21 تير 1405 / ۲۶ محرم ۱۴۴۸
شناسه خبر : 47222
دوشنبه 14 تير 1395 , 11:06
دوشنبه 14 تير 1395 , 11:06
وقتی حقیقت، حجابهای معاصرت را میدرد
محمدرضا الهی
راهبرد رهبر شهید ایران قوی توحیدی بود
مهدی فضائلی
هرمز، امنیت انرژی و آینده نظم منطقهای
علیرضا رجائی
ایران و العراق لایمکنالفراق
هاشم اسدی
مراقب عملیات فریب «۱۱ سپتامبر» باشیم!
بوالفضل درخشنده
جای خالی چند نقطه در فهرست اهداف!
حسین شریعتمداری
آخرین دیدار
فهیمهسادات هاشمیتبار
انتقام خون امام شهید؛ خواسته بحق مردم
غلامرضا فریدونی
چرا ترامپ عصبانی شده و فحاشی میکند؟
یدالله جوانی
وقتی خیابان، زبانِ وفاداری است نه فاصلهگیری
سیدرضا موسوی فاضل
روایت تاریخی و حکمت معنوی مزار رهبر شهید
محمدرضا اسدزاده
چهار تصویر از چهار شهر و چهار معنا
محسن مهدیان
سروده ای سوزناک از زبان امام شهید
افشین علا
دلتنگیهایی دخترانه بدرقه راه پدر امت
صنوبر محمدی
تابوت تو بود اما من جسم خودم دیدم!
سیدمحمدرضا میرشمسی
اشک ماتم بر پیکر پدر
فاطیما محمدمرادی
سجده شکر با شنیدن خبر شهادت همسر
«زهرا احمدی» همسر شهید روحانی مدافع حرم شهید حجت الاسلام و المسلمین محمدمهدی مالامیری، در خصوص چگونگی اعزام همسرش به جبهه سوریه، اظهار داشت: ایشان همیشه اخبار حزب الله لبنان را پیگیری و حتی قبل از ازدواج با بنده نیز تصمیم داشتند برای جهاد به لبنان بروند اما وقتی فهمیدند که آقا نظرشان نیست، از این تصمیم صرف نظر کردند.
وی افزود: بعد از آن نیز، درس و بحث را ادامه داده و جز طلبههای نخبه حوزه علمیه بودند؛ وقتی هم که از سوی سپاه قدس اعلام کردند که طلبهای میخواهیم که با حضور در جبهه سوریه رفع شبهه کند و علاوه بر آن برنامههای جهادی، مستشاری و برنامههای اعتقادی رزمندگان را پاسخ دهد، به ما گفتند حالا که این اطلاعیه از سوی سپاه قدس اعلام شده، خیالم راحت شد که حضرت آقا نظرشان این است و بر همین اساس به جبهه سوریه رفتند.
وی با بیان اینکه همسرم ۱۹ اسفندماه ۹۳ به جبهه سوریه اعزام شد، خاطرنشان کرد: روزی که اعلام کردند کارهای اعزامشان انجام شده و به جبهه سوریه میروند، من سجده شکر به جا آوردم، چرا که یک سال بود دعا میکردم، یکی از نزدیکانم مدافع حرم باشد.
خانم احمدی اضافه کرد: وقتی همسرم اعلام کردند به جبهه سوریه میروند، به ایشان گفتم من در خودم و شما این لیاقت را نمیبینم که برای این جهاد بروی؛ اینکه خدا بین این همه ایرانی، شما را برای جهاد در راه خود و من را برای صبر بر این جهاد، انتخاب کرده است؛ به نظرم اگر تا ابد هم شکر این نعمت را کنیم کم است.
وی در پاسخ به این سؤال که زمانی که خبر شهادت همسرتان را شنیدید، واکنش اولیهتان چه بود؟ گفت: وقتی خبر شهادت ایشان را شنیدم، سجده شکر به جا آوردم و طبق سفارش خود همسرم در وصیت نامه ایشان، هیچ گونه بیتابی و نه هیچ گونه ناراحتی از جانب ما مشاهده نشد.
این همسر شهید روحانی مدافع حرم، با بیان اینکه همسرم پس از ۴۲ روز حضور در جبهه سوریه در تاریخ ۳۱ فرردین ماه ۹۴ به درجه رفیع شهادت رسید، گفت: دخترانم بشری خانم ۶ ساله و فاطمه خانم ۳ ساله، یادگاران همسرم شهید مالامیری هستند و امیدوارم همانگونه که بعد از ۱۰ سال دعا در حق همسرم، حسن عاقبتشان ختم به شهادت شد، این حسن عاقبت و شهادت در راه خدا، نصیب من و فرزندانم نیز باشد.
وی در ادامه سخنانش با بیان اینکه شهدای مدافع حرم، از زندگی و خانوادههای خود گذشتند و به جهاد رفتند، گفت: خود من شهدای مدافع حرم را شهدای تربیت میدانم، چرا که در زمانهای هستیم که تصمیم به جهاد در کشور سوریه کار راحتی نیست؛ برخی مطرح میکنند مگر سوریه کشور ماست که به جهاد بروند و...؛ شهدای مدافع حرم از همه این حرفها دل بریدند و فقط حرف ولایت را گوش کردند و فانی شدند و مثل همسرم شهید مالامیری، جنازهشان هم بر نگشت.
خانم احمدی افزود: البته ایشان قبل از شهادت و قبل از اعزام به سوریه، دائما در خانه به شوخی میگفتند ما زحمت تشییع جنازه را هم به کسی نمیدهیم.
وی در پاسخ به این سؤال که آیا از این شوخیهای همسرتان ناراحت و نگران نمیشدید؟ گفت: خیر؛ حتی در وصیت نامه همسرم تأکید شده بود که بعد از شهادتم ناراحتی و بیتابی نکنید و لذا ما در مراسم ترحیم هم با لبخند به استقبال مهمانان میرفتیم و بعضا ما مهمانان را دلداری میدادیم.
خاطرنشان میشود، شهید حجت الاسلام و المسلمین محمدمهدی مالامیری، در جبهه سوریه به شهادت رسید و پیکرش بر اثر شدت انفجار متلاشی شد و لذا پیکری از ایشان به میهن اسلامی بازنگشت؛ لذا بر همین اساس، سنگ یادبودی در گلزار شهدای قم به نام ایشان گذاشته شده است.
منبع: حیات
نظری بگذارید
خاطرهای دلنشین با آقای شهید در جاده طلائیه
سیدرضا موسوی فاضل
فوتبال را که باختند، سهمیه گوشت را قطع کردند
حسین عبدالستار اسلامی
ما برای آنکه ....
رضا امیریان فارسانی
حاجمحب؛ نقطه وصلِ دلها بود
علیرضا ضابطی سیستان
یاداشتی از تنگه هرمز، به قلم رزمندۀ میدان دیروز و امروز
رضا امیریان فارسانی
