21 خرداد 1405 / ۲۵ ذو الحجة ۱۴۴۷
شناسه خبر : 94946
یکشنبه 15 آبان 1401 , 11:29
یکشنبه 15 آبان 1401 , 11:29


آیا هنوز وقت خروج از NPT نرسیده؟!
حسین شریعتمداری
برگردید به همان خلیج خوکها
مسعود اکبری
شکستی که اسرائیل برای خود ساخت
اسماء خواجهزاده
زمانهای که اراذل بر افاضل مقدم شدهاند
امیرحسین ثابتی
دیپلماسی خارجی در سایه بحرانهای داخلی
علیرضا جائی
خواب سنگین عربی
سید محمدعماد اعرابی
ماشه هرمز
دکتر علیرضا معشوری
همزمانی بحران انتخابات و سرکوب خیابانی
علیرضا رجائی
پایان عصر ذهنهای استعمارزده
محمدرضا الهی
بگرد تا بگردیم!
حسین شریعتمداری
پایان سکوت راهبردی آغاز عملیات «نصر»
حسن رشوند
سیاست پیشگیرانه ایران در منطقه و افق مذاکرات
علیرضا رجائی

گوش و چشمی که وارث حسین(ع) شد!
محسن قنبریان
دلنوشتهای از سر درد و دلتنگی
علیرضا ضابطی سیستان
صبح دلتنگی رهبر و فرماندهان شهید
طاهر اسدی
شبهای بمباران، در آغوش مخملین دعا
ر . جعفری

ستاره چهل و دوم: ستاره بیسر
ابوالقاسم محمدزاده
کم سن و سال بود و ریز نقش، اما سن کم و جثه کوچکاش، مانع حرکت روح بزرگش برای طی طریق و رسیدنش به مقصود نشد. بیقرار رفتن بود و رفت.
۲۷ مرداد ماه ۱۳۶۰ بود که از طریق بسیج، برای گذراندن دوره آموزش نظامی قبل از جبهه به پادگان بسیج مشهد (انتهای نخریسی مشهد) اعزام شد و ۲۵ شهریور همان سال، با آن که ۱۲ سال بیشتر نداشت، با رضایت کامل والدینش رهسپار جبهههای نبرد حق علیه باطل شد.
ایلام و مناطق عملیاتی جبهه میانی، مقصدش بود و در سنگرهای آنجا مستقر شد. او در اولین مرحله اعزام به مناطق جنگی، سه ماه در جبهه حضور داشت و از آب و خاک و مرزهای کشورمان پاسداری نمود.
محمد، بعد از اتمام ماموریتش به مشهد برگشت و تحصیلاتش را ادامه داد اما، ماه رمضان همان سال، حضور در جبهه و حضور در دانشگاه الهی را بر همه چیز مقدم دانست و به فرمان امامش، خمینی کبیر راهی مناطق جنگی شد و به خوزستان اعزام شد.
عملیات رمضان، میعادگاه او برای رویارویی اش با دشمن بعثی بود. در این عملیات حضور داشت و طی آن عملیات مجروح گردید و برای اقدامات درمانی به بیمارستان پشت جبهه منتقل شد.
مجروحیت او مانع حضورش در خطوط مقدم دفاعی نگردید و بعد از بهبودی نسبی، دوباره به جبهه اعزام شد و با تجربهای که از اعزامهای قبلی داشت، مصمم و استوار به ایلام رفت و از آنجا به دزفول اعزام شد و در قسمت دژبانی مشغول به انجام وظیفه گردید.
او، ۲۲ بهمن سال ۱۳۶۱ در عملیات والفجر مقدماتی که در فکه انجام شد، شرکت کرد و در این عملیات، با اصابت ترکش خمپاره به ناحیه سرش به درجه رفیع شهادت نائل آمد و ستارهای شد در پهنه آسمان گلرنگ ایران اسلامی، تا چراغ راه نوجوانان این مرز و بوم باشد.
آری، روح بزرگ محمد، ستارهای شد که تا قیام قیامت خواهد درخشید تا چراغ راه همکیشان و هم سن و سالان خود باشد.
پیکر بدون سر او در مشهد مقدس تشییع و پس از طواف برگرد حرم ملکوتی امام رضا(ع) در بلوک 15 بهشت رضا(ع)، ردیف۲۵، شماره 25 به خاک سپرده و جاودانه گردید.
شادی روحش صلوات!
موضوع: دانشآموز شهید محمد آخوندی
منبع: کیهان


حاجمحب؛ نقطه وصلِ دلها بود
علیرضا ضابطی سیستان
یاداشتی از تنگه هرمز، به قلم رزمندۀ میدان دیروز و امروز
رضا امیریان فارسانی
روایت خلبان F-۱۴ از فتح خرمشهر و مقاومت دزفول
مهدی طلوع وند
راز سفرهای که ۷ نفر را مسافر بهشت کرد
مریم صاحب محمدی نژاد















