماهنگ کنم و شهید را به میان شما بیاورند و زمانی نگذشت که شهید را به جمع جانبازان کاروان آورده و جانبازان هم دور تا دور شهید حلقه زدند(دوربینی نبود تا این صحنه را ثبت کند چون بردن دوربین بداخل حرم ممنوع بود)مداح و جانبازان به بهترین نحو برای این شهید بزرگوارعزاداری نمودند انگار یکی از شهدای ایرانی است .

11- به حرم ها که برای زیارت می رفتیم ، بعضی اوقات از نیروهای الحشد الشعبی، جوانان 17 یا 18 ساله که لباس نظامی (پلنگی) و سربند یا حسین ، یا محمد ، یا زهرا را برپیشانی شان بسته و مشخص بود برای مرخصی و جهت تجدید قوی به زیارت آمده بودند و ما را به خاطرات ایام جنگ میبرد زمانیکه چند ساعتی مرخصی گرفته و با لباسهای بسیجی و سربند  به امامزاده دانیال در شهرشوش دانیال می رفتیم.

12- آقای مسگر بعنوان نماینده سپاه پاسداران و مسئول کاروان بهمراه کاروان بود و از ایشان پرسیدیم که این اعزام ها ادامه خواهد داشت ؟ ایشان گفتند این دومین دوره ایی است که جانبازان را به عتبات عالیات اعزام می کنیم ، دعا کنید اعتبارات لازم تامین شود تا سایر جانبازان راهم بتوانیم اعزام نماییم .

(عکسهای این گزارش توسط حاج آقا باقری تهیه شده است)