مهربانی شهید رئوف

جعفری- معلم اخلاق
شهید رئوف بلبلی در ماموریت گردان قدس فقط یک معاون فرمانده دسته نبود، معلم ومربی هم بود. خاطره تکان دهنده ای از او دارم که امروز پس از 33 سال همچنان یادآوری اش قلبم را می فشارد.
 
  رئوف درکنار امور نظامی حین انجام رزم از آموزش های اخلاقی غافل نبود. گاهی که بعضی بچه ها در انجام دستورات قصور یا تقصیری می کردند نوعی تنبیهات اعمال می شد که بعضا تحملش خیلی سخت بود و من متوجه نبودم.
 در یک بعد از ظهر داغ تیر و مرداد که خاک زمین اردوگاه محل استقرار ما - پیش از اعزام به خط پدافندی زید- بسیار تفتیده و آتشین بود قرار بر تنبیه تعدادی از بچه های دسته شد. به آنها گفته شد با پای برهنه فاصله ای به مسافت 50 متر را در آن زمین داغ چند بار بصورت رفت و برگشت طی کنند.
 نظاره گر دویدن بچه ها بودم که رئوف نزدیک شد و به آرامی گفت: یه پیشنهاد بدم؟ گفتم بگو. گفت: ...
رئوف به آرامی ومهربانی تمام گفت: بیا من و تو هم پابرهنه شویم و همراه این بچه ها بدویم!!!

  چون به درستی تدبیر رئوف ایمان داشتم بی درنگ و بی چون و چرا پذیرفتم. پا برهنه شدیم و همراه بچه هایی که می دویدند چند متری دویدیم اما هنوز 50 متر اول را طی نکرده بودیم که دیدم کف پایم بشدت می سوزد و حرکت روی خاک تفتیده ممکن نیست.
 سریع به بچه ها گفتیم برگردند و به وضع پاهایشان برسند. شرمنده شدم. ساعتی خودم را پنهان کردم تا به کرده ام بیندیشم. رئوف پیدایم کرد و چون فهمید منقلب هستم دلداری ام داد و چون همیشه با خواندن آیات خدا و یادآوری رحمت بی منتهای الهی در رفع پریشانی خاطرم کوشید.
راوی :قدرت الله رحمانی، جانباز هفتاد درصد نخاعی
کانال تلگرامی هشت فصل عاشقی