21 خرداد 1405 / ۲۵ ذو الحجة ۱۴۴۷
شناسه خبر : 64239
شنبه 11 اسفند 1397 , 16:35
شنبه 11 اسفند 1397 , 16:35


عفاف و حجاب؛ روح و سیمای پاکدامنی
رحمان الهی
آیا هنوز وقت خروج از NPT نرسیده؟!
حسین شریعتمداری
برگردید به همان خلیج خوکها
مسعود اکبری
شکستی که اسرائیل برای خود ساخت
اسماء خواجهزاده
زمانهای که اراذل بر افاضل مقدم شدهاند
امیرحسین ثابتی
دیپلماسی خارجی در سایه بحرانهای داخلی
علیرضا جائی
خواب سنگین عربی
سید محمدعماد اعرابی
ماشه هرمز
دکتر علیرضا معشوری
همزمانی بحران انتخابات و سرکوب خیابانی
علیرضا رجائی
پایان عصر ذهنهای استعمارزده
محمدرضا الهی
بگرد تا بگردیم!
حسین شریعتمداری
پایان سکوت راهبردی آغاز عملیات «نصر»
حسن رشوند

گوش و چشمی که وارث حسین(ع) شد!
محسن قنبریان
دلنوشتهای از سر درد و دلتنگی
علیرضا ضابطی سیستان
صبح دلتنگی رهبر و فرماندهان شهید
طاهر اسدی
شبهای بمباران، در آغوش مخملین دعا
ر . جعفری

شهادت جانباز۷۰درصد و پدر سه شهید دفاع مقدس
فاش نیوز - حاج «حسین جواد سپهری» جانباز ۷۰ درصد و پدر سه شهید دفاع مقدس به شهادت رسید.
بر اساس این گزارش، حاج حسین جواد سپهری، پدر سه شهید گرانقدر دفاع مقدس است که سال های پس از شهادت فرزندانش را با عزت زندگی کرد و عاقبت او نیز که خود جانباز 70 درصد دفاع مقدس بود دعوت حق را لبیک گفت و به فرزندان شهیدش پیوست.

گفتنی است، شهیدان "حسن" و "علی اصغر" سپهری در سال های 1361 و 1367 به درجه رفیع شهادت نائل آمدند.
جانباز شهید "علی اکبر سپهری" نیز، 5 خرداد 1385 پس از 16 سال تحمل درد و رنج ناشی از مجروحیت، به برادران شهیدش پیوست.


کد خبرنگار: 23
عزیز دلم تو چرا رفتی فقط خواستی دلمان رو تازه کنی ماها بهم دلمان رو دلخوش کرده بودیم وفقط برایمان عذاب میماند شما رفتی ولی مگه این مفت خوران وحرام زاده ها برای امثالهای من وشما عزا میگیرند نه برادرم اونها خوش حال بودن وخوشحال تر میشن خدا رحمتت کنه ای هم رزم ما داداش خوبم اینو با چشمان گریه مینویسم برات خدا به بقیه خانواده صبر بده تا از متلکه های دولت مفت خوران راحت باشند
نظری بگذارید


حاجمحب؛ نقطه وصلِ دلها بود
علیرضا ضابطی سیستان
یاداشتی از تنگه هرمز، به قلم رزمندۀ میدان دیروز و امروز
رضا امیریان فارسانی
روایت خلبان F-۱۴ از فتح خرمشهر و مقاومت دزفول
مهدی طلوع وند
راز سفرهای که ۷ نفر را مسافر بهشت کرد
مریم صاحب محمدی نژاد
















می دونید من روز 22 بهمن با دیدن عکسها خیلی گریه کردم . فکر کردم این همه مردم شما رو دیدن . یعنی نمی تونستن از چتراشون بگذرند تا شما که مجبور بودید چند ساعت همانجا بایستید خیس نشید ؟ اینا حتی از چترشونم نگذشتند ولی چه چهره های دلنشینی در سن پایین از جانشان گذشتند . الانم یکی یکی دارید شهید می شید . من چکار کنم بعد شما .... به نظرتون گریه من به جا بود یا چی ؟