07 شهريور 1405 / ۱۵ ربيع الأول ۱۴۴۸
شناسه خبر : 59594
دوشنبه 21 خرداد 1397 , 10:54
دوشنبه 21 خرداد 1397 , 10:54


مفهوم جدیدی بهنام عقلانیت انقلابی
سید محمدرضا میرشمسی
پاراچنار؛ مناقشه قبیلهای یا بحران ژئوپلیتیک
علیرضا رجائی
سخنی صریح و محترمانه با آقای قائمپناه
علیرضا ضابطی سیستان
تبریک میلاد رسول خدا (ص) به گونهای دیگر
حسین شریعتمداری
از تفاهم تا گارانتی؛ زمان طلایی در معماری امنیت هرمز
علیرضا رجائی
حلقه مفقوده ادعای صلح شرافتمندانه
محمدحسین محترم
مرز خود را با غربگرایان و جریان فتنه حفظ کردهام
محمدباقر قالیباف
زیست عفیفانه
سیدمهدی حسینی
وقتی حقیقت هم باید از فیلتر اینترنشنال عبور کند!
محمدرضا الهی
مهمترین دستاورد آقای شهید ایران
مهدی فضائلی

همه چیز داریم جز آرامش!
داود گودرزی
برای رفیق شهیدم؛ «بشری»
زهرا صدر
ننگ بر دنیای شما که شهادت را خوار میشمارید!
غلامرضا صادقیان
اشک ماتم بر پیکر پدر
فاطیما محمد مرادی
فدای غیرت عباسی عراقیها
احمد بابایی

روایت عشق از قاب مهران؛ جادهای که به کربلا میرسد
حمیدرضا محمد مرادی
نبودم و حکم تخلیه مو گرفتن!
محمدچروئی- جانباز 70 درصد مستاجر هستم که متاسفانه وقتی بیمارستان بستری بودم به خاطر قوانینی که آقایان بدون کارشناسی تصویب کردن و خانواده جانباز بودن بدون گوش دادن به عدل های خانواده یک هفته ای حکم تخلیه گرفتن!
متاسفانه بنیادم میگه فقط میتونی 80 وام بگیری!
و مشکلات دیگه و نفوذناپذیری دژ آقای شهیدی!
ممنون
کد خبرنگار: 20
اقای عزیز چرا رفتی بیمارستان؟؟؟؟ جانبازی ؟ خب کی گفته بری جبهه؟؟؟؟خب خواستی نری جبهه!!!!!!! بله این زخم زبون زدن بعضی ها(مشکلی که حل نمی کنن) برای همه عزیزان وجانباز در موقع گرفتاری و مشکلات روز مره!!!!به یه مسئله عادی و پیش پا افتاده تبدیل شده است و متأسفانه کسی هم از مسئولین بنیاد که در پی رفع ورجوع ورشکستگی بانک دی وبیمه دی وکارهای اقتصادی هستندپیگیر و جوابگو نیست!!!!
نظری بگذارید


ما در نوجوانی طعم تلخ اسارت را چشیدیم
احمد یوسف زاده
یادی از جانباز نخاعی شهید مهران ذوالفقاری
مرتضی قنبری وفا
دندان اسرا را با قاشق و انبردست میکشیدم
محمدباقر علیئی
یاد اهلبیت، ما را در سختترین لحظات اسارت زنده نگه میداشت
عبدالمحمد شیخابولی
















آقای روحانی در سخنرانی 22 بهمن 96 سال آینده، سال نشاط است !
پاسخ بانوی شاعر زهرا فراهانی به ایشان را میخوانیم...
« چه نشاطی؟ »
با سفرۀ بی نان و نمکدان، چه نشاطی؟
با داغ جوان، بیکار و بیمار، چه نشاطی؟
با غصّهی کم آبی و خشکیدگی خاک
در تفرش و کرمان و خراسان، چه نشاطی؟
با مُعضل اشرافیّتِ بیت وزیران
در شهر لواسان و جماران، چه نشاطی؟
با طفل یتیمی که به تاریکی شبها
خوابیده به سرمای خیابان، چه نشاطی؟
تا در شرر زلزلهها کودک میهن
جان داده به کولاک زمستان چه نشاطی؟
تا خوردن اموال فقیران و ضعیفان
آسان شده بر جمع مدیران، چه نشاطی؟
تا گوش شما بر غم مردم شنوا نیست
بر چهرۀ پیران و جوانان، چه نشاطی؟
زهرا فراهانی ...