09 شهريور 1405 / ۱۷ ربيع الأول ۱۴۴۸
شناسه خبر : 51246
چهارشنبه 22 دي 1395 , 16:47
چهارشنبه 22 دي 1395 , 16:47


مفهوم جدیدی بهنام عقلانیت انقلابی
سید محمدرضا میرشمسی
پاراچنار؛ مناقشه قبیلهای یا بحران ژئوپلیتیک
علیرضا رجائی
سخنی صریح و محترمانه با آقای قائمپناه
علیرضا ضابطی سیستان
تبریک میلاد رسول خدا (ص) به گونهای دیگر
حسین شریعتمداری
از تفاهم تا گارانتی؛ زمان طلایی در معماری امنیت هرمز
علیرضا رجائی
حلقه مفقوده ادعای صلح شرافتمندانه
محمدحسین محترم
مرز خود را با غربگرایان و جریان فتنه حفظ کردهام
محمدباقر قالیباف
زیست عفیفانه
سیدمهدی حسینی
وقتی حقیقت هم باید از فیلتر اینترنشنال عبور کند!
محمدرضا الهی
مهمترین دستاورد آقای شهید ایران
مهدی فضائلی

همه چیز داریم جز آرامش!
داود گودرزی
برای رفیق شهیدم؛ «بشری»
زهرا صدر
ننگ بر دنیای شما که شهادت را خوار میشمارید!
غلامرضا صادقیان
اشک ماتم بر پیکر پدر
فاطیما محمد مرادی
فدای غیرت عباسی عراقیها
احمد بابایی

روایت عشق از قاب مهران؛ جادهای که به کربلا میرسد
حمیدرضا محمد مرادی
پسر شهید هسته ای، ده ساله شد
علیرضا میدانست که پدرش را دو روز آخر هفته میتواند ببیند، آنهم آخر شب. مصطفی که میرسید خانه، با علیرضا یا کشتی میگرفت یا شمشیربازی میکرد. همیشه به او میگفت «حمله کن، عقب نرو.»
میگفت «می خوام علیرضا مثل خودم جنگنده بشه. این بچه توی آینده آدم بزرگی میشه.»
توی این چند ماه بعد از شهادت مصطفی،علیرضا ده بار ازم نپرسیده «بابا کجاست.» توداریاش به خود مصطفی رفته.
(برگرفته از مجموعه کتاب یادگاران ، جلد ۲۲)
فقط یک فرزند شهید می داند پنج سال یعنی چند هفته و چند روز و چند ساعت و چند ثانیه بی پدری .
پدری که جرمش اعتلای وطن بود و قطع دست اجانب از سرمایه های ملی ...
بیست و یکم دی ماه سالروز شهادت شهید مصطفی احمدی روشن معاون بازرگانی سایت انرژی اتمی نظنز...









ما در نوجوانی طعم تلخ اسارت را چشیدیم
احمد یوسف زاده
یادی از جانباز نخاعی شهید مهران ذوالفقاری
مرتضی قنبری وفا
دندان اسرا را با قاشق و انبردست میکشیدم
محمدباقر علیئی
یاد اهلبیت، ما را در سختترین لحظات اسارت زنده نگه میداشت
عبدالمحمد شیخابولی















