جمعه 21 خرداد 1395 , 12:15
هیبت و مظلومیت
سید- وقتی چشمم به قد و قامت شهیدمدافع حرم (شهید بلباسی) افتاد، یکباره خاطرات سی سال قبل زنده شد. وقتی بر اثر مجروحیت شدید و پس از انجام دو عمل جراحی در بیمارستان "تموزالعسگری" شهرحبانیه استان الانبار در آخر شهریور یا اول مهر سال 65 بستری بودم، یک روز مجروحان اسیر عملیات حاج عمران را مستقیما ازجبهه به این بیمارستان آوردند.
یکی از این اسرای مجروح که دشمن بعثی خیلی روی او حساس شده بود، پاسداری قدبلند و رشید اهل گیلان درست شکل و شمایل همین شهیدمدافع حرم"شهیدبلباسی" بود که ازناحیه شکم و پهلو مورداصابت ترکش و گلوله قرارگرفته و خونریزی شدیدی داشت، نام این شهیداسیر "محمدغمگین"اعزامی از لنگرود بود.
دشمن بعثی نمی گذاشت بالای سراین اسیربروم، من هم کنجکاوتر بودم و ازشلوغی استفاده کردم و هرطوربود خودم را روی سراین اسیر مجروح رساندم. خون زیادی ازاو رفته بود و هیچگونه اقدام درمانی روی او انجام نگرفت، انگارمی خواستند زنده نباشد. قدبلند و رشید با لباس سبز پاسداری این اسیر واقعا تاثیرعجیبی روی من گذاشت.
یکباره این اسیرمجروح "محمدغمگین" رو به من کرد وگفت: بیاجلو می خواهم مطلب مهمی بگویم. ابتداترسیدم. چون دشمن بعثی متوجه شد و بطرف ما آمدند. اما این شهید گفت:" سلام من را به امام برسانید، اگرازاسارت آزادشدید امام را تنهانگذارید، من اهل گیلان و ازسپاه لنگرودهستم اسم من "غمگین"است". این را گفت و به شهادت رسید.
چهارسال و نیم دراسارت بودم اماهیچگاه هیبت و بیان و مظلومیت شهید"غمگین"از خاطرم نرفت. بنده مشهدی هستم اما رزمندگان گیلانی واقعا مخلص بودند و هستند. بچه های شمال اخلاص خاصی دارند. درود برشهدای اسلام، درودبرشهدای مظلوم که دراسارت به فیض شهادت نائل شدند. درودبرآزادگان شهید که مظلومانه دراسارت شهیدشدند.
شهید"غمگین"ازگیلان، شهید"قاسم علامه"ازبهارهمدان، شهید"اسماعیل شعبانی"ازبهارهمدان. درود بر آزادگان جانبازدفاع مقدس که هیچگاه انگیزه انقلابی و فریضه ولایتمداری و شهادت طلبی آنان درپیچ و خم روزمره گی زندگی فروکش نکرد و بازنماندند. درودبرایثارگران آزاده جانباز که آخرتشان را با زخارف دنیوی معامله نکردند.
