این است ارج نهادن به ایثار و ایثارگری!؟

سیدعلی رضایی- متاسفانه در دوران بعد از جنگ هیچ نهاد و سازمان و گروهی مسوولیت ترویج فرهنگ ایثار و شهادت در جامعه را به درستی انجام نداد و همین موجب شد زوایای پیدا و پنهان جنگ تحمیلی برای نسل های جدید جامعه کمرنگ شده و به درستی و آن گونه که در خور حماسه های آفریده شده می باشد، منتقل نشود.

 طی سه دهه ی گذشته، هفته های دفاع مقدس یکی پس از دیگری آمد و رفت و تنها شعارها، سخنرانی ها، بیلبوردها و پارچه نوشته ها و تبریک ها باقی ماند و این در حالی است که گفتن از دوران پس از جنگ بسیار تلخ تر از دوران دفاع مقدس است و از طرفی سینمای دفاع مقدس، تئاتر دفاع مقدس، سریال و فیلم های تلویزیونی، نشر و کتاب، جشنواره و سمینار و صدها اقدام هنوز نتوانسته است با نسل جدید ارتباط برقرار کنند.
 

 اگر به همین ساده گی ای که گفته شد از موضوع فراموش شده ترویج فرهنگ ایثار و شهادت عبور کنیم، نوبت به رزمندگان جنگ می رسد. آنهایی که بدون کوچکترین ادعایی از همه چیز خود گذشته و هشت سال جنگیدند و امروز در غبار زمان و سختی های زندگی فراموش شده اند. فراموش شدگانی که هر چند گروه زیادی از آنان در طول جنگ از فیض شهادت و جانبازی بی نصیب ماندند ولی تاثیرات پس از جنگ هنوز در روح و جسم آنان باقی مانده است، تاثیراتی که بنای مستحکم بسیاری از خانواده ها را سست کرده و یا از هم پاشیده است. تاثیراتی که موجب گردیده تا حتی بسیاری از فرزندان همین اسطوره های صبر و پایداری از بیان اینکه فرزند رزمنده هستند امتناع می کنند.
 

 سوال اینجاست: آیا سازمان های مسوول تاکنون اقدامی برای پایش سلامت رزمندگان انجام داده اند؟ آیا رزمندگان دوران دفاع مقدس تسهیلات دریافت می کنند؟ آیا این عزیزان درقوانین ومقررات ایثارگران جایگاهی دارند و امتیازات و مزایای مثل بقیه ایثارگران به این عزیزان تعلق می گیرد؟ آیا مثل بقیه ایثارگران معافیت مالیاتی ویک مقطع تحصیلی بالاتر و مزایای دیگر شامل رزمندگان می شود؟ آیا خانواده آنها از خدمات رزمنده بودن سرپرست خانوار بهره مند هستند؟ از همه مهمتر اینکه آیا مردم ما قدردان تلاش و زحمات این عزیزان در راه حفظ و دفاع از میهن و ناموس خود هستند؟ و بسیاری پرسش های دیگر که طبیعتا پاسخ آنها مشخص است! آیا این عدالت و انصاف است؟

 فراموش نکنیم که امروزه بیش از هر زمان دیگری جامعه ی ما برای ترویج فرهنگ و ایثار و شهادت، نیازمند حضور فراگیر و مستمر رزمندگان این عناصر اصلی و تاریخ ساز در سطوح مختلف جامعه می باشد. جامعه ای که تشنه ی دانستن و کسب آگاهی های لازم در خصوص رخدادهای دوران دفاع مقدس می باشد.
 

 اگر امروز با تمام امکانات و توانایی هایی که دستگاه های فرهنگی و هنری، بویژه دستگاه های مرتبط با ایثار و شهادت دارند، وارد میدان نشوند و از توانمندی رزمندگانی که در قید حیاتند بهره نبرند، فرداهای پیش رو و در حالی که همین نعمت های گرانبها را در میان مان نداریم، چگونه قادر خواهیم بود که پاسخگوی پرسش ها و شبهات نسل جستجوگر امروز و فردا باشیم؟

با کمال تشکر ازسایت وزین و ایثاردوست فاش نیوز.