دل نوشته ای برای جانبازان شهید اهوازی

آری!
چه زیباست رقص عاشقی عشاق الحسین(ع)
چه زیباست، شهادت در لباس رزم
چه زیباست، سپر بلای مردم شدن، آن هنگامی که همه در تکاپوی جان پناه بودند و در حال دراز کشیدن، تو استوار بر روی ویلچرت سپر تیرهای خصم شدی که مبادا بر هموطنانت اصابت کند.

حاجی! گوی سبقت را ربودی
و آه!
چه زیباست، رسیدن به معشوق بعد از جاماندن از قافله یاران، آن هم در سالگرد سر آغاز روزی که 8 سال  یاران و همرزمان یا در آغوشمان شهید شدند و یا همانند تو، جامانده بودند و آرزوی پیوستن داشتند، آن هم با لباس رزم.

و چه زیبا تو به این آرزو رسیدی!
دعا کن برایمان حاجی
دعا کن، به خدا مرگ در بستر را نمی خواهم.

جانباز نخاعی علیرضا ضابطی