09 شهريور 1405 / ۱۷ ربيع الأول ۱۴۴۸
شناسه خبر : 81310
دوشنبه 18 اسفند 1399 , 08:47
دوشنبه 18 اسفند 1399 , 08:47
لایکهای ما، فرهنگ ما را میسازند
داود گودرزی
آزمونِ دشوارِ مسئولیت در روزهایِ ایستادگی
سیدرضا موسوی فاضل
آن پنج نفر...!
جعفر بلوری
مفهوم جدیدی بهنام عقلانیت انقلابی
سید محمدرضا میرشمسی
پاراچنار؛ مناقشه قبیلهای یا بحران ژئوپلیتیک
علیرضا رجائی
سخنی صریح و محترمانه با آقای قائمپناه
علیرضا ضابطی سیستان
تبریک میلاد رسول خدا (ص) به گونهای دیگر
حسین شریعتمداری
از تفاهم تا گارانتی؛ زمان طلایی در معماری امنیت هرمز
علیرضا رجائی
حلقه مفقوده ادعای صلح شرافتمندانه
محمدحسین محترم
مرز خود را با غربگرایان و جریان فتنه حفظ کردهام
محمدباقر قالیباف
زیست عفیفانه
سیدمهدی حسینی
رئیس مکتب ما و رئیس مذهب
محمد قولی میاب (کوثر)
تلنگری برای دلهایی که مهر را فراموش کردهاند
علیرضا ضابطی سیستان
همه چیز داریم جز آرامش!
داود گودرزی
برای رفیق شهیدم؛ «بشری»
زهرا صدر
ننگ بر دنیای شما که شهادت را خوار میشمارید!
غلامرضا صادقیان
روایت عشق از قاب مهران؛ جادهای که به کربلا میرسد
حمیدرضا محمد مرادی
مادر شهیدان «شهبازی دنوش» آسمانی شد
مادر شهیدان «محمدتقی و علی شهبازی» از استان تهران دعوت حق را لبیک گفت و به فرزندان شهیدش پیوست.
حاجیه خانم «حمیده خانم شاه آبادی»، مادر شهیدان والامقام «محمدتقی و علی شهبازی دنوش» پس از تحمل سالها رنج فراق فرزندانش در سن 90 سالگی دار فانی را وداع گفت و به شهیدانش پیوست.
پیکر این مادر صبور و فداکار با حضور افضلی رییس بنیاد شهید و امور ایثارگران منطقه 14،13،12 تهران تشییع و در قطعه 55 گلزار شهدای بهشت زهرا(س) به خاک سپرده شد.
شهیدان محمدتقی شهبازی نهم آذرماه 1359 در سرپل ذهاب و علی شهبازی در 12 تیرماه 1367 در خلیج فارس به درجه رفیع شهادت رسیدند.
پیکر این مادر صبور و فداکار با حضور افضلی رییس بنیاد شهید و امور ایثارگران منطقه 14،13،12 تهران تشییع و در قطعه 55 گلزار شهدای بهشت زهرا(س) به خاک سپرده شد.
شهیدان محمدتقی شهبازی نهم آذرماه 1359 در سرپل ذهاب و علی شهبازی در 12 تیرماه 1367 در خلیج فارس به درجه رفیع شهادت رسیدند.
منبع: ایثار
نظری بگذارید
ما در نوجوانی طعم تلخ اسارت را چشیدیم
احمد یوسف زاده
یادی از جانباز نخاعی شهید مهران ذوالفقاری
مرتضی قنبری وفا
دندان اسرا را با قاشق و انبردست میکشیدم
محمدباقر علیئی
یاد اهلبیت، ما را در سختترین لحظات اسارت زنده نگه میداشت
عبدالمحمد شیخابولی
