21 خرداد 1405 / ۲۵ ذو الحجة ۱۴۴۷
شناسه خبر : 50641
چهارشنبه 03 آذر 1395 , 10:45
چهارشنبه 03 آذر 1395 , 10:45


شکستی که اسرائیل برای خود ساخت
اسماء خواجهزاده
زمانهای که اراذل بر افاضل مقدم شدهاند
امیرحسین ثابتی
دیپلماسی خارجی در سایه بحرانهای داخلی
علیرضا جائی
خواب سنگین عربی
سید محمدعماد اعرابی
ماشه هرمز
دکتر علیرضا معشوری
همزمانی بحران انتخابات و سرکوب خیابانی
علیرضا رجائی
پایان عصر ذهنهای استعمارزده
محمدرضا الهی
بگرد تا بگردیم!
حسین شریعتمداری
پایان سکوت راهبردی آغاز عملیات «نصر»
حسن رشوند
سیاست پیشگیرانه ایران در منطقه و افق مذاکرات
علیرضا رجائی
سکوت قانون اساسی یا سوءبرداشت از آن؟
امین اماناللهپور
جنگی که پایانش فقط روی کاغذ اعلام میشود
سیدرضا موسوی فاضل

گوش و چشمی که وارث حسین(ع) شد!
محسن قنبریان
دلنوشتهای از سر درد و دلتنگی
علیرضا ضابطی سیستان
صبح دلتنگی رهبر و فرماندهان شهید
طاهر اسدی
شبهای بمباران، در آغوش مخملین دعا
ر . جعفری

همسر جانبازِ جهاد، دوباره دست به قلم شد
محمدعلی سورانی یکی از همان رزمندگانی است که با شنیدن صوت «هل من معین» امام زمانش راهی میدان معرکه میشود تا در آزمون الهی سهیم باشد و در پی پنج سال و نیم حضور در جبهه، جانبازی نصیبش میشود. وقتی با منتهی قندالی همسر جانباز همکلام شدیم، حکایت امروز این جانباز از آن جهت دلمان را به درد آورد که شنیدیم وقتی محمدعلی بعد از 14 سال مفقودی به خانه برمیگردد و همسرش به جهاد کشاورزی که محل اعزام محمدعلی بود میرود و پیگیر پرونده و حقوقش میشود نهایتاً از زبان مسئولین جهاد کشاورزی استان تهران اینگونه پاسخ میشنود که «این همه جانباز در خیابانها گدایی میکنند شما هم بروید گدایی.»
آنچه در ادامه می بینید، نامه ای دیگر است به قلم سرکار خانم «منتهی قندالی»، همسر جانباز محمدعلی سورانی...


منبع: مشرق


حاجمحب؛ نقطه وصلِ دلها بود
علیرضا ضابطی سیستان
یاداشتی از تنگه هرمز، به قلم رزمندۀ میدان دیروز و امروز
رضا امیریان فارسانی
روایت خلبان F-۱۴ از فتح خرمشهر و مقاومت دزفول
مهدی طلوع وند
راز سفرهای که ۷ نفر را مسافر بهشت کرد
مریم صاحب محمدی نژاد















