پرس پرسان زهم که آب کجاست؟!

فاش نیوز -  سفارت جمهوری اسلامی ایران در بیروت بوی کربلا می‌دهد. از تصویر شهید حاج رضوان، محافظ سفارت که در آن حمله تروریستی به سفارت، مظلومانه به شهادت رسید، تا چهره‌ی نورانی محافظان کنونی سفارت و تا یاد رکن آبادی همیشه زنده، رکن رکین سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران، همه و همه بزرگ‌تر می‌نمایاند سفارت دولت مستضعفین را. گویا قرار است تاریخ هم شهادت دهد که مظلومان عالم با هم می‌زیند، با هم می‌خندند، با هم می‌گریند و با هم شهید می‌شوند.

چند متر آن طرف‌تر پرچم یمنی‌های مهدوی و سفارت آنها در کنار سفارت ایران به تو می‌گوید که دل‌ها و پرچم‌ها و سفارت‌ها و چشم‌ها و فکرها و حتی جغرافیای سیاسی و حتی ساختمان‌های سفارت‌ها و هم‌جواری آن‌ها پیامبران خاموش پیام‌های مقاومت هستند.

اینجا لبنان است. کشور زیبای خاورمیانه. عروس خاورمیانه. عروس همیشه زیبا که حتی ناملایمتی‌های سالیان گذشته نتوانسته ذره‌ای از زیبایی اقلیم و فرهنگ و آداب و رسوم و سیرت و صورت مردم آن بکاهد.

دیپلماسی جمهوری اسلامی ایران پیراهن‌های یقه‌گرد بدون کروات نیست. دیپلماسی جمهوری اسلامی دیپلماسی اصلاح صورت با آرایش شبیه‌تر به مسلمانان تا بیشتر به غیر مسلمانان نیست؛ دیپلماسی جمهوری اسلامی ایران دیپلماسی نفس به نفس با نفس‌های  پابرهنگان دنیاست. آنچه که عجیب است وقتی که عبارت جمهوری اسلامی را در خارج از خاکش بر روی کاغذ می‌نویسی احساس دیگری داری. دیگر از آن غرولندها و اعتراض‌ها و دل‌شکستگی‌ها و زودرنجی‌ها خبری نیست. انگار تا از آب بیرون نیایی می‌شوی مثال آن ماهی‌های درون آب که: پرس پرسان زهم که آب کجاست؟!

| عباس کرمی