روزهای غریبی فرزندان خمینی!

م.ر.ک.جانباز  -  دراین روزهای غریبی فرزندان خمینی در شهر و دیار خود که کنسرت های آنچنانی معلوم الحالان با مطربان  رنگ ولعاب عوض کرده دهن کجی ایی  به آرمان های ایثار و ایثارگران می کنند, صدای ضجه شلمچه در فراق یاران دیرینش را فقط به فقط اهل خون و شهادت می شنوند.

دراین روزهای حکمرانی پول و قدرت و رانت, لکسوس وپورشه و مازراتی ها, دهلاویه و سوسنگرد, به پاس آزادسازیشان، نگران باقی مانده  شب شکنان بی ادعای مجروح خویشند.

باز هم سه راه شهادت, دست شهادت خویش را به نشانه شهادت طلبی مردانی بلند کرده است که اکنون دستشان را از هر جایی در موطن خویش کوتاه کرده اند.

فکه و موسیان و بازی دراز مبهوت از سیاست بازی های دغل کاران, لاله های در خویش پنهان کرده را برای احیای دوباره رسم جوانمردی  نمایان می کنند. 

فریاد دوباره آزادم ای ایران را مهران و کله قندی به حرمت خون شهدا با فریادی رسا, در گوش مزدوران وطن فروش سر می دهند تا شاید  به خود آیند. 

هنوز هم حقانیت و  نورانیت کلام "نگذارید پیشکسوتان خون وشهادت در کشاکش زندگی روزمره شان به فراموشی سپرده شوند"  از  بت شکن کبیر در سربرگ های آرشیوی بنیاد به گوش می رسد.

حیا, غیرت, آزادگی, وطن پرستی, نوعدوستی, دینداری, شرف وشرافت, در این زمانه سیلی خور اشرافیت, جاه طلبی, منفعت طلبی, حق کشی, و بی غیرتی شده است و دل دادگان غرب با لباس مبدل  در حال لگد کوب کردن اصول اولیه انسانیت به اسم حقوق بشرند.

نام و عزت و افتخار ایثار همواره بلند مرتبه باد! یا علی.