صدای اذان بلال با گام های استوار ابراهیم

فاش نیوز - اعضای هیئت رهروان شهدای خوزستان در هفته جاری به دیدار خانواده شهیدی رفتند که اسمش را پدر بزرگ انتخاب کرد و راهش را خودش زنده نگه داشت .
به گزارش همگار ما، زنده نگه داشتن یاد و خاطره شهدا خودش یک جور ماندن در راه شهدا است، ماندن میان نفس‌هایی که هنوز بوی غیرت می‌دهد.

ابراهیم غضبانی، یکی از غیور مردان اهوازی و از شهدای جنگ ۱۲ روزه با اسراییل بود که در بیست‌ و پنجم مرداد ۱۳۸۱ در فرهنگ‌ شهر بدنیا آمد و کوچه‌های فرهنگ شهر طی این سال ها شاهد قد کشیدن پسری آرام ، متین و فرزند اول خانواده بود.

ابراهیم دارای برادری به نام عقیل بود و دوران کودکی و نوجوانی اش در مسجد و حسینیه گذشت، جایی که صدای اذان با صدای قدم‌هایش آشنا بود. هر مراسمی که بوی اهل‌بیت می‌داد، ابراهیم هم آنجا بود؛ چه شادی و چه عزا.

دوازده‌ساله که شد، نماز و روزه و قرآن دیگ نه وظیفه، نه اجبار و درسش را تا دیپلم تجربی در همان مدارس فرهنگ‌شهر خواند.
اول مهر سال ۱۴۰۰ لباس سربازی پوشید و راهی پادگان هوا فضای عاصی‌ زاده شد، جایی که نظم و ایمان در هم گره خوردند و سه ماه مانده به پایان خدمت ناگهان مسیر زندگیش عوض و جذب سپاه هوا فضا شد، سپس وارد دانشگاه شد و رشته تحصیلی برق و الکترونیک را انتخاب کرد و کار او سیم‌ها و مدارهایی بود با دقت دست‌هایش جان می‌گرفتند.

بیست‌ و ششم مهر ۱۴۰۳ زندگی مشترکش را با دختری از خانواده سادات آغاز کرد و دو جوان با دل‌هایی پر از امید، زندگی خود را بنا نهادند. اما هفت ماه بیشتر نگذشته بود که ابراهیم در ۲۷خرداد ۱۴۰۴، در بمباران اهواز توسط رژیم صهیونی آمریکایی به آرزوی همیشگی خود به شهادت رسید.