کودکی که شاهد شهادت پدرش بود

پیشمرگ مسلمان کرد شهید عثمان امینی در ششمین روز از آبان ماه سال 1336 در یکی از روستاهای مرزی بانه به نام کندکوره متولد شد. پدرش کاک صالح به باغداری مشغول بود و از طریق تولید و فروش محصولات باغی زندگی اش را اداره می کرد.

به علت کوهستانی بودن منطقه زمین آنچنانی برای زراعت و کشاورزی در اختیار مردم روستای کندکوره وجود نداشتند و به همین خاطر شغل غالب مردم روستا باغداری بود. انواع میوه های سر درختی در این منطقه تولید می شد و مردم روستا با فروش محصولات خود زندگی اشان را اداره می کردند.

عثمان در همان روستا نزد روحانی محله به شیوه‌های سنتی روخوانی قرآن را آموخت و در اصطلاح مردم روستا قرآن را ختم کرد. عثمان که در انجام فرائض دینی بسیار کوشا بود و زهد و پارسایی اش زبان‌زد همه بود، خیلی زود مورد اعتماد مردم روستا قرار گرفت، به گونه ای که اهالی روستا ایشان را جوانی قابل اعتماد می پنداشتند.

با شروع غائله کردستان و بعد از آن آغاز جنگ تحمیلی، ساکنین روستاهای مرزی غرب کشور بیشترین آسیب را دیدند و غالباَ از خانه و کاشانه خود آواره شدند. همزمان با بمباران روستاهای مرزی، شهید عثمان امینی به شهر بانه نقل مکان کرد و در اواخر سال 1365 به عضویت سازمان پیشمرگان مسلمان کرد درآمد.

حاصل زندگی‌ مشترک کاک عثمان و همسر وفادارش سه فرزند قد و نیم‌ قد بود. کاک عثمان از همان روزی که سلاح به دوش گرفته بود سخت می‌کوشید تا وظیفه‌اش را صادقانه به انجام برساند. در طول خدمتش در سازمان علاوه بر شرکت فعال در عملیات‌هایی که در تعقیب ضدانقلاب صورت می‌گرفت، دو بار داوطلبانه به جبهه‌های نبرد حق علیه باطل در جبهه جنوب اعزام شد و رشادت و مجاهدت فراوانی از خود به یادگار گذاشت.

شهید عثمان امینی پس از سال‌ها مجاهدت و خدمت صادقانه در زیر پرچم سه رنگ کشورمان در حالی که فرزند خردسالش به نام ابراهیم تنها هفت ماه از ولادتش می‌گذشت، در روز بییست و نهم مردادماه سال 1369 در روستای سرسونج بانه در مصاف گروهک های ضدانقلاب به شهادت رسید و پیکر پاک و مطهرش در گلزار شهدای شهر بانه به خاک سپرده شد.

* پیشمرگ روح الله