21 تير 1405 / ۲۶ محرم ۱۴۴۸
شناسه خبر : 111192
دوشنبه 21 خرداد 1403 , 11:24
دوشنبه 21 خرداد 1403 , 11:24


وقتی حقیقت، حجابهای معاصرت را میدرد
محمدرضا الهی
راهبرد رهبر شهید ایران قوی توحیدی بود
مهدی فضائلی
هرمز، امنیت انرژی و آینده نظم منطقهای
علیرضا رجائی
ایران و العراق لایمکنالفراق
هاشم اسدی
مراقب عملیات فریب «۱۱ سپتامبر» باشیم!
بوالفضل درخشنده
جای خالی چند نقطه در فهرست اهداف!
حسین شریعتمداری
آخرین دیدار
فهیمهسادات هاشمیتبار
انتقام خون امام شهید؛ خواسته بحق مردم
غلامرضا فریدونی
چرا ترامپ عصبانی شده و فحاشی میکند؟
یدالله جوانی
وقتی خیابان، زبانِ وفاداری است نه فاصلهگیری
سیدرضا موسوی فاضل
روایت تاریخی و حکمت معنوی مزار رهبر شهید
محمدرضا اسدزاده

چهار تصویر از چهار شهر و چهار معنا
محسن مهدیان
سروده ای سوزناک از زبان امام شهید
افشین علا
دلتنگیهایی دخترانه بدرقه راه پدر امت
صنوبر محمدی
تابوت تو بود اما من جسم خودم دیدم!
سیدمحمدرضا میرشمسی
اشک ماتم بر پیکر پدر
فاطیما محمدمرادی

دختر ۱۴ ساله که نیستی!
فاش نیوز - یکی از آزادگان جنگ تحمیلی تعریف میکند: «از اسارت آزاد شدم و به شهرمان برگشتم. با پدر و مادرم در ماشین نشسته بودیم که پیرزن غریبهای با عینک ته استکانی کنار من نشست و شروع کرد به ماچ کردن من.»
محمدعلی نوریان یکی از آزادگان دوران جنگ تحمیلی، تعریف میکند: «بعد از ۳۸ ماه اسارت و دوری از وطن آزاد شدم. جمعیت زیادی برای استقبال از آزادگان توی نقاهتگاهی در ابتدای شهر نجف آباد جمع شده بود. اکثر قیافهها برایم ناآشنا بود. پدر و مادر و خواهرم با سواری پیکان آقای ایراننژاد، شوهر خواهرم، آمده بودند مرا به خانه ببرند. ایراننژاد پشت فرمان و پدرم روی صندلی جلو نشستند؛ مادرم روی صندلی عقب و من هم کنارش. منتظر خواهرم بودیم بیاید سوار شود تا حرکت کنیم. یک دفعه پیرزنی با عینکی تهاستکانی در ماشین را باز کرد و نشست کنار من. دندانهایش هم مصنوعی بود. دست انداخت گردنم. مرا غرق بوسه کرد و گفت: «وای ننه! الهی قربونت برم. فدات بشم. خوب شد که اومدی. دلم برات یه ذره شده بود. خدا خدا میکردم یه بار دیگه ببینمت بعد بمیرم.»هر جملهای که میگفت یک ماچ خیس هم روی لب من میچسباند! هاج و واج مانده بودم. پیش خودم گفتم: «خدایا! این کدوم قوم و خویشیه که من نمیشناسمش؟ ولم نمیکنه.» مادرم از او پرسید: «حاج خانوم! اینکه داری قربون صدقهش میری میشناسیش؟ اصلاً تو دنبال کی میگردی؟»پیرزن قیافه حق به جانبی گرفت و به مادرم گفت: «به تو چه؟ میخوام نوهمو ماچش کنم. چند سالِس ندیدمش.»مادرم پرسید: «اسم نوه تو چیه؟»پیرزن گفت: «مرتضی.»مادر گفت: «اینکه مرتضی نیست.»چشمان پیرزن گرد شد و پرسید: «پس کیه؟»مادرم گفت: «این محمد علی پسر منه.»پیرزن نگاهی به من، نگاهی هم به مادرم کرد و بلافاصله بین شصت و انگشت سبابهاش را گاز گرفت. بعد نفس عمیقی کشید و گفت: «وای آتیشُم! وای خدا مرگُم. یعنی من تا حالا داشتم یه جوون نامحرمو ماچش میکردم؟»مادرم گفت: «ظاهرا که این طوریه.»
سریع از ماشین پیاده شد. خواهرم که از راه رسیده و شاهد ماجرا بود، هر و هر میخندید و از خنده ریسه میرفت. پیرزن نگاهی به خواهرم کرد و گفت: «دختر! دیدی چه خاکی تو سرم شد؟»خواهرم همان طور که میخندید گفت: «حج خانوم نمیخواد ناراحت باشی. دختر ۱۴ ساله که نبودی. خوب کاری کردی!»راهش را کشید و بین جمعیت محو شد. پدر و مادرم هم زدند زیر خنده و حرکت کردیم.»
منبع: کتاب «زبوندراز» به قلم رمضانعلی کاووسی
منبع: خبرگزاری فارس


خاطرهای دلنشین با آقای شهید در جاده طلائیه
سیدرضا موسوی فاضل
فوتبال را که باختند، سهمیه گوشت را قطع کردند
حسین عبدالستار اسلامی
ما برای آنکه ....
رضا امیریان فارسانی
حاجمحب؛ نقطه وصلِ دلها بود
علیرضا ضابطی سیستان
یاداشتی از تنگه هرمز، به قلم رزمندۀ میدان دیروز و امروز
رضا امیریان فارسانی















